Kształtowanie przyrostowe zdobywa coraz większe uznanie wśród wytwórców, którzy potrzebują w jak najkrótszym czasie elementów prototypowych o własnościach zbliżonych do produktu finalnego oraz tych, którzy są nastawieni na produkcję jednostkową.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The article presents an analysis concerning the obtainment of weld deposit properties (declared by the manufacturer of the filler metal) in the finished products made using additive manufacturing processes involving the application of arc welding methods. The use of an incompatible base material during the initial stage of the additive manufacturing process led to significanchanges in the chemical composition of the obtained layer (when compared with the chemical composition of the weld deposit declared by the producer of the filler metal). The dilution of the partly melted incompatible base material with the weld deposit resulted in the obtainment of a layer characterised by different properties (i.e. microstructure, hardness, corrosion resistance) than those declared by the manufacturer of the filler metal. The results obtained in the tests described in the article were compared with the requirements related to the making of the weld deposit subsequently subjected to the analysis of chemical composition (in accordance with the PN-EN ISO 6847 standard). The requirements specified in the aforesaid standard are used during tests related to, among other things, the conformity assessment procedure applied when qualifying filler metals.
PL
W artykule przedstawiono analizę problemu związanego z otrzymywaniem, deklarowanych przez producenta materiału dodatkowego, cech stopiwa w gotowych wyrobach kształtowanych przyrostowo z użyciem łukowych metod spawalniczych. Zastosowanie niedopasowanego materiału podstawowego do kształtowanego przyrostowo wyrobu na początkowym etapie wytwarzania prowadzi do istotnych zmian składu chemicznego pomiędzy uzyskaną warstwą a deklarowanym składem chemicznym stopiwa. Na skutek wymieszania nadtopionego niedopasowanego materiału podstawowego ze stopiwem uzyskiwana jest warstwa, która charakteryzuje się innymi cechami (tj. mikrostruktura, twardość, odporność na korozję) niż deklarowane przez producenta spoiwa. Wyniki te odniesiono do wymagań dotyczących wykonania stopiwa do analizy składu chemicznego, zgodnie z PN-EN ISO 6847, stosowanych do badania stopiwa, m.in. w ramach procedury oceny zgodności podczas kwalifikowania typu materiału dodatkowego do spawania.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.