Przeprowadzono próbę modyfikacji polietylenu małej gęstości allilomocznikiem, w obecności nadtlenku dikumylu, w celu zwiększenia podatności tworzywa na rozkład pod wpływem warunków środowiska przyrodniczego. Wytłoczenie kompozycji wymagało zastosowania krzemionki w charakterze środka antypoślizgowego. Proces realizowano w dwóch etapach, w wytłaczarce jednoślimakowej stosując różne stężenia allilomocznika (2--8 % m/m) i nadtlenku (0 -- 0,6 % m/m). Badania starzenia atmosferycznego otrzymanych produktów w warunkach laboratoryjnych wskazały na pożądaną intensyfikację tego procesu jako skutek zastosowanej modyfikacji polietylenu.
EN
Low density polyethylene was treated by two stages reactive extrusion with different concentrations of allylurea (2-8%m/m) in the presence of dicumyl peroxide (0-0,6%m/m). The silica was used as antislippery additive. Weathering test has shown that modification precedure accelerate PE photooxidation process.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Commercial Malen P polypropylenes (i) pure, (ii) filled (20%) with chalk or talc, and (iii) UV-stabilized with 0.2 or 0.4% of a hindered amine light stabilizer, Tinuvin 791, were studied in laboratory weathering tests. The samples were exposed to UV-irradiation at doses of 0-950 MJ/m2 with moisture cycles and programmed temperature and relative humidity in the test chamber. Progress in composites photodegradation was studied by measuring M and MWD determined by gel permeation chromatography and mechanical properties like elongation, tensile stress and notched impact strength. For white composites resistance to yellowing under irradiation was studied. Chalk was found to be the better filler than tale; it stabilized mechanical properties and enhanced color resistance. Additional application of a UV-stabilizer increased the light stability of tested samples, presumably by forming a protective coat on a filler surface that prevented the adverse effect of metals contained in the filler.
PL
Polipropylen "Malen P" czysty (a), kompozyty na jego podstawie napełniane (20% mas.) kredą lub talkiem (b) oraz produkty te stabilizowane dodatkowo stabilizatorem UV typu HALS ("Tinuvin 791") (c) poddano badaniom laboratoryjnego starzenia atmosferycznego. Badane próbki poddawano działaniu promieniowania ultrafioletowego w dawkach do 950 MJ/m2, w zaprogramowanych warunkach temperatury, wilgotności oraz nadeszczania. Postęp fotodegradacji polimeru śledzono na podstawie zmian ciężaru cząsteczkowego, jego rozkładu (GPC) oraz wybranych właściwości mechanicznych (wydłużenia względnego, naprężenia zrywającego, udarności z karbem). Określono również odporność próbek badanych białych kompozytów na zażółcenie spowodowane działaniem światła. Stwierdzono, że kreda jest lepszym napełniaczem niż talk; stabilizuje ona właściwości mechaniczne i polepsza odporność na zmianę barwy. Dodatkowe zastosowanie stabilizatora UV zwiększa odporność na działanie czynników degradujących, prawdopodobnie w wyniku tworzenia warstwy ochronnej na powierzchni napełniacza, ograniczając tym samym negatywne działanie zanieczyszczeń zwykle obecnych w napełniaczu.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.