Traktowanie mokradeł jako naturalnej infrastruktury może pomóc w osiągnięciu szerokiego zakresu celów politycznych, takich jak bezpieczeństwo wodne i żywnościowe, a także łagodzenie i adaptacja do zmian klimatu.
Konferencja w sprawie śródokresowego kompleksowego przeglądu realizacji celów Międzynarodowej Dekady Wodnej 2018-2028 odbędzie się w dniach 22-24 marca 2023 r. w siedzibie ONZ w Nowym Jorku. Trzydniowe spotkanie stanowi jeden z elementów długofalowego harmonogramu obejmującego także proces przygotowawczy do Konferencji oraz Program działań na rzecz wody (Water Action Agenda - WAA), który jest głównym, zbiorowym efektem końcowym Konferencji. Celem tego procesu jest ustanowienie programu działań na drugą połowę Dekady Wodnej oraz Agendy ONZ na rzecz zrównoważonego rozwoju, w perspektywie wykraczającej nawet poza rok 2030. Zapewnienie wszystkim ludziom dostępu do wody i urządzeń sanitarnych pozostaje wciąż aktualnym wyzwaniem gospodarki wodnej na całym świecie. Konferencja, stanowiąca światową debatę wodną, ma zapewnić, że rok 2023 stanie się trampoliną katalizującą działania na rzecz bezpieczeństwa wodnego dla wszystkich. Wizją gospodarzy wydarzenia jest powszechne docenienie i lepsze zarządzanie wodami oraz podjęcie skoordynowanych działań, aby osiągnąć międzynarodowe cele wodne. Gospodarze oczekują i zachęcają wszystkie zainteresowane podmioty do zgłaszania dobrowolnych zobowiązań, których zbiór stworzy Program działań na rzecz wody. Polska rozważa zgłoszenie dobrowolnych zobowiązań do WAA. Oficjalne uruchomienie Programu nastąpi podczas Konferencji. Współgospodarze zmierzyć się muszą z wyzwaniem o skali światowej, starając się przezwyciężyć trudności i uniknąć błędów, które doprowadziły do niepowodzenia międzynarodowych działań na rzecz zasobów wodnych, podejmowanych w XX wieku. Dotychczasowe działania zarówno na szczeblu międzynarodowym, jak też państwowym i lokalnym wydają się dalece niewystarczające, aby skutecznie osiągnąć międzynarodowe cele wodne. Trzeci rok z rzędu Światowe Forum Ekonomiczne umieściło kryzys wodny w pierwszej trójce globalnych zagrożeń, dlatego realizacji zadań wodnych nie można dłużej odkładać na później. Brak skutecznej reakcji na wyzwania wodne może mieć poważne skutki globalne, które mogą okazać się jeszcze dotkliwsze od niepowodzeń z końca XX wieku.
EN
The mid-term comprehensive review Conference on the implementation of the goals of the International Water Decade 2018-2028 will be held from 22 to 24 March 2023 at UN Headquarters in NY. The three-day meeting is one of the elements of the long-term agenda, which also includes the preparatory process for the Conference and main collective outcome of the Conference - Water Action Agenda (WAA). The aim of this process is to establish an action program for the second half of the Water Decade and UN Agenda for sustainable development, in a transcendent perspective beyond 2030. Providing all people with access to water and sanitation remains a challenge for water management around the world. The conference, which is the global water debate, aims to ensure that year 2023 becomes a catalytic springboard for action on water security for all. The vision of the hosts of the event is to achieve universal recognition and better management of water and to take coordinated action to achieve international water goals. The hosts expect and encourage all stakeholders to submit voluntary commitments, the collection of which will form the Water Action Agenda. Poland is considering submitting voluntary commitments to the WAA. The official launch of the WAA will take place during the Conference. The co-hosts face a global challenge, trying to overcome the difficulties and avoid the mistakes that led to the failure of international action on water resources held in the 20th century. The actions taken so far, at international, national and local level, are proving to be far from sufficient to effectively achieve the international water goals. For the third year in a row, the World Economic Forum has placed the water crisis in the top three global threats, so we can no longer put off the water agenda. Failure to respond effectively to water challenges could have serious global impacts, which could be even more severe than the failures of the late 20th century.
This paper presents a new concept of disinfection traditionally applied in water treatment systems. The new definition of this process results from the change in its functionality, aims and methods, which guarantee high quality of water supply. The literature review and technical practice demonstrate a demand for disinfection to act as a functional element of the integrated water distribution system and an active intermediate link between the technology of water treatment and the water distribution network. The presented concept of a disinfection process enables evaluation of water treatment, increases its effectiveness in integrated water treatment systems. Such defined disinfection addresses water conservation and its biological stability within the water supply network. The presented here new concept of disinfection assigns its new role and function in the integrated water distribution system. The controlling and diagnostic function of the disinfection defined in the paper provides a transparent and comprehensive method, with considerable application in experimental design, as well as practical solutions for integrated water distribution systems.
Woda jest zdatna do użycia, jeżeli jest wolna od mikroorganizmów chorobotwórczych, pasożytów i wszelkich substancji w stężeniach stanowiących potencjalne zagrożenie dla zdrowia ludzkiego oraz nie wykazuje agresywnych właściwości korozyjnych i spełnia określone wymagania.
W artykule przedstawiono mikroorganizmy autochtoniczne i allochtoniczne, które mogą występować w wodach. W zależności od tego, z jakiego ujęcia będzie pobierana woda do produkcji wody pitnej (z ujęć powierzchniowych, podziemnych lub infiltracyjnych), rodzaj zanieczyszczeń, liczebność i skład organizmów oraz parametry fizykochemiczne wody są bardzo zróżnicowane. Najbardziej zanieczyszczone są wody powierzchniowe, w których występuje największe zróżnicowanie organizmów i mikroorganizmów, które muszą zostać wyeliminowane na dalszych etapach produkcji wody pitnej. Z tego powodu zdecydowana większość zakładów wodociągowych wykorzystuje wody podziemne, mniej zanieczyszczone, do produkcji wody pitnej. Niezależnie od rodzaju ujmowanej wody, kolejne etapy przebiegające na stacji uzdatniania wody (SUW) polegają głównie na wyeliminowaniu drobnoustrojów lub pożywienia dla nich, aby zabezpieczyć sieć wodociągową przed tworzeniem biofilmu i obrostów. W tym celu przeprowadza się m.in. odżelazianie, odmanganianie, filtrację i dezynfekcję, aby jakość wody odpowiadała przepisom zawartym w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia (Dz. U. 2017 poz. 2294). Zdarza się jednak, że woda dobrej jakości wypływająca ze SUW dopływa do odbiorcy zanieczyszczona chemicznie i mikrobiologicznie. Powodem tego mogą być wtórne skażenia wody, które zachodzą w sieci wodociągowej.
EN
The article presents autochthonous and allochthonous microorganisms, which may be present in waters. Depending on the intake which will be used to collect water for the production of drinking water (from surface, underground or infiltration intakes), types of contaminants, abundance and composition of organisms and physicochemical parameters, the waters are very diversified. The surface waters are characterized by the highest contaminated and contain the highest diversity of organisms and microorganisms which must be eliminated at the latter stages of production of drinking water. Due to this reason the notable majority of water supply companies use underground water, which is less contaminated, for the production of drinking water. Regardless of the water intake, subsequent stages conducted at the water treatment station (WTS) are mainly focused on the elimination of microorganisms and their nutrition sources in order to secure the water supply network from the formation of biofilms. For this purpose processes such as iron and manganese removal, filtration and disinfection are conducted in order to ensure that the water quality meets the regulations included in the Regulation of Ministry of Health (J.o.L. 2017, pos. 2294). However it is sometime possible that high quality water which flows from the WTS arrives at the receiver in a chemically and microbiologically contaminated form. This may be caused by secondary contamination of water which occurs in the water supply network.
Plany Bezpieczeństwa Wodnego (PBW) zbieżne są w wielu aspektach z wytycznymi dotyczącymi zarządzania systemem zaopatrzenia w wodę w trakcie zdarzeń kryzysowych. Najistotniejszymi elementami łączącymi oba te zbiory dokumentów i wytycznych są zasady zapobiegania sytuacjom kryzysowym, sposoby reagowania w przypadku wystąpienia takich zdarzeń, a także sposoby i metody komunikacji wewnętrznej i zewnętrznej. Przepisy dotyczące PBW oraz podstaw zarządzania kryzysowego znajdują się w wielu aktach prawnych krajowych i europejskich. Znajomość najważniejszych przepisów, umiejętność ich stosowania oraz przełożenie przepisów rzędu wyższego na rozporządzenia, zarządzenia oraz wytyczne w zakresie bezpieczeństwa dostaw wody stanowią konieczną podstawę do przygotowania, wdrożenia i skutecznego stosowania PBW w przedsiębiorstwach wodociągów i kanalizacji. W prezentowanym materiale przedstawione zostały istotne elementy zarządzania kryzysowego w kontekście ich zastosowania w praktyce gospodarki wodnej prowadzonej przez przedsiębiorstwo wodociągów i kanalizacji w zakresie związanym z zapewnieniem bezpieczeństwa dostaw wody. Osnową opracowania są obowiązujące przepisy dotyczące zarządzania w warunkach kryzysowych.
EN
Water Safety Plans (WSP) are recognised as to be in line with the directives and procedures concerning water supply management at the risk events. The crucial elements to join the mentioned documents are the rules of prevention, reactions and the ways of communication if the crisis event happens. The formal and legal regulations regarding WSP are included in numerous European and Polish legal acts and priniciples. The knowledge of these important acts, the ability of its application in a standard, operating procedures are the necessary basis of WSP preparation and implementation in the municipal water companies. The essential elements of the crisis management in a daily routine of water companies in terms of water supply safety are presented in this paper. The existing acts and regulations refering to the crisis management and water economy management are the background of the paper.
Implementowanie nowej dyrektywy do polskiego prawodawstwa, jak i jej wdrażanie przez wszystkich interesariuszy będzie dużym wyzwaniem, wymagającym zmiany podejścia do bezpieczeństwa i jakości wody. Niezbędne będą zarówno odpowiednio przygotowane materiały informacyjne, jak i szkolenia dedykowane poszczególnym grupom interesariuszy, poczynając od organów regulacyjnych (odpowiedzialnych za tworzenie skutecznego prawa), na właścicielach/administratorach instalacji wewnętrznych i konsumentach kończąc.
9
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Wdrożenie Planów Bezpieczeństwa Wodnego (PBW), ma na celu zwiększenie bezpieczeństwa zdrowotnego i niezawodności dostaw wody. Są one zalecane przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) jako wielobarierowy system minimalizowania potencjalnych zagrożeń dla jakości wody, oparty na zarządzaniu ryzykiem, zgodnie z normą PN-EN 15975-2:2013-12 Bezpieczeństwo zaopatrzenia w wodę do spożycia. Wytyczne zarządzania kryzysowego i ryzyka. Część 2: Zarządzanie ryzykiem. Ocena zagrożeń, ustalenie punktów krytycznych w całym systemie zaopatrzenia w wodę do spożycia oraz oszacowanie ryzyka, jest kluczowym elementem PBW. Zasady wielokrotnych barier ochronnych stosuje się w odniesieniu do czterech podstawowych obszarów: terenu zlewni ujęcia, produkcji wody, jej dystrybucji oraz instalacji odbiorców. W artykule przedstawiono przegląd i ocenę dokumentów – instrukcji, procedur i innych zapisów obowiązujących w MPWiK S.A. w m.st. Warszawie, pod kątem możliwości ich włączenia do PBW. Oceny dokonano w oparciu o wytyczne zawarte w podręczniku WHO Water Safety Plan manual: step-by-step risk management for drinking water suppliers z 2009 r. [11] i jego polską wersję z 2012 roku [3]. Przeprowadzona analiza wskazuje, że największy problem stanowi obszar zlewni oraz instalacje wewnętrzne konsumentów. Z uwagi na to, że odpowiedzialność za te obszary nie leży w kompetencjach przedsiębiorstwa wodociągowego, do kompleksowego opracowania PBW niezbędna jest współpraca z jednostkami zewnętrznymi, w ramach powołanych zespołów interdyscyplinarnych.
