W artykule omówiono wykorzystanie analizy termograwimetrycznej do badania składu ilościowego gumy oraz przedstawiono prace związane z wprowadzeniem do praktyki laboratoryjnej w Laboratorium Badawczym "LABGUM" w Łukasiewicz - Instytucie Inżynierii Materiałów Polimerowych i Barwników nowo zakupionego analizatora termograwimetrycznego.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Badano dwa materiały gumowe przeznaczone do użytku jako uszczelki w zaworach przystosowanych do wysokich temperatur. Właściwości mechaniczne (wytrzymałość, elastyczność, twardość i odporność na ścieranie) badanych materiałów określono dla nowych uszczelek. Skład chemiczny uszczelek określono metodą różnicowej kalorymetrii skaningowej DSC (differential scanning calorimetry). Analiza próbek potwierdziła różnice w składzie badanych uszczelek, co znalazło odzwierciedlenie w ich odmiennych właściwościach mechanicznych.
EN
Two rubber materials intended for valve gaskets operated at high temp. were studied for mech. properties (strength, elasticity, hardness, and abrasion resistance) and by differential scanning calorimetry to det. chem. compn. of the rubber materials. One of the rubber contained ethylene, propylene and vinyl acetate units and the another one ethylene, propylene and butadiene units.
3
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Proper selection of elements of an industrial-grade adhesive joint consisting of various types of rubber materials, supported by a detailed analysis of the phenomena occurring within the joint, especially with respect to fatigue performance, is still a very difficult and largely unresolved issue. Only single studies using FEM numerical modelling have made attempts at assessing and analyzing the phenomena occurring within the joining area of a rubber conveyor belt. This has been caused by a number of problems that have made obtaining reliable and repeatable results impossible, including the problem of defining appropriate material models for the rubbers of the individual layers of the belt and the joint, which introduce strong non-linear effects into the calculations. Rubber as an adhesive base and a construction material is unique, and its properties can be quite diverse dependent on its composition, content of additives, etc. A vulcanized rubber composition, for instance, consists of one or more rubbers and different types of additives which shape its future properties. That is why solution of the problem of identification of the strength properties of this type of materials for developing an adequate numerical model of an adhesive joint is an important issue from the point of view of industrial application of this method of bonding rubber materials; and especially so that expertise in proper use of appropriate adhesives and appropriate joining parameters is indispensable for obtaining optimal properties and maintenance characteristics of the joint. A typical error in preparing material models of rubber is that strength tests for determining stresses and strains are conducted with reference to the initial value of a specimen’s cross-section. A large, unanalyzed reduction in the area of the specimen during a strength test has a significant effect on the precision of a FEM model of the analyzed structure. This article analyzes this problem with regard to the modelling of adhesive bonding of rubber materials with a rubber adhesive by presenting a mode of action to be adopted in identifying the strength characteristics of the analyzed materials which eliminates the imprecision of the FEM model.
PL
Odpowiedni dobór elementów przemysłowego połączenia klejowego, składającego się z różnych typów materiałów gumowych, poparty szczegółową analizą zjawisk zachodzących w spoinie, szczególnie w ujęciu zmęczeniowym jest wciąż zagadnieniem bardzo trudnym i nie w pełni rozwiązanym. Tylko pojedyncze prace badawcze wykorzystujące modelowanie numeryczne MES dotyczą prób oceny i analizy zjawisk zachodzących w obszarze złącza gumowej taśmy przenośnikowej. Wynika to z szeregu problemów, uniemożliwiających uzyskanie wiarygodnych i powtarzalnych wyników, jak między innymi zdefiniowanie odpowiednich modeli materiałowych gumy poszczególnych warstw taśmy i złącza, wprowadzających do obliczeń silne efekty nieliniowe. Guma, jako podłoże do klejenia i jednocześnie materiał konstrukcyjny jest specyficznym materiałem, którego właściwości mogą być dość zróżnicowane w zależności od składu, zawartości dodatków itp. Poddawana wulkanizacji mieszanka gumowa składa się, bowiem z jednego lub większej liczby kauczuków oraz różnego rodzaju dodatków kształtujących jej późniejsze właściwości. Dlatego też rozwiązanie problemu prawidłowej identyfikacji właściwości wytrzymałościowych tego typu materiałów w aspekcie budowy poprawnego modelu numerycznego połączenia klejowego jest istotnym zagadnieniem z punktu widzenia przemysłowego zastosowania tej metody łączenia materiałów gumowych. Szczególnie z racji konieczności posiadania wiedzy w zakresie rozwiązywania problemów odpowiedniego użycia właściwego kleju i parametrów połączenia w celu uzyskania optymalnych właściwości i cech eksploatacyjnych złącza. Typowym błędem w przygotowaniu modeli materiałowych dla gumy jest przeprowadzanie prób wytrzymałościowych dla określenia naprężeń i odkształceń w odniesieniu do początkowej wartości przekroju poprzecznego próbki. Duże, nieanalizowane przewężenie próbki w czasie badań wytrzymałościowych w istotny sposób wpływa na niedokładność modelu MES analizowanej konstrukcji. W artykule przeanalizowano ten problem w odniesieniu do modelowania połączenia klejowego materiałów gumowych łączonych klejem kauczukowym, prezentując sposób postępowania przy identyfikacji cech wytrzymałościowych analizowanych materiałów, eliminujący niedokładność modelu MES.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.