Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 3

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 1 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  redox processes
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 1 next fast forward last
PL
Diftalocyjaniny lantanowców LnPc2 (Ln = Nd, Eu, Gd lub Yb, Pc = (C32H16N8)2-) w obecności substancji elektronoakceptorowych (SE) w roztworze N,N-dimetyloformamidu (DMF) ulegają jedno- lub dwuelektronowemu utlenieniu. Reakcja w układzie LnPc2-SE-DMF jest procesem składającym się z kilku etapów, którym towarzyszą zmiany barwy układu. Początkowo niebieski roztwór (forma niebieska, [LnPc2]-) pod wpływem SE przechodzi w elektrycznie obojętną formę zieloną, LnPc2, a następnie w pomarańczową, [LnPc2]+. Po pewnym czasie następuje odtwarzanie formy zielonej. Z chwilą osiągnięcia maksimum intensywności formy zielonej następuje powrót do (niebieskiej) formy zredukowanej. Przemiany zachodzą samorzutnie. Można je opisać w ramach termodynamiki procesów nieodwracalnych. Szybkość tworzenia form przejściowych zależy od rodzaju zastosowanej substancji elektronoakceptorowej i jej stężenia.
EN
Lanthanide diphthalocyanines LnPc2 (Ln = Nd, Eu, Gd and Yb; Pc = (C32H16N8)2-) in the presence of H+, SnCl4, SO2 or NOx in DMF(N,N-dimethylformamide) solutions undergo cyclic, spontaneous, oscillating redox transformations accompanied by colour changes. These transformations are described in terms of nonlinear thermodynamics. The rate of those transformations is determined by the nature and concentration of chemical substance used to initiate them, as well as on UV irradiation.
PL
W pracy omówiono uwarunkowania degradacji gleb mineralnych spowodowane czynnikiem wodnym i przedstawiono możliwość ich sparametryzowania. Na podstawie współzależności między zapełnieniem wodą porów grawitacyjnych, a stanem natlenienia gleby postawiono tezę, że zależy on od odporności oksydoredukcyjnej i zdolności samonatlenienia się gleb przez odpływ z jej profilu wody grawitacyjnej. Stosunek czasu wyrażającego odporność gleb na redukcję (t300) do czasu samonatlenienia się gleby zdefiniowano jako wskaźnik potencjalnej wrażliwości gleb na hydrooksygeniczną degradację.
EN
This paper presents results of a study on chemical and physical properties of soils conducted in cooperation between the Institute of Agrophysics PAS in Lublin and the Institute of Land Reclamation . Basic assumption of these investigations is the hypothesis that the hydro-oxygenic susceptibility can be expressed by the ratio of the time in which redox potential of fully saturated soil decreases to +300 mV (reduction of ferric ions) to the time in which fully saturated soil proceeds to the state of field capacity (outflow of gravitational water). This index can be expressed by the equation: Dho= t300 / TPPW The value of this index was analysed in three soil horizons: surface, subsurface and subsoil (70-110 cm) as diagnostic layers. For evaluation of soil susceptibility the following denotations have been applied: NW - soils unsusceptible to hydro-oxygenic degradation, index Dho ≥ 1 in the whole soil profile, MW - soils slightly susceptible to hydro-oxygenic degradation, index Dho < 1 in only one diagnostic horizon, W - soils susceptible to hydro- oxygenic degradation, index Dho < 1 in two diagnostic horizons, BW - soils very susceptible to hydro-oxygenic degradation, index Dho < 1 in all soil profiles. According to above mentioned principles, systematic investigations of Polish arable mineral soils were conducted. Values of the Dho index were quantified and evaluation of susceptibility to hydro-oxygenic degradation of Polish arable, mineral soils was performed. Results of the study are presented as a spatial characteristics on digital, thematic maps.
EN
Alluvial soils of the Vistula River delta are one of the most fertile soils in Poland. Part of the area is a depression, whose agricultural utilization relies upon the efficient reclamation systems on polders. High ground water levels enhance redox processes, restriction of which is one of more important functions of the draining systems. This paper presents short characteristics of the redox status of alluvial soils in the delta and describes processes and consequences of oxygen deficits in soils. The importance of indices of oxygen deficit for the formation of water conditions, which would favour agricultural utilization of the delta soils, is underlined.
PL
W degradacji siedlisk w delcie Wisły istotną rolę odgrywa zakłócenie gospodarki tlenem w środowisku glebowym wywołane trwałym lub okresowym podtapianiem bądź zalaniem gleb. Gleby będące w stanie pełnego zalania wodą wykazują właściwą sobie uzależnioną od warunków termicznych buforowość umożliwiającą korzystanie z zasobów tlenowych roztworu glebowego zanim nastąpi rozwój procesów redukcji utlenionych składników glebowych. Dynamika natlenienia gleb w powiązaniu z cyklem rozwojowym roślin uprawnych jest istotnym czynnikiem zapewniającym właściwe wykorzystanie wprowadzonych do gleby składników nawozowych i uzyskanie odpowiednio wysokich plonów. W związku z tym, natlenienie gleby powinno być priorytetem w kształtowaniu warunków powietrzno-wodnych mad żuławskich, które należą do gleb dynamicznie reagujących na niedobór tlenu. Bezpośrednim skutkiem anaerobiozy są strefy lub poziomy oglejenia. Mady z przypowierzchniowym trwałym oglejeniem, obejmującym także strefę korzeniową, nie nadają się do użytkowania ornego. Ilościowym miernikiem zaawansowania procesów redukcji i natleniania składników glebowych jest potencjał oksydoredukcyjny (Eh). W zależności od rozwoju procesów oksydoredukcyjnych wartości Eh wynoszą od +700 mV w glebach dobrze natlenionych do -400 mV w glebach zredukowanych, długotrwale zalanych wodą. Z rolniczego punktu widzenia spadek potencjału oksydoredukcyjnego do +300 mV (redukcja związków żelaza) wskazuje na niedotlenienie masy glebowej. Czas, w ciągu którego następuje w glebie spadek potencjału redoks do +300 mV, określa odporność gleb na redukcję budujących ją związków chemicznych. Zależy on od temperatury gleby, jej aktywności biologicznej i genetycznych właściwości. Jak wykazały badania, odporność oksydoredukcyjna mad żuławskich w temperaturze gleby +15°C, najbardziej charakterystycznej dla okresu wegetacji, wynosi od 2 dni w warstwie ornej do 5-10 dni w warstwach głębszych. Wskazuje to na bardzo małą odporność mad żuławskich na redukcję, przede wszystkim w poziomie orno-próchnicznym. Określenie potencjału redoks oraz odporności na redukcję ma więc bardzo duże znaczenie w gospodarowaniu zasobami glebowymi i zachowaniu równowagi w środowisku, a w szczególności w kształtowaniu warunków wodnych produkcji roślinnej na Żuławach
first rewind previous Strona / 1 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.