EN
Implementation of Water Safety Plans (WSP) is aimed at increasing health safety and reliability of water supply. They are recommended by the World Health Organization (WHO) as a multi-barrier system to minimize potential threats for water quality. WSP are based on risk management, in accordance with PN-EN 15975-2: 2013-12. Security of drinking water supply. Guidelines for risk and crisis management. Part 2: Risk management. A key element of WSP is hazard assessment, setting critical points in the entire drinking water supply system and risk assessment. The principles of multiple protection barriers are applied to 4 basic areas: the water catchment, production of water, distribution network and consumers internal installations. The article presents an overview and evaluation of documents – instructions, procedures and other provisions in force at MPWiK S.A. in Warsaw, regarding the possibility of their inclusion in the WSP. The assessment was based on the guidelines included in the WHO Water Safety Plan manual: step-by-step risk management for drinking water suppliers from 2009 and its Polish version from 2012 (edition GIS). The analysis shows that the biggest problem are the catchment areas and consumer internal installations. Due to the fact that responsibility for these areas is not within the competence of a company of water treatment and supply, it is necessary to cooperate with external entities to develop WSP in the framework of established interdisciplinary teams.
10
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Prawo człowieka do wody posiada już bogatą międzynarodową historię. Najbardziej znaczącą jest rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ z lipca 2010 roku. Praca stanowi interdyscyplinarną analizę nad kształtowaniem prawa do wody. Szczegółowo odniesiono się do bezpieczeństwa wodnego w przepisach europejskich. Unia Europejska uważa prawo do wody jako zasadniczy element praw człowieka. Przedstawiono koncepcję śladu wodnego i wirtualnej wody jako nowych pojęć w polityce wodnej i zarządzania zasobami wodnymi. Określono założenia rozwoju zrównoważonego w odniesieniu do zasobów wód. Końcowy fragment pracy dotyczy oceny metody zarządzania zasobami wodnymi. Rozwiązania konfliktów o wodę na drodze militarnej zawsze przynoszą straty stronom biorącym w nich udział.
EN
The human right to water has already rich international history. Most notable is the UN General Assembly Resolution of July 2010. The work constitutes interdisciplinary analysis of the evolution of the right to water. In detail, reference is made to the water safety in terms of European legislation. The European Union considers the right to water as an essential element of human rights. The concept of water footprint and virtual water as a new concept in water policy and water management was presented. Assumptions of sustainable development regarding water resources were specified. The final piece of work concerns the assessment methods of water resources. Resolve conflicts over water on the military way always leads to losses of parties taking part in them.
28 listopada 2015 r. weszło w życie Rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi , Rozporządzenie, z racji wielu istotnych zmian względem poprzedniego oraz niejednoznaczności przepisów, wzbudza wiele wątpliwości i dyskusji. Gdańska Fundacja Wody (GFW) od wielu lat zajmuje się podnoszeniem poziomu wiedzy w zakresie szeroko rozumianej gospodarki wodnej. Stworzona została przede wszystkim z myślą o prowadzeniu dokształcania zawodowego pracowników administracji publicznej i samorządowej, pracowników przedsiębiorstw wodociągowo-kanalizacyjnych, przedsiębiorstw komunalnych, firm wykonawczych, biur projektowych, administratorów basenów kąpielowych oraz szerokiego grona osób zaangażowanych w działania związane z zaopatrzeniem w wodę, gospodarką ściekową, czy ochroną środowiska. Cechą charakterystyczną dla części szkoleń organizowanych przez GFW jest zapraszanie na spotkania przedstawicieli organów tworzących prawo - po to, aby bezpośrednio od legislatorów uczestnicy spotkań mogli dowiedzieć się o powodach wprowadzenia poszczególnych zapisów prawnych oraz o wykładni stosowania prawa.
26 marca 2015 r. odbyło się drugie posiedzenie II kadencji Komisji do spraw Bezpieczeństwa Zdrowotnego Wody (BZW) Rady Sanitarno-Epidemiologicznej przy Głównym Inspektorze Sanitarnym. Uczestniczyli w nim członkowie Komisji, Marek Posobkiewicz - p.o. Głównego Inspektora Sanitarnego oraz goście zaproszeni przez przewodniczącego Komisji, prof. dr. hab. med. Jerzego T. Marcinkowskiego
Nową siedzibę Wydziału Badania Wody Górnośląskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów S.A. otwarto 30 września na terenie parku technologicznego „EkoEnergia – Woda – Bezpieczeństwo” w Katowicach. W ramach laboratorium działają 4 pracownie – badań mikrobiologicznych, hydrobiologicznych, sensorycznych i fizyczno-chemicznych (19 pomieszczeń).
