The present environmental condition indicates the immediate need for sustainable materials containing mainly natural elements for composite fabrication. Encouragement of natural fibers in composite materials can significantly reduce the greenhouse effect and the high cost of manufacturing synthetic fiber-based polymer composites. Hence, this study aimed to investigate the physio-mechanical properties of banana fiber (BF) fiber - based epoxy (EP) composites filled with walnut shell powder (WNP). Fabrication was carried out by mixing and cold pressing with fixed BF proportion and varying percentages of WNP (0%, 5%, 10%, 15 wt. %). The results obtained in the study suggest the mechanical properties of the BF/EP composite were enhanced with the addition of WNP as a filler. This is because the WNP filler occupies the spaces in the composite, which bridge the gaps between the banana fibers and the epoxy matrix; also, the inclusion of walnut powder in the BF/EP composites greatly enhanced their wear resistance. The microstructural properties of the composites were examined by scanning electron microscopy (SEM).
This paper presents the stress-strain behaviour of Natural Banana microfibre reinforced Lightweight Concrete (LWC) prisms under axial compression. The compressive strength of masonry is obtained by testing stack bonded prisms under compression normal to its bed joint. LWC blocks of cross-sectional dimensions 200 mm x 150 mm were used to construct the prism with an overall height of 630 mm. Three series of specimens were cast; (a) prism without Banana fibre (control), (b) prism with Banana microfibres, (c) prism with Banana microfibres sandwiched with Glass Fibre Reinforced Polymer (GFRP) sheets. Natural Banana fibres were used as structural fibre reinforcement at different volume fractions (VF). The results indicate that the presence of fibres helps to improve the strength, stiffness, and ductility of LWC stack bonded prisms under compression. The test results also indicate that banana fibre reinforcement provides an improved crack bridging mechanism at both micro and macro levels. The GFRP sandwiched prism specimens exhibited excellent ductility and load-carrying capacity resulting from improved plastic deformation tolerance under compression and bonding between the LWC block and GFRP sheet.
3
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Summary - Variations in tensile and impact properties of banana fibre reinforced polyester composities caused by the addition of glass fibre have been analysed. Banana fibre in combination with glass is excellent for making cost effective composite materials. The effects of the arrangement of glass and banana fibres in the preparation of composites have also been studied. A volume fraction of 0.11 glass mixed with banana fibre gives a 54.5% increase in the tensile strength and a 196% increase in the impact strength of the composites. The tensile strength increases linearly as the glass content is raised and attains the highest value when the glass volume fraction 0.17 is used and an interleaving arrangement of glass and banana fibres is followed. At lower volume fractions of glass, an intimate mixture of banana fibre and glass shows the highest tensile strength. The impact strength shows the highest value when a glass volume fraction of 0.11 is used.
PL
Zbadano naprężenie zrywające i udarność kompozytów poliestrowych wzmocnionych włóknami bananowymi w zależności od ilości dodatkowo wprowadzanych włókien szklanych (w zakresie od 0,03 do 0,17 ułamka obj.) oraz rodzaju geometrycznego ułożenia włókien szklanych (G) i bananowych (B) w kompozycie (tabela 2, rys. 1). Po wprowadzeniu do kompozytu włókien szklanych w ilości 0,1 ułamka obj., wartość naprężenia zrywającego kompozytu i jego udarność wzrosły odpowiednio o 54,5% i 196%. Ze zwiększaniem zawartości włókien szklanych wartość naprężenia zrywającego kompozytu rośnie liniowo; jej maksimum odpowiada zawartości G 0,17 ułamka obj. i przemiennemu układowi G - B. W obszarze mniejszych zawartości G wartość naprężenia zrywającego była największa w układzie uzyskanym w wyniku dokładnego wymieszania obu rodzajów włókien. Udarność była największa wówczas, gdy G = 0,11 ułamka obj. Strukturę geometryczną układów (przemienną i statystyczną) o różnej zawartości G oraz rozchodzenie się w nich spękań i delaminację zilustrowano szeregiem mikrofotografii SEM (rys. 6a-c; rys. 11a-e).
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.