Fizyka medyczna w Uniwersytecie Śląskim ma już niemal trzydziestoletnią historię. Początkowo była to specjalność na kierunku fizyka, którą z czasem przekształcono w kierunek fizyka medyczna. To wchodzące do polskiego prawa wymogi prawne, które zaczęły obowiązywać po wejściu Polski do Unii Europejskiej, wymusiły niejako przekształcenie specjalności w kierunek fizyka medyczna, na którym realizowano kilka specjalności o tematyce i treściach kształcenia odpowiadającym wymogom unijnym.
Ustawa Prawo Atomowe z 2019 roku określiła nowy rodzaj ścieżki rozwoju fizyków medycznych. Obok istniejącej od 2005 roku specjalizacji w dziedzinie fizyki medycznej dodała możliwość uzyskania tytułu fizyka medycznego „w zakresie”. Fizykiem medycznym w zakresie medycyny nuklearnej można zostać po ukończeniu kursu zgodnego z programem opracowanym przez Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego w porozumieniu z konsultantem krajowym w stosownej dziedzinie lub po ukończeniu modułu ogólnego i modułu z medycyny nuklearnej (zgodnie z programem szkolenia specjalizacyjnego prowadzonego przez jednostkę posiadającą akredytację do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego w dziedzinie fizyki medycznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 lutego 2017 r. o uzyskiwaniu tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia).
Uzasadnienie: Z uwagi na powszechność stosowania procedur ECPW oraz udział w nich urządzeń wykorzystujących promieniowanie jonizujące istotnym aspektem ochrony radiologicznej jest optymalizacja narażenia na promieniowanie jonizujące. Cel: Celem było wyznaczenie lokalnego poziomu referencyjnego dla czasu fluoroskopii oraz DAP w zabiegu endoskopowej cholangiopankreatografii wstecznej (ECPW). Materiał i metody: Analiza statystyczna 432 pacjentów pod kątem czasu fluoroskopii i wartości DAP. Wyniki: Lokalny poziom referencyjny został wyznaczony dla dwóch parametrów: czasu fluoroskopii wynoszący 64 s (1,08 min) i wielkości DAP na 178,38 cGy·cm2 (1,78 Gy·cm2). Wnioski: Otrzymane przez nas wyniki są niższe niż dokonany przegląd literatury. Wpływ na wielkość narażenia na promieniowanie jonizujące miało między innymi wieloletnie doświadczenie lekarza operatora, wykorzystywanie systemu AEC oraz kolimacja wiązki promieniowania. Podsumowanie: Analiza statystyczna dwóch podstawowych wielkości – czasu fluoroskopii oraz DAP pozwala na określenie lokalnego poziomu. Wraz z doświadczeniem praktycznym operatora są przepisem na optymalizowanie dawek promieniowania jonizującego tam, gdzie poszczególne poziomy referencyjne nie są jeszcze wyznaczone.
EN
Background: Due to common use of ERCP procedures and their share in devices using ionizing radiation, an important aspect of radiological protection is optimizing exposure to ionizing radiation Objective: The aim of this study was to estimate the amount of local reference level in endoscopic retrograde cholangiopancreatography (ERCP) for fluoroscopy time and DAP Material and methods: Statistical analysis of 423 patients in terms of exposure time and DAP. Results: The local reference level was determined assuming two parameters: exposure time of 64 s (1.08 min) and the size of DAP at 178.38 cGy·cm2 (1.78 Gy·cm2). Conclusions: The results obtained by us are lower than those present in the literature. The exposure to ionizing radiation was influenced by, among others, many years of experience of the operator’s and the use of the AEC system and collimation of the radiation beam. Discussion: The statistical analysis of two basic quantities, duration of fluoroscopy and DAP, allows for determination of the local level. Together with the operator’s practical experience, they are the way to optimize ionizing radiation doses, where individual reference levels are not yet determined.
Firma United Imaging Healthcare, producent innowacyjnych rozwiązań w zakresie cyfrowej diagnostyki obrazowej, rozwija portfolio. W ostatnim czasie do rodziny produktów dostępnych dla polskich klientów dołączyły dwa kolejne urządzenia: ramię U uDR 266i oraz ramię C uMC 560i.
5
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Radiologia zabiegowa ze względu na zakres potrzeb dotyczących ochrony antyradiacyjnej jest szczególną dziedziną medyczną. Przede wszystkim charakteryzuje się wysokimi dawkami, na jakie narażeni są zarówno pacjenci, jak i personel wykonujący procedury z tego zakresu. Ponadto źródłem promieniowania, któremu poddane są osoby znajdujące się na sali zabiegowej, jest pacjent. Podstawową metodę ochrony personelu stanowi zatem właściwa optymalizacja dawek, na jakie narażeni są pacjenci. Jednak poza działaniem optymalizacyjnym należy stosować jeszcze inne metody ochrony personelu określane w skrócie hasłami: czas, osłona i odległość. Większość wydostającego się z pacjenta promieniowania rozproszonego rozchodzi się w kierunku, z którego pada wiązka. Mając taką świadomość, można skutecznie zminimalizować zagrożenie.
6
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW