W artykule przedstawiono algorytmy komputerowe zaprojektowane w celu analizy składowych płaskiego pola prędkości. Informacje o składowych wektora prędkości pochodzą z programu Dantec Dynamic Studio lub programu powstałego w Instytucie. Analizowane są wszystkie pliki z wybranego katalogu. Programy te generują płaskie pola prędkości wyznaczane przy pomocy anemometrii cyfrowej (Particle Image Velocimetry – PIV). W programie możemy analizować składowe wektora prędkości wzdłuż linie poziomej i pionowej. Możemy zapisać pliki w celu narysowania trójwymiarowego pola wybranej składowej wektora prędkości lub zmiany składowych w czasie. Istnieje możliwość wyznaczenia sumy, wartości średniej, odchylenia standardowego, czy rotacji wektora prędkości.
EN
Algorithms used to analyze velocity of vector components are presented in the paper. Information about velocity components come from Dantec Dynamic Studio Program or program designed by the authors. All of the files from the selected catalogue are analyzed. As a result 2D velocity fields are generated from the PIV data. The authored computer program allows to analyze velocity vector components along horizontal and vertical lines. Files saved are used to draw a three dimensional velocity fields or to visualize variations of the components of velocity vectors in time. Statistical parameters such as: sum, mean, standard deviation or rotation of the velocity vector are routinely computed.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Measurements of flow velocity are of major importance in the studies of mine ventilation systems. One of applied methods of measuring velocity is hot wire anemometry which is based on heat transfer between the medium and a hot element. It is a indirect measurement method, utilising thermal phenomena. Presented in the paper is the experimental setup for measuring the velocity vectors. The main component is a three-wire sensor with orthogonally placed wires. The sensor is supplied from a digitally - controlled four-channel CTA system. This configuration enables the simultaneous measurement of three signals. The paper outlines the conventional method of determining the velocity vector. The calculation procedure involves two stages: determination of the effective velocity, and obtaining the velocity vector components. Of particular interest is the modified method whereby the velocity vector components are obtained directly from the measurement signals. Due to a large number of parameters in this method, they were determined using genetic algorithms. They are better in such applications then traditional optimisation methods. An experiment was conducted to compare the accuracy of the methods. In order that the results be easier to interpret, the parameters in each case were obtained for the traditional sensor configuration during the calibration. The evaluation of results is supported by the qualitative and quantitative analysis. It is readily apparent that the proposed modified method of determining the velocity vector components yields similar or even better results that the conventional two-step method. Careful selection of parameters in the genetic algorithms should further improve the accuracy of the procedure.
PL
Pomiar prędkości przepływu ma duże znaczenie przy badaniu procesu przewietrzania wyrobisk kopalnianych. Jedną ze stosowanych metod pomiaru prędkości jest termoanemometria. Polega ona na określaniu intensywności wymiany ciepła między medium, a umieszczonym w nim grzanym elementem. Jest to metoda pomiaru pośredniego oparta o wykorzystanie zjawisk cieplnych. W artykule omówiono stanowisko pomiarowe umożliwiające wykonanie pomiaru wektora prędkości. Głównym jego elementem jest trójwłóknowy czujnik rezystancyjny, z ortogonalnie rozmieszczonymi włóknami. Sonda pomiarowa zasilana jest sterowanym cyfrowo czterokanałowym układem temperaturowym. Taki system umożliwia jednoczesny pomiar trzech sygnałów. W pracy przedstawiono klasyczną metodę wyznaczania wektora prędkości. Obliczenia w tej metodzie można podzielić na dwa etapy: wyznaczenie prędkości efektywnych, a na ich podstawie składowych wektora prędkości. Następnie zaprezentowano metodę zmodyfikowaną. Polega ona na bezpośrednim wyznaczeniu z sygnałów pomiarowych składowych wektora prędkości. Ze względu na dużą liczbę parametrów w proponowanej metodzie, do ich wyznaczenia zastosowano algorytmy genetyczne. Lepiej radzą sobie one z tego typu zadaniami niż klasyczne metody optymalizacji. Przedstawiono również eksperyment wykonany w celu porównania obu metod. Dla łatwiejszej analizy otrzymanych wyników parametry, dla każdej z metod wyznaczono przy klasycznym ustawieniu sondy w trakcie wzorcowania. Do oceny otrzymanych wyników przeprowadzono analizę jakościową i ilościową. Na podstawie dokonanej analizy można stwierdzić, że zaproponowana modyfikacja metody wyznaczania wektora prędkości doprowadziła do otrzymania podobnych, a nawet lepszych wyników w porównaniu z metoda dwukrokową. Odpowiednie dobranie parametrów algorytmów genetycznych powinno zwiększyć dokładność wyznaczenia składowych wektora prędkości.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.