Zmiany w duszpasterskim nastawieniu Kościoła po II Soborze Watykańskim, w szczególności zaś odnowa liturgii, zaowocowały mnogością form i rozwiązań przestrzennych w architekturze sakralnej. Odmiennie niż historycznie, nowe świątynie nie pełnią we współczesnych układach urbanistycznych roli dominującej. Autorki poddają analizie wybrane przestrzenie sakralne pod kątem ich kompozycji w strukturach miejskich, koncentrując się na ich formie, usytuowaniu, uniwersalizmie, czytelności w wymiarze symbolicznym, a także wyrazie przestrzennym łączącym pierwiastki tradycji i nowoczesności. W ramach studium przypadków autorki omawiają wybrane przykłady kościołów europejskich wybudowanych po 2000 roku.
EN
Revolutionary changes after Second Vatican Council – in particular the renewal of the liturgy – resulted in a variety of forms and spatial solutions in sacred architecture. In contemporary urban layouts, they do not play a dominant role. Authors analyze selected sacred spaces regarding their composition in urban structures, focusing on their universalism, legibility in a symbolic dimension, as well as spatial expression combining elements of tradition and modernity. As a case study, authors present selected examples of European churches built after 2000.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Artykuł jest przedstawieniem myśli projektowania uniwersalnego popartego rozmowami z osobami niepełnosprawnymi podczas warsztatów organizowanych na Politechnice Wrocławskiej „Architektura dla Wszystkich” oraz wynikiem badań „Archisprawni przeprowadzonych we Wrocławiu, Dobroszycach i Sycowie w ośrodkach terapii zajęciowej. Celem artykułu jest pokazanie, że projektowanie uniwersalne nie jest projektowaniem specjalnym, wobec czego nie może być traktowane jako dodatek do projektu wyjściowego bądź ekskluzywna, kosztowna forma. Ma uzmysłowić architektom i wszystkim użytkownikom przestrzeni, że uniwersalny design jest dla każdego, a w języku architektonicznym pojęcie niepełnosprawności nie istnieje.
EN
This paper is the presentation of the ideas of universal design, supported by interviews with people with disabilities at a workshop „Architecture for All” organized at the Wroclaw University of Technology and the result of research „Archi-able. Architectural design including people with intellectual disabilities” carried out in Wroclaw, Syców Dobroszyce and occupational therapy centers. The purpose of this article is to show that universal design is not a special design, so that it should not be seen as an addition to the final project, or some exclusive, expensive form. It should make the architects and all the users realize, that universal design is for everyone, and that from the architectural point of view there is no such thing as disability.
3
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Idea holizmu w kategorii filozoficzno-estetycznej i proekologicznej jest kierunkiem realizacji wszelkich zadań i działań na rzecz KULTURY. Architektura i kultura, to dwie damy kroczące w równym rytmie dziejowego korowodu przez szlak życia, góry, doliny, salony i rozstaje społeczeństw w kolejnych okresach epok dziejów ludzkości. Architektura jest bowiem rzeczywistym i trwałym obrazem kultury duchowej oraz dorobku cywilizacyjnego i materialnego społeczeństwa i epoki. Czy jednak we współczesnym multikulturowym świecie architektura nadal zachowuje pozycję 'mentora' i świadka dziejów? Czy jest w stanie podtrzymać, bądź wskrzesić unikatowość miejsc i przestrzeni? Czy współczesna architektura, którą cechuje uniwersalizm formalny, a nowoczesne rozwiązania techniczne i technologiczne stają się jej domeną, nadal utrzymuje status królowej sztuk? Sama nazwa ARCHITEKTURA - symbol kreatywności - uległa pauperyzacji i zawłaszczeniu przez najprzeróżniejsze dziedziny wytwórczości i logistyki. Czy owa wulgaryzacja nazwy służy właściwemu odbiorowi architektury, jej idei, celebry w przestrzeni kulturowej i jej związku ze środowiskiem życia Człowieka?
EN
The phenomenon of culture formation takes place as a result of sociological reaction of 'double feedback': natural environment impinges on Man, Man - in the process of civilization building - processes and creates the environment, while the environment, in turn, as cultural reality, surrounds and forms Man by improving Man's personality. Originally, the notion of cultura was connected with land cultivation and it referred to transforming the natural state of the environment through human work into a state that was more useful for man. In the ancient times, the meaning of culture changed to refer more to man, his mentality and environmental interdependence1. In the Middle Ages, culture had a more universal character, however, because of the significance of religion (i.e. Christianity) in human life, its particularistic aspect was emphasized. The meaning of culture as a motivator of all conscious efforts aimed at developing and assessing the quality of a given object, talking about for instance 'culture of wheat' or 'culture of trades' was in use at the beginning of the 16th century.
4
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW