Pierwsza cześć niniejszej pracy poświęcona jest problemowi najdłuższego podciągu rosnącego (LIS) oraz jego wariantom (podciąg otrzymuje sie z ciągu przez usuniecie zera bądź większej liczby symboli). Problem ten znajduje zastosowania m.in. w bioinformatyce do uliniawiania genomów, wyszukiwania nowych genów. Pierwszym z wariantów problemu LIS rozważanym w niniejszej pracy jest problem podciągów rosnących, które są pod pewnymi względami ekstremalne. Kolejnym wariantem jest problem podciągu rosnącego o zadanym pochyleniu. Dalsze dwa warianty to problemy cyklicznych podciągów rosnących oraz podciągów rosnących w oknie ustalonego rozmiaru ciągu wejściowego. Dla tych ostatnich wariantów zaproponowano w pracy wykorzystanie reprezentacji ciągu za pomocą pokrycia zachłannego oraz opracowano wydajne algorytmy łączenia takich pokryć. Algorytmy te są kluczowe do efektywnego rozwiązywania wspomnianych problemów. Druga cześć pracy dotyczy problemu najdłuższego wspólnego podciągu i jego wariantów. Zastosowania tych problemów są bardzo liczne i dotyczą przede wszystkim porównywania ciągów w celu oceny ich podobieństwa. Dla problemu LCS niezmienniczego względem transpozycji LCTS) zaproponowano kilka algorytmów sekwencyjnych, które, jak wynika z eksperymentów praktycznych, okazały sie znacznie szybsze od algorytmów istniejących. Dla problemu ukierunkowanego LCS (CLCS) zaproponowano algorytmy sekwencyjne, również szybsze od dotychczas istniejących. Ponadto, zaproponowano dla tego problemu pierwszy algorytm równoległości bitowej. Dla problemu scalonego LCS (MerLCS) zaproponowano pierwszy algorytm równoległości bitowej, który w eksperymentach praktycznych okazał sie kilkudziesięciokrotnie szybszy od znanych algorytmów. Dla problemów LCS, LCTS, CLCS zaproponowano także algorytmy równoległe przeznaczone do wykonywania w procesorach graficznych. Dla wszystkich algorytmów proponowanych w niniejszej pracy przeprowadzono analizę złożoności czasowej i pamięciowej w przypadku pesymistycznym(dla niektórych także w przypadku średnim). Dzięki temu często można było wykazać, ze proponowane algorytmy są także najszybsze w sensie asymptotycznym.
EN
The first part of this work is on the longest increasing subsequence problem (LIS) and its variants (a subsequence can be obtained from a sequence by removing zero or more symbols). The problem has applications in bioinformatics, e.g., in sequence alignment, searching new genes. The first variant of the LIS problem, which is considered in this work, is a problem of longest increasing subsequences that are extremal from some point of view. Next variant is a slope-constrained longest increasing subsequence problem. The last two discussed variants of the LIS problem are a longest increasing cyclic subsequence problem (LICS) and a longest increasing subsequence in a sliding window problem (LISW). The algorithms for the recent two problems use cover representation of a sequence. Original algorithms for cover merging are crucial to the proposed algorithms for the LICS and LISW problems. The second part of this work is on the longest common subsequence problem (LCS) and its variants. The applications of these problems are numerous and concentrate mainly on the sequence comparison. For the transposition-invariant LCS problem (LCTS), a few sequential algorithms were proposed. Experiments show that they are much faster than the existing algorithms. For the constrained LCS problem (CLCS), a few sequential algorithms were also proposed. They are faster than the known algorithms. Moreover, for the CLCS problem, the first bit-parallel algorithm was invented. For the merged LCS problem (MerLCS), a bit parallel algorithm, tens times faster than the existing algorithms was proposed. For the LCS, LCTS, CLCS problems also algorithms for graphical processors were invented. All the proposed algorithms were analysed and their time and space complexities in the worst case were determined. For some algorithms the average case was also analysed. Obtained time complexities allow to show that the proposed algorithms are usually faster than the existing algorithms also in an asymptotic sense.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Let (Xn, n ≥ 1) be a sequence of independent identically distributed random variables with a common distribution function F and let Sn = ∑nj = 1, n ≥ 1. When F belongs to the domain of partial attraction of a semistable law with index α, 0 < α < 2, Chover’s form of the law of the iterated logarithm has been obtained for subsequences of (Sn), along with some boundary crossing problems.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.