Rozmowa z mgr inż. Barbarą Mulik, członkiem Komisji Bezpieczeństwa Zdrowotnego Wody, doradcą ds. bezpieczeństwa i jakości wody, na temat bezpieczeństwa funkcjonowania systemów zaopatrzenia w wodę w odniesieniu do zmian prawa unijnego i polskiego.
Wszystko zaczęło się 10 lat temu właśnie tu, w Berlinie... stwierdził Olivier Schmoll ze Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) podczas otwarcia marcowej konferencji na temat Planów Bezpieczeństwa Wody (Water Safety Plans - WSP). Inicjatorami podsumowania dotychczasowych osiągnięć w budowaniu WSP w Europie była Niemiecka Federalna Agencja Środowiskowa (UBA), Europejskie Biuro WHO, Międzynarodowa Organizacja Wodna (IWA), Berlińskie Centrum Wiedzy o Wodzie (KWB), Europejska Federacja Narodowych Organizacji Usług Wod-Kan EUREAU oraz Niemiecka Organizacja Naukowo-Techniczna Gazu i Wody (DVGW).
Prognozowanie mikrobiologiczne jest obecnie dominującym trendem w ocenie jakości zdrowotnej wody. Matematyczne modele mogą służyć do przewidywania liczby mikroorganizmów na każdym etapie procesu produkcji wody. W celu ochrony zdrowia konsumenta coraz częściej na świecie ustanawia się odpowiedni poziom ochrony (ALOP), wyrażony w liczbie zachorowań w populacji rocznie. Dlatego wśród kierunków prognozowania mikrobiologicznego na plan pierwszy wysuwana jest ocena ryzyka zdrowotnego konsumenta.
EN
Microbiological protection is now the leading in the assessment of health quality of water. Mathematical models can be used to predict the numer of microorganisms at every stage of water production. In order to protect the kealth of the consumer in the eorld are increasingly set up Appropriate Level of Protection (ALOP) expressed for instance as a numbers of illnesses in a population per annom, Therefore consumer isk assessment has become a foreground among the fields of microbial forecasting.
Omówiono zasadnicze zmiany w przepisach dotyczących jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, wprowadzone w życie rozporządzeniem Ministra Zdrowia z 29 marca 2007 r. Zmiana układu wymagań w odniesieniu do wskaźników jakości wody zawartych we wcześniej obowiązującym rozporządzeniu z 2002 r. miała na celu wypełnienie zaleceń unijnej dyrektywy 98/83/WE z 3 listopada 1998 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia. Podkreślono, że dokonana zmiana nie polega na ścisłym dostosowaniu polskich przepisów do wymagań UE, lecz na urealnieniu wymagań w odniesieniu do wskaźników mających bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo zdrowotne wody. Stwierdzono, że zmiany w przepisach będą wymagały przygotowania przedsiębiorstw wodociągowych do pełnej kontroli laboratoryjnej produkowanej wody, chociaż nie jest możliwe, aby małe stacje wodociągowe mogły objąć swój wyrób własnym nadzorem laboratoryjnym w pełnym zakresie monitoringu Jest to kolejny poważny problem wymagający kompleksowego rozwiązania w skali całego kraju, a nie tylko poszczególnych wodociągów.
EN
Basic amendments to the regulations concerning potable water quality (put into effect in virtue of the Decree of the Minister of Health of 29 March 2007) are discussed. The purpose of introducing changes into the system of demands made on water quality parameters (specified in the Decree of 2002 which was still in force) was to ensure compliance with the Directive 98/83/EU of 3 November 1998 that pertained to the quality of tap water. It has been emphasized that the amendments do not consist in a strict matching of Polish regulations to relevant EU postulates but that the requirements concerning the water quality parameters which exert a direct effect on human health have to be adjusted to reality. It has been stated that the amendments will create the need for water producers to provide full and reliable laboratory monitoring and control of their product, though small waterworks do not seem to be able to establish their own systems of laboratory supervision and full-scale monitoring of the water produced. The problem raises serious concern and calls for joint solutions on a nationwide scale.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.