Artykuł koncentruje się na omówieniu norm polskiego prawa przewozowego oraz prawodawstwa Unii Europejskiej w przedmiocie prawidłowego określenia momentu i formy zawarcia umowy przewozu osób w transporcie kolejowym. W artykule omówiono problem dyskursu między treścią tych norm prawnych a praktyką orzeczniczą i poglądami doktryny. Ponadto dokonano analizy porównawczej wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z normami prawa polskiego i europejskiego oraz orzecznictwem sądów powszechnych. Skomentowano również praktyki przewoźników w regulacji rzeczonej materii, a także przeanalizowano akty prawa wewnętrznego, obowiązujące w środkach transportu polskich przedsiębiorstw kolejowych. W podsumowaniu dokonano próby odpowiedzi na pytanie, jakie konsekwencje niesie za sobą wydanie wyroku TSUE oraz czy może on wywrzeć realny wpływ na kształt norm prawa krajowego poszczególnych państw wspólnoty europejskiej.
EN
The article focuses on discussing the norms of Polish transport law and European Union regulations on the correctly defined of the moment and form of concluding a contract of passengers transport in railway systems. The article also describes the problem of discourse between the content of these legal norms and the jurisprudence practice and doctrine opinion. Moreover, was performed to present a comparative analysis of the relation of the Court of justice of the European Union judgment to the norms of Polish and European law and the case law. Commented on the practices of carriers in regulating the said matter. Internal law acts applicable to the means of transport of Polish railway companies were also analyzed.
Contract of carriage of persons is currently governed by European Union, national and international law. European Union regulations related thereto apply to both national and international carriage operations. The article analyses the problems related to the determination the statute of limitations for passenger claims resulting from the European Union regulations. With the exception of the Regulations No. 1371/2007 and 392/2009, these legal acts do not provide for the statute of limitations. This raises the question of which provisions should then be applied. The aim of the article is to resolve this issue in relation to both domestic and international carriage.
PL
Umowa przewozu osób jest obecnie normowana aktami prawa unijnego, krajowego i międzynarodowego. Przepisy unijne stosuje się zarówno do przewozów krajowych, jak i międzynarodowych. Artykuł poświęcony jest problemom związanym z ustaleniem terminów przedawnienia roszczeń przysługujących pasażerom, wynikających z rozporządzeń unijnych. Rozporządzenia te, z wyjątkiem rozporządzeń nr 1371/2007 i 392/2009, nie zawierają przepisów dotyczących przedawnienia roszczeń. Powstaje zatem problem, jakie przepisy należy wówczas stosować. Celem artykułu jest rozstrzygnięcie tej kwestii zarówno w odniesieniu do przewozów krajowych, jak i międzynarodowych.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.