The effect of graphene (0.01, 0.1, 0.5 and 1 wt%) on the mechanical properties and thermal stability of rigid PVC was investigated. The morphology and thermal properties were analyzed by scanning electron microscopy (SEM) and thermogravimetric thermal analysis (TGA). Additionally, tensile properties, impact strength and hardness were determined. It was found that the addition of graphene can increase the impact strength and hardness and extend the thermal stability time of PVC.
PL
Zbadano wpływ grafenu (0,01; 0,1; 0,5 i 1% mas.) na właściwości mechaniczne i stabilność termiczną twardego PVC. Strukturę i właściwości termiczne analizowano za pomocą skaningowej mikroskopii elektronowej (SEM) i termograwimetrycznej analizy termicznej (TGA). Ponadto określono właściwości mechaniczne przy rozciąganiu, udarność i twardość. Stwierdzono, że dodatek grafenu może zwiększyć udarność i twardość oraz wydłużyć czas stabilności termicznej PVC.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Przeprowadzono recykling chemiczny (aminoliza i glikoliza) zsyntezowanego wcześniej poliuretanu, otrzymanego z wykorzystaniem surowców pochodzenia naturalnego, oraz zbadano podstawowe właściwości otrzymanych produktów depolimeryzacji chemicznej. Poliuretan otrzymano metodą prepolimerową, wykorzystując surowce pochodzenia naturalnego, czyli poliol Priplastᵀᴹ 1838 i diizocyjanian Tolonateᵀᴹ X FLO 100. Łańcuchy prepolimeru uretanowego zostały przedłużone z wykorzystaniem 1,4-butanodiolu (BDO). Depolimeryzację prowadzono, stosując trietylenotetraminę (TETA) i glikol etylenowy (GE), przy stosunkach masowych poliuretanu do czynnika depolimeryzującego równych 2:1, 1:1 i 1:2. Strukturę chemiczną poliuretanu i otrzymanych produktów depolimeryzacji zweryfikowano z wykorzystaniem spektroskopii w podczerwieni z transformacją Fouriera (FTIR). Dla uzyskanych produktów recyklingu chemicznego oznaczono liczbę aminową oraz określono właściwości reologiczne i stabilność termiczną (z wykorzystaniem analizy termograwimetrycznej).
EN
Polyurethane was synthesized using bio-based substances (com. polyol and diisocyanate) and then chem. depolymerized with NH₂CH₂CH₂(NHCH₂CH₂) ₂NH₂ or ethylene glycol using a molar ratio of polyurethane to the decomposing agent of 2:1, 1:1 and 1:2. The chem. structure of polyurethane and the obtained depolymn. products was verified using FTIR. The amine no., rheological properties and thermal stability (using TGA) of the obtained chem. recycling products were detd.
W artykule zebrano przebadane domieszki do żywicy fenolowej i kompozytów węglowo-fenolowych w celu zwiększenia ich stabilności termicznej, które były badane w kompozytach pod względem właściwości termicznych, z możliwością użycia materiału do celów ablacyjnych. Opisano zjawisko ablacji, procesy zachodzące w żywicy fenolowej podczas oddziaływania temperatury, produkcję włókien oraz ich wpływ zawartości na ablację. Przestawiono, jak domieszki wpływają na stabilność termiczną oraz proces utwardzania żywicy.
EN
The article collects tested additives for phenolic resin and carbon-phenolic composites in order to increase their thermal stability. The article presents additives that were tested in composites in terms of thermal properties, with the possibility of using the material for ablative purposes. The phenomenon of ablation, the processes occurring in the phenolic resin under the influence of temperature, the production of fibers and the effect of their content on ablation, how additives affect the thermal stability and the process of resin curing are described.
The degradation kinetics of low-density bio-based polyethylene three grades were examined using the TGA method in nitrogen and air atmosphere. An analysis of gases produced during thermal decomposition in air was also performed. The mechanism of thermal degradation processes of bio-based polyethylene was proposed in relation to literature data on the thermal decomposition of polyethylene of petrochemical origin.
