Industrial (mines, factories) and post-industrial (abandoned facilities and ruins) spaces, heavily transformed by human destructive activity evoke no associations with primeval nature. It is difficult to label them under the category of a picturesque landscape which has always provided inspiration for painters. The goal of this essay is to present activities of curators and contemporary artists for whom such places not only constitute a source of inspiration, but are also attractive exhibition spaces. Against the background supplied by the history and memory of their former users, they imbue industrial buildings and their surroundings with a new aesthetic and conceptual context. They also frequently contribute to revitalisation of the industrial heritage.
PL
Przestrzenie industrialne (kopalnie, fabryki) i postindustrialne (pustostany i ruiny), mocno przekształcone niszczycielską działalnością człowieka, nie budzą skojarzeń z pierwotną naturą. Trudno przyporządkować do nich kategorię malowniczego krajobrazu, który zawsze pasjonował malarzy. Celem tego szkicu jest prezentacja działalności kuratorów i artystów sztuki współczesnej, którzy odnajdują w tych miejscach zarówno inspirację, jak i atrakcyjną przestrzeń wystawienniczą. Budynkom przemysłowym i ich otoczeniu, na podstawie historii i pamięci ich dawnych użytkowników, nadają nowy, estetyczny i konceptualny kontekst. Nierzadko przyczyniają się także do rewitalizacji dziedzictwa industrialnego.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Współczesne miasta, a szczególnie wielkie aglomeracje, stanowią przestrzeń o wysokim zagęszczeniu różnych, często konfliktowych sposobów użytkowania. Dawne tereny poprzemysłowe i poskładowe oraz obszary dawnych torowisk oferują wielką szansę dla tych miast polepszenia warunków życia mieszkańców, a w skali całej aglomeracji wzbogacenia systemu zieleni miejskiej, a tym samym całego ekosystemu miasta. Przekształcanie tych terenów w parki i zieleńce oraz ciągi ekologiczne w postaci promenad tworzą w obrębie swojego oddziaływania korzystny mikroklimat i znacznie poprawiają biologiczne parametry bytowania człowieka. Modelowym przykładem takich działań jest aglomeracja Paryża, gdzie od końca lat 70. XX w. trwa proces rewitalizacji przyrody miejskiej głównie na bazie terenów poprzemysłowych, poskładowych oraz ciągów dawnych torowisk, które oferują obecnie atrakcyjne dla mieszkańców parki, ogrody i promenady. Są to: Park La Villette, Park Andre Citroen, Park de Bercy, Ogrody hal Paryskich, Promenade Plantee, Bastille-Bois de Vinncennes i inne. Wszystkie te realizacje wpływają na przekształcenie historycznego układu zieleni Paryża o charakterze plamowym w układy pasmowe ciągów ekologicznych.
EN
Nowadays old industrial spaces give possibility to improve the conditions of living for citizens in the big cities like Paris by transforming them into the green spaces. Author presents several parks and municipal gardens in Paris, representative for French contemporary landscape architecture. The most important parks built on the industrials areas are: park La Villette, Park Andre Citroen, Park de Bercy, gardens of the Paris Halls and Promenade Plantee, Bastille-Bois de Vincennes. This new areas give a possibility to improve the whole system of green spaces in Paris. Moreover, they bring people closer to Seine river thanks to two big constructions of terraces which are situated along the river bank over the railway and motorway. Contemporary gardens and parks are deeply placed in the tradition of French art of gardens, but at the same time they accept historical heritage of industrial space conditions. The urban language of factory, technology and civilization write down in a new formula of future parks.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.