Badania eksperymentalne testów zderzeniowych barier drogowych są definiowane w odniesieniu do barier prostoliniowych. Rzeczywiste zderzenia pojazdów z barierami występują również na zakrętach dróg obejmujących luki wypukłe i wklęsłe. W pracy przedstawiono wyniki wirtualnych zmodyfikowanych testów zderzeniowych typu TB32 (samochód osobowy o masie 1500 kg, prędkość 100 km/h, kąt uderzenia 20°) dla wybranej bariery drogowej prostej oraz w lukach poziomych wklęsłych i wypukłych. Przedmiotem badań jest stalowa bariera drogowa SP-05/2 klasy N2-W4-A. Bariera składa się z segmentów prowadnicy typu B, słupków Sigma-100 (rozstaw 2,0 m) oraz wsporników trapezowych i podkładek prostokątnych. Elementy bariery wykonane są ze stali konstrukcyjnej S235JR. Jako łączniki zastosowano śruby M16 klasy 4.6. Wybierając promień krzywizny i prędkości uderzenia, uwzględniono minimalne wartości poziomego promienia luku kołowego, które zależą od prędkości miarodajnej mchu pojazdu i poprzecznego nachylenia jezdni w odniesieniu do dróg głównych mchu przyspieszonego. Przeprowadzono analizę i porównanie wartości parametrów intensywności zderzenia (ASI i THIV), wskaźnika odkształcenia kabiny VCDI, szerokości pracującej, długości kontaktu pojazdu z barierą oraz kryterium wyprowadzenia pojazdu w polu wyjścia.
EN
Experimental crash tests of road barriers are defined in relation to the rectilinear barriers. Real impacts of vehicles into barriers also occur on curves of roads including convex and concave arcs. The paper presents results of the modified TB32 simulated crash tests (passenger car of mass of 1500 kg, impact velocity of 100 km/h, impact angle of 20°) for the selected straight and horizontal concave and convex arcs of a road barrier. The subject of these tests is the SP-05/2 steel road barrier of the N2-W4-A class. The barrier consists of the type B guiderail sections, Sigma-100 posts (spacing of 2,0 m), trapezoidal brackets and rectangular pads. The barrier components are made of S235JR structural steel. M16 class 4.6 bolts were used as bolts. When selecting the radius of curvature and impact velocity, the minimum values of the horizontal radius of the circular arc are taken into account, which depend on the velocity of reliable vehicle movement and the transverse slope of the road, in relation to the main roads of accelerated traffic. The analysis and comparison of the values of the impact intensity parameters (ASI and THIV), VCDI cabin deformation index, working width, vehicle-barrier interaction length and the criterion of vehicle behavior in the exit box were performed.
The work presents the effect of the B-type guiderail joints of the SP-05/2 barrier, of the N2-W4-A class, on the course of the TB11 and TB32 virtual crash tests. The guiderail was modelled as a continuous beam (without joints) and as a system consisting of 4 m long segments connected by beam elements reflecting screw joints. The TB11 test concerns a passenger car with a mass of 900 kg, impacting onto barrier with a velocity of 100 km/h, at an angle of 20°. The TB32 test concerns a passenger car with a mass of 1500 kg, onto barrier with a velocity of 110 km/h, at an angle of 20°. The numerical calculations were done using the LS-Dyna finite element code, with the use of Geo Metro and Dodge Neon car models taken from the National Crash Analysis Center (NCAC) public library. The car models were modified to the relevant extent. The results of the virtual crash tests were analyzed with respect to the parameters and acceptance criteria of crash tests, as required by PN-EN 1317-1:2010 and PN-EN 1317-2:2010 standards. Taking the guiderail segment joints into consideration enables checking whether the guiderail will maintain continuity during a crash test. Modelling crash tests with guiderails modelled as a continuous beams results in decreasing nearly all crash parameters, and in case of the TB11 test – in smoother repulse of the car.
PL
W pracy przedstawiono wpływ złączy prowadnicy typu B bariery SP-05/2, klasy N2–W4–A, na przebieg wirtualnych testów zderzeniowych TB11 i TB32. Prowadnicę modelowano jako belkę ciągłą (bez złączy) oraz jako składającą się z 4 m odcinków połączonych elementami belkowymi modelującymi złącza. Test TB11 dotyczy samochodu osobowego o masie 900 kg, uderzającego w barierę z prędkością 100 km/h pod kątem 20°. Test TB32 dotyczy samochodu osobowego o masie 1500 kg, uderzającego w barierę z prędkością 110 km/h pod kątem 20°. Obliczenia numeryczne przeprowadzono w środowisku LS-Dyna z wykorzystaniem modeli pojazdów Geo Metro i Doge Neon, zaczerpniętych ze strony National Crash Analysis Center (NCAC). Modele pojazdów poddano niezbędnym modyfikacjom. Wyniki wirtualnych testów zderzeniowych poddano analizie pod kątem parametrów i kryteriów przyjęcia testów zderzeniowych, wymaganych przez normy PN-EN 1317-1:2010 i PN-EN 1317-2:2010. Uwzględnienie połączeń segmentów prowadnic pozwala sprawdzić, czy prowadnica zachowa ciągłość w trakcie testu zderzeniowego. Modelowanie testów zderzeniowych z prowadnicami modelowanymi jako belki ciągłe, powoduje zmniejszenie prawie wszystkich parametrów zderzeniowych, a w przypadku testu TB11 – łagodniejsze wyprowadzenie pojazdu.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.