PL
Metodą TGA w środowisku obojętnym i utleniającym zbadano kinetykę degradacji trzech odmian biopolietylenu małej gęstości. Dokonano również analizy gazów powstających podczas rozkładu termicznego w powietrzu. Zaproponowano mechanizm procesów termicznej degradacji biopolietylenu w odniesieniu do danych literaturowych dotyczących rozkładu termicznego polietylenu pochodzenia petrochemicznego.
The effect of aromatic ring substitution in the polyester polyol molecule on its physicochemical properties and on the conditions of synthesis, fire resistance and thermal stability of polyurethane foams was investigated. The greater number of terephthalic units in the polyol results in greater viscosity and reactivity during foam formation. The obtained foams were characterized by higher thermal stability (TGA) and fire resistance (oxygen index, single flame test).
PL
Zbadano wpływ podstawienia pierścienia aromatycznego w cząsteczce poliolu poliestrowego na jego właściwości fizykochemiczne oraz na warunki syntezy, odporność na działanie ognia i stabilność termiczną pianek poliuretanowych. Większa liczba jednostek tereftalowych w poliolu skutkuje większą lepkością i reaktywnością podczas tworzenia pianek. Otrzymane pianki charakteryzowały się większą stabilnością termiczną (TGA) i odpornością na działanie ognia (indeks tlenowy, test pojedynczego płomienia).
Benzotrioxofurazan (BTF) -based composite explosives containing three different binder components were prepared in this study, using nitrocellulose (NC), thermoplastic polyurethane (Estane), and fluororubber 2602 (F2602) as binders, through the electrostatic spray method. The objective was to reduce the sensitivity of BTF. The BTF-based composite explosives were characterised using a range of scientific equipment, including scanning electron microscopy (SEM), Fourier Transform infrared spectroscopy (FT-IR), DSC thermal analysis, and mechanical sensitivity. The SEM results indicated that the BTF-based composite explosives’ particle size was between 50 and 100 nm, and had a spherical shape. Compared with the raw BTF, the critical temperature of thermal explosion of the three composite explosives, BTF/NC, BTF/Estane and BTF/F2602, was increased by 4.21, 6.8 and 9.44 °C, respectively. These increases indicate an improvement in the thermal stability of the samples. The characteristic drop height of BTF/NC, BTF/Estane and BTF/F2602 was 68.12, 62.34 and >80 cm, respectively. Additionally, the explosion percentage of BTF/NC, BTF/Estane and BTF/F2602 had been decreased to 24%, 24%, and 8%, respectively. These results suggest a significant enhancement in the safety performance of all three samples.
Udostępnianie złóż geotermalnych wiąże się z wysokimi wymogami stawianymi stosowanym płuczkom wiertniczym. Trudności podczas wiercenia wynikają głównie z podwyższonej temperatury i ciśnienia oraz czynników związanych ze składem mineralogicznym przewiercanych warstw oraz dopływających wód. W warunkach podwyższonej temperatury dochodzi do obniżenia wartości parametrów reologicznych i do wzrostu filtracji płuczki wiertniczej. Dzieje się tak na skutek zmian fizycznych zachodzących w płuczce pod wpływem temperatury lub pod wpływem degradacji polimerów odpowiedzialnych za nadawanie płuczce odpowiednich parametrów reologicznych i za ograniczanie filtracji. W pierwszym przypadku jest to proces odwracalny, natomiast w przypadku degradacji polimeru konieczna jest ciągła obróbka płuczki przez dodanie kolejnych porcji polimeru. Z degradacją polimeru mamy do czynienia szczególnie w przypadku równoczesnego występowania podwyższonej temperatury i skażeń jonami dwuwartościowymi (Ca2+ i Mg2+). Dobra stabilność termiczna płuczki zależy głównie od rodzaju i stężenia stosowanych do jej sporządzenia środków chemicznych charakteryzujących się zwiększoną odpornością termiczną. Artykuł przedstawia wyniki badań przeprowadzonych z wykorzystaniem środków takich jak: poli(kwas 2-akryloamido-2-metylopropanosulfonowy) (AMPS), sole mrówczanowe oraz nanocząsteczki węgla (nanorurki i tlenek grafenu). Przeprowadzono badania wpływu tych środków na podstawowe parametry płuczek wiertniczych, czyli na: parametry reologiczno-strukturalne, filtrację, pH. Następnie próbki płuczek zmodyfikowanych poprzez zastosowanie dodatku wyselekcjonowanych środków były poddawane oddziaływaniu temperatury 130°C przez 24 godziny w obecności jonów Ca2+ oraz Mg2+. Na podstawie uzyskanych wyników dokonano oceny skuteczności działania poszczególnych środków oraz wytypowano skład płuczki najlepiej spełniający wymogi zastosowania do wierceń geotermalnych.
EN
Drilling in geothermal reservoirs is associated with high requirements for the used drilling muds. Difficulties during drilling are mainly caused by the increased temperature and pressure as well as factors related to the mineralogical composition of the drilled layers and inflowing waters. In conditions of higher temperature there is a reduction in value of rheological parameters and increase in filtration of drilling muds. It happens as a result of physical changes taking place in the drilling mud due to temperature or the degradation of polymers responsible for giving the drilling mud appropriate rheological parameters and limiting filtration. In the first case, it is a reversible process, while in the case of polymer degradation, it is necessary to continuously treat the drilling mud by adding successive portions of polymer. Polymers degradation takes place especially in the case of simultaneous occurrence of increased temperature and contamination with divalent ions (Ca2+ and Mg2+). Good thermal stability of the drilling mud depends mainly on the type and concentration of chemicals used for its preparation, characterized by increased thermal resistance. The article presents the results of research based on the basis of measures such as: poly(2-acrylamido-2-methylpropanesulfonic acid) (AMPS), formate salts and carbon nanoparticles (nanotubes and graphene oxide). Examinations included the influence of these agents on the parameters of drilling fluids, such as: rheological and structural parameters, filtration, and pH. Then, samples of drilling mud modified by the addition of selected agents were heated to the temperature of 130°C for 24 hours in the presence of Ca2+ and Mg2+ ions. On the basis of obtained results, the effectiveness of individual agents was assessed and the drilling mud composition best suited to the requirements of geothermal drilling was selected.
8
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
W eksploatacji betonowych nawierzchni lotniskowych często występuje zjawisko powstawania początkowo niewielkich powierzchniowo i stosunkowo płytkich odspojeń przypowierzchniowej warstwy betonu. Może to być wynikiem naturalnych i wymuszonych oddziaływań temperatury na nawierzchnię. Rezultatem tych oddziaływań są naprężenia termiczne powstające w płycie betonowej oraz inne zjawiska zachodzące w strukturze betonu. Znaczące są tu zjawiska związane z przemieszczaniem się pary wodnej w przekroju płyty oraz powiązane z wymienionymi procesy skutkujące defektami struktury betonu. Defekty struktury płyty są efektem kompleksowego oddziaływania zjawisk: termicznych, wilgotnościowych i wytrzymałościowych, które uznano za stymulatory uszkodzeń.
EN
Concrete airfield pavements can frequently suffer from initially small and relatively shallow delamination of the subsurface concrete layer. It may be due to natural and forced temperature impact on the pavement. As a result of these impacts, thermal stresses and other phenomena are formed in the concrete slab. The significant phenomena are those related to the movement of water vapour in the slab cross-section and the associated processes leading to defects of the concrete structure. They are due to the complex interaction of various phenomena: thermal, humidity and strength that were considered damage stimulants.
The use of natural fibres in fibre-reinforced composites comes with drawbacks. They are highly hydrophilic, leading to high moisture absorption and poor interfacial adhesion in matrix-reinforcement bonds. This affects the fibres’ thermal stability as well as mechanical properties, hence limiting their wider application. This paper reviewed different ways in which natural fibres have been treated to improve hydrophobicity, reinforcement-matrix interfacial adhesion and thermal stability. It will investigate. among others, treatments like alkali, acetylation, bleaching, silane, benzoylation and plasma, which have been found to improve fibre hydrophobicity. The literature reviewed showed that these methods work to improve mechanical, chemical, and morphological properties of natural fibres by removing the amorphous surface, thus allowing for more efficient load transfer on the fibre-matrix surface. Studies in the literature found alkali treatment to be the most common surface modification treatment due to its simplicity and effectiveness. However, plasma treatment has emerged due to its lower processing time and chemical consumption. A comparative analysis of other improved properties was also investigated.
An ammonium perchlorate (AP, NH4(ClO4)3)-based molecular perovskite energetic material (H2dabco)[NH4(ClO4)3]/carbon nanotubes (DAP/CNTs) composite was prepared and characterized. Molecular perovskite DAP samples were synthesized by a facile one-pot reaction of triethylenediamine, perchloric acid (PCA, HClO4), and AP via a molecular assembly strategy. The results showed that the mechanical sensitivity (impact and friction sensitivities: >120 cm and 20%) and electrostatic spark sensitivity (8.90 J) of the DAP/CNTs energetic composite with 10 wt.% CNTs exhibited less sensitivity than that of DAP (impact, friction and electrostatic spark sensitivities: 112.3 cm, 45%, and 5.39 J, respectively), because of the mixing desensitization mechanism of CNTs. Compared with the pure DAP, the DAP/CNTs energetic composite has better performance with respect to thermal stability, exothermic capacity, and excellent continuous combustion properties. The DAP/CNTs energetic composite has potential application in a weapons system.
11
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
High-entropy alloys (HEAs) are a new class of engineering materials with unique mechanical and functional properties. Superplastic forming of HEAs might be a viable route for actual applications of these alloys. Accordingly, the superplastic behaviors of HEAs and medium-entropy alloys (MEAs) were summarized in this monograph, along with reviewing the basics of high-entropy alloys and fine-grained superplasticity. Moreover, the HEAs were introduced and the phase formation rules were discussed. Furthermore, the influences of grain refinement (by thermomechanical processing and severe plastic deformation (SPD) methods) and deformation conditions (temperature and strain rate) with special attention to the high strain rate superplasticity were summarized. The significance of thermal stability of the microstructure against grain coarsening was noticed, where the effects of multi-phase microstructure, formation of pinning particles, and favorable effects of the addition of alloying elements were explained. The effects of deformation temperature and strain rate on the thermally activated grain boundary sliding (GBS), precipitation of secondary phases (especially the Cr-rich σ phase), dissolution of phases, deformation-induced (dynamic) grain growth, partial melting, and dynamic recrystallization (DRX) were discussed for different HEAs and MEAs. The final part of this overview article is dedicated to the future prospects and research directions.
The prospective of the application of new materials on a polymer base is shown in this work. Given that developed composites can be efficiently used for protection of equipment that is operated at elevated temperatures, the impact of the nature and content of powder mixture, synthesised by high voltage electric discharge, on the thermophysical properties of epoxy composites were studied. Epoxy diane oligomer was chosen as the main component of the binder during the formation of the composites. Polyethylene polyamine hardener was used for cross-linking of epoxy composites, which allows hardening of materials at room temperatures. The selection of powder mixture, synthesised by high voltage electric discharge, for increase of thermophysical properties of developed materials was justified. More so, thermal stability and activation energy of epoxy composites were studied. Permissible limits of the temperature, at which developed materials can be used, were established based on the conducted tests of thermophysical properties of materials, filled by powder mixture, synthesised by high voltage electric discharge.
A new tris-spiro-(3,4-dioxybenzaldehyde)cyclotriphosphazene [PNCHO] was synthesized from the condensation of hexachlorocyclotriphosphazene with 3,4-dihydroxybenzaldehyde in the presence of strong base. Further reaction of the trialdehydic cyclotriphosphazene based molecules [PNCHO] with three different dianilines (benzidine, 4,4’-methylenedianiline and 4,4′-Sulfonyldianiline) resulted in creation of a new poly(tris-spiro-3,4-dioxbenzene)cyclotriphosphazenes with Schiff-base groups [PNSB1-3]. The structures of [PNCHO] and the polycyclotriphosphazenes-schiff base derivatives were characterized by means of FTIR, 1H, 13C NMR and C.H.N elemental analysis. Differential scanning calorimetery (DSC) revealed a relatively high glass transition temperature (135−175°C) of obtained polymers. Thermal gravimetric analysis (TGA) exhibited their good thermal stability (up to 375°C). The char yield was about 36–42% at 700°C. All polymers were self-extinguishable as the LOI (Limiting Oxygen Index) values were above 26% and this meets with the V-0 and V-1, classification (UL-94). No fumes, soot, or toxic gases emission were observed during burning. The polymers obtained can be used as environmentally friendly, flame-retardant materials.
PL
Nowy tris-spiro-(3,4-dioksybenzaldehydo)cyklotrifosfazen [PNCHO] zsyntetyzowano w procesie kondensacji heksachlorocyklotrifosfazenu z 3,4-dihydroksybenzaldehydem w obecności silnej zasady. W wyniku reakcji trialdehydo cyklotrifosfazenów z trzema różnymi dianilinami (benzydyna, 4,4’-metylenodianilina i 4,4’-sulfonylodianilina) otrzymano poli(tris-spiro-3,4-dioksabenzeno)cyklotrifosfazeny z zasadami Schiffa [PNSB1-3]. PNCHO i pochodne policyklotrifosfazen-zasady Schiffa scharakteryzowano za pomocą analizy elementarnej (C, H, N), FTIR, 1H, 13C NMR. Metodą różnicowej kalorymetrii skaningowej (DSC) wykazano wysoką temperaturę zeszklenia (135−175°C) otrzymanych polimerów. Metodą analizy termograwimetrycznej (TGA) potwierdzono ich dobrą stabilność termiczną (do 375°C). Stopień zwęglenia po spaleniu wynosił w temp. 700°C ok. 36–42%. Wszystkie polimery były samogasnące, ponieważ wartości LOI (Limiting Oxygen Index) przekraczały 26%, co odpowiada klasie palności V-0 i V-1 (UL-94). Podczas spalania nie zaobserwowano emisji oparów, sadzy ani toksycznych gazów. Otrzymane polimery mogą znaleźć zastosowanie jako przyjazne dla środowiska materiały trudnopalne.
Wiercenie otworów o znacznej głębokości lub w celu udostępniania wód termalnych stawia coraz wyższe wymagania wobec właściwości stosowanych płuczek wiertniczych. Z uwagi na bardzo wysoką temperaturę utrzymywanie w czasie wiercenia odpowiedniej reologii płuczki może okazać się trudne, szczególnie w przypadku występowania dopływu wysokozmineralizowych solanek. Odziaływanie wysokiej temperatury powoduje znaczne obniżenie efektywności działania większości stosowanych obecnie w technologii płuczkowej środków polimerowych, w skrajnych przypadkach powodując całkowite i nieodwracalne zniszczenie ich struktury. Najbardziej narażone są polimery o wiązaniach eterowych, do których zalicza się środki skrobiowe i celulozowe. Na podstawie danych literaturowych można stwierdzić, że niekorzystne cechy tych polimerów mogą być skutecznie kompensowane dodatkami polimerów syntetycznych, np. sulfonowanych. Kolejnym kierunkiem w polepszaniu odporności termicznej płuczek wskazywanym przez literaturę jest wykorzystanie nanocząsteczek węgla: płatków grafenu i nanorurek. W artykule przedstawiono analizę możliwości poprawy stabilności termicznej płuczek wiertniczych poprzez zastosowanie środków chemicznych pozwalających zachować odpowiednie parametry reologiczno-strukturalne i filtrację w zakresie temperatury do 130°C. W toku badań do płuczki polimerowo-potasowej dodawano trzy rodzaje środków chemicznych w różnych stężeniach. Przeprowadzono badania wpływu tych środków na podstawowe parametry technologiczne płuczki wiertniczej. Następnie próbki płuczek zmodyfikowanych poprzez dodatek wyselekcjonowanych środków były poddawane oddziaływaniu temperatury wynoszącej 130°C przez okres 24 godzin. Po tym czasie próbki chłodzono do temperatury 20°C, następnie mierzono ich parametry technologiczne i porównywano z wynikami uzyskanymi przed postarzaniem w wysokiej temperaturze, a na podstawie otrzymanych wyników dokonywano oceny skuteczności działania poszczególnych środków. Spośród przebadanych środków, których działanie miało zabezpieczać płuczkę wiertniczą przed niekorzystnym wpływem wysokiej temperatury, najkorzystniejsze działanie wykazał mrówczan potasu w połączeniu ze środkiem poliAMPS.
EN
Drilling deep holes or drilling to provide access to thermal waters places increasingly high demands on the properties of the drilling muds. Due to the very high temperature, it may be difficult to maintain the appropriate rheology of the drilling fluid during drilling, especially when an inflow of highly mineralized brines occurs. High temperatures significantly reduce the effectiveness of most of the polymeric agents currently used in the drilling muds technology, in extreme cases causing complete and irreversible damage to their structure. Polymers with ether bonds, which include starches and cellulose, are the most vulnerable. Based on the literature data, it can be concluded that the disadvantages of these polymers can be effectively compensated by the addition of synthetic polymers, e.g. sulfonated polymers. Another direction in improving the thermal resistance of drilling muds indicated in the literature is the use of carbon nanoparticles: graphene flakes and nanotubes. The article presents an analysis of the possibilities of improving thermal stability of drilling muds by using chemical agents that allow to maintain appropriate rheological and structural parameters and filtration at temperatures up to 130°C. During the tests, three types of chemicals were added to the polymer-potassium drilling mud at different concentrations. The impact of these modifications on technological parameters of the drilling mud was tested. Then, samples modified by the addition of selected agents were exposed to the temperature of 130°C for a period of 24 hours. After this time, the samples were cooled to 20°C, then their technological parameters were measured and compared with the results obtained before aging at high temperature, and based on the obtained results, the effectiveness of individual agents was assessed. Among the agents tested to protect drilling mud against the adverse effects of high temperature, the most beneficial effect was shown by potassium formate in combination with PoliAMPS.
Purpose: Poly(3-hydroxybutyrate) (P3HB) is a biopolymer, but storing products from P3HB causes the deterioration of their properties leading to their brittleness. P3HB has also low thermal stability. Its melting point almost equals its degradation temperature. To obtain biodegradable and biocompatible materials characterized by higher thermal stability and better strength parameters than the unfilled P3HB, composites with the addition of polyurethanes were produced. Methods: The morphology, thermal, and mechanical property parameters of the biocomposites were examined using scanning electron microscopy, thermogravimetric analysis, standard differential scanning calorimetry, and typical strength machines. Results: Aliphatic polyurethanes, obtained by the reaction of 1,6-hexamethylene diisocyanate and polyethylene glycols, were used as modifiers. To check the influence of the glycol molar mass on the properties of the biocomposites, glycols with a molecular weight of 400 and 1000 g/mol were used. New biocomposites based on P3HB were produced with 5, 10, 15, and 20 wt. % content of polyurethane by direct mixing using a twin-screw extruder. The following property parameters of the prepared biocomposites were tested: degradation temperature, glass transition temperature, tensile strength, impact strength, and Brinell hardness. Conclusions: Improvement of the processing property parameters of P3HB-biocomposites with the addition of aliphatic polyurethanes was achieved by increasing the degradation temperature in relation to the degradation temperature of the unfilled P3HB by over 30 C. The performance property parameters have also been improved by reducing the brittleness compared to the P3HB, as evidenced by the increase in impact strength and the decrease in hardness with an increase in the amount of polyurethane obtained by the reaction of 1,6-hexamethylene diisocyanate and polyethylene glycol with a molecular weight of 400 g/mol (PU400) as modifier.
16
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
W celu otrzymania komercyjnych biokatalizatorów do zastosowania w procesach technologicznych prowadzone są badania dotyczące białek enzymatycznych w kierunku ich modyfikacji, doskonalenia oraz optymalizacji ich wydajności. W pracy dokonano przeglądu literatury dotyczącej immobilizacji jako obiecującej techniki w zakresie poprawy stabilności operacyjnej lakazy. Innowacyjne preparaty enzymatyczne składające się z immobilizowanych lakaz, z uwagi na wysoką stabilność operacyjną, mogą znaleźć zastosowanie w różnych gałęziach przemysłu (w szczególności do oczyszczania ścieków barwnych).
EN
A review, with 85 refs., of methods for enzymes immobilization on org. and inorg. carriers as well as of the impact of enzyme immobilization on the kinetics of biocatalyst.
Lignin was used to study the mechanical properties and thermal stability of polymers. The lignin was blended with three kinds of polymers, and the addition of lignin was 0.5 wt%. Under the condition of thermal oxidation, the thermal stability of lignin/polymer samples varies with the structure of lignin. The effects of lignin on the mechanical properties and thermal stability of the polymers were investigated by oxidation induction time (OIT), rheological properties, mechanical properties and differential scanning calorimetry (DSC). The results show that the effect of lignin on the thermal properties of polymer samples is 2~3oC. It can be inferred that lignin can effectively improve the interaction between polymer molecular chain segments, and improve the crystallization rate and rigidity to a certain extent, so it can be seen that lignin has good compatibility and thermal stability.
This paper presents the results of the mechanical recycling of post-production automotive coverings. Shredded carpet waste was used to obtain new systems based on thermoplastic polymer materials, in this case linear low density polyethylene (LLDPE). As automotive carpet waste, we used a material composed mainly from polyamide 6, chalk, polypropylene. Optical microscopy and scanning electron microscopy characterized the structure of both the automotive lining and finished materials. The dependence of the mechanical properties and thermo-oxidative stability on the mutual content of the components was investigated.
PL
Przedstawiono wyniki prac własnych dotyczących mechanicznego recyklingu poprodukcyjnych wykładzin samochodowych. Rozdrobnione odpady wykładzinowe użyto do otrzymania układów na bazie tworzywa termoplastycznego, w tym wypadku liniowego polietylenu małej gęstości (LLDPE). W charakterze odpadów wykładzin samochodowych zastosowano materiał, w którego składzie występują głównie poliamid 6, kreda i polipropylen. Metodami mikroskopii optycznej oraz skaningowej mikroskopii elektronowej (SEM) scharakteryzowano strukturę zarówno wykładziny samochodowej, jak i nowo wytworzonych materiałów. Zbadano zależność właściwości mechanicznych oraz stabilności termooksydacyjnej od udziału poszczególnych składników.
19
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The aim of this work was to investigate the effects of moderate vacuum conditions (10 Pa, 1 × 103 Pa and 2 × 104 Pa) on glass forming ability, thermal stability and aging behavior of Co42Cu1Fe20Ta5:5B26:5Si5 amorphous samples in terms of size and distribution of crystalline precipitates. The thinnest parts (300 μm) of the wedge-shaped samples were amorphous for all vacuum conditions, and they had similar compositional, structural and thermal characteristics. However, they represented different microstructural features after heat treatments at 950 K and 1100 K. The same phases precipitated in all samples but the amount and the size of the precipitates increased as the pressure was raised to the normal atmospheric value. The differences in the glass forming ability and the microstructure due to aging are considered to originate from lower thermal characteristics, such as relaxation and reduced glass temperature as well as γ parameter, resulting from the poor vacuum pressure used in the production process. The differences in the microstructures and hardness values caused by heat treatments have been observed.
In this study, the novel energetic triblock copolymer of polypropylene glycol- glycidyl azide polymer- polypropylene glycol (PPG-GAP-PPG) (Mn= 1419 g·mol–1) was synthesized by cationic ring-opening polymerization of propylene oxide using low molecular weight glycidyl azide polymer (GAP) (MMnn = 1006 g·mol–1) as the initiator and boron trifluoride etherate (BFM3·OEtM2) as the catalyst. The synthesized GAP and triblock copolymer were characterized by Fourier-transform infrared (FT-IR) spectroscopy, gel permeation chromatography (GPC), and nuclear magnetic resonance spectroscopy (1H and 13C NMR). The thermal stability of the triblock copolymer PPG-GAP-PPG was studied by differential scanning calorimetry (DSC) and thermogravimetry (TG). The DSC results showed that the glass transition temperature (TMg) of the triblock copolymer (TMg = −63 °C) was lower than that of neat low molecular weight GAP (Tg = −53 °C). Furthermore, the results indicated that this triblock copolymer is more stable than GAP. The influence of heating rate (10, 20, 30 and 40 °C·min−1) illustrated that increasing the heating rate results in an increase in the triblock copolymer’s decomposition temperature. Non-isothermal methods, proposed by ASTM E698, Flynn-Wall-Ozawa (FWO) and Kissinger, were used to calculate the kinetic parameters, such as activation energy and frequenc factor, for the thermal decomposition of the triblock copolymer PPG-GAP-PPG, using the DSC-DTG were 124.610 and 126.13 kJ·mol–1, respectively.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.