W pracy przedstawiono przykładowe wyniki badań kwalifikowania technologii spawania produkcyjnego odlewu staliwnego żaroodpornego w gatunku GX40NiCrNb35-45 przy użyciu materiału dodatkowego w gatunku WZ 35 45 Zr wg PN-EN ISO 14343. Badanie kwalifikowania technologii spawania wykonano zgodnie z PN-EN ISO 11970. Złącze próbne wykonano metodą 141 i następnie przeprowadzono badania nieniszczące oraz niszczące określające własności mechaniczne złącza. Wykonane badania pozwoliły spełnić wymagania zawarte w PN-EN ISO 11970 i były podstawą do wystawienia protokołu kwalifikowania technologii spawania.
EN
The paper presents the results of qualification of production welding procedures for heat-resistant cast steel in grade GX40NiCrNb35-45 with used filler material in grade WZ 35 45 Zr (PN-EN ISO 14343). Qualification of welding technology was made in accordance to PN-EN ISO 11970. Test welded joint was made using 141 method and non-destructive and destructive testing were performed in order to determine the mechanical properties of the welded joint. Completed tests met the requirements of PN-EN ISO 11970 and were the basis of the welding procedure qualification record.
The article presents the results of studies of the oxidation process conducted at 900°C for 12 hours in an atmosphere of water vapour on cast heat-resistant steel with a diversified structure (ferritic-austenitic, austenitic, and austenitic with carbides). Based on the studies of oxidation kinetics, it was found that samples were oxidized in approximation with the rules of linear law. Depending on the chemical composition and structure of tested alloys, the scale formed on the alloy surface had different properties. In the tested material characterised by a ferritic-austenitic structure, the tendency of the scale to detach from the surface of the metallic substrate was observed. It was probably due to different coefficients of the thermal expansion of austenite and ferrite.
PL
Praca prezentuje wyniki badań utleniania w atmosferze pary wodnej staliwa żaroodpornego o różnej strukturze (ferrytyczno-austenitycznej, austenitycznej i austenitycznej z węglikami) w temperaturze 900°C w ciągu 12 godzin. Na podstawie badań kinetyki utleniania stwierdzono, że badane próbki utleniały się w przybliżeniu zgodnie z prawem liniowym. W zależności od składu chemicznego i struktury badanych stopów obserwowano odmienne właściwości powstałych zgorzelin. W przypadku materiału o strukturze ferrytyczno-austenitycznej stwierdzono odpadanie zgorzeliny od powierzchni rdzenia metalicznego związane prawdopodobnie z różnym współczynnikiem rozszerzalności cieplnej austenitu i ferrytu.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.