The uncontrolled adhesion of biological compounds on the surface of implant materials is a harmful phenomenon that causes the function of medical devices to deteriorate. The design of surfaces that resist nonspecific protein, cell or bacteria adsorption (so-called antifouling surfaces) is of special interest as it is critical for the development of medical devices that have contact with physiological fluids. Significant efforts have been made in coating surfaces with bioinert macromolecules. Both self-assembled monolayers (SAM) and polymer brushes have attracted considerable attention due to their facile synthesis, their diverse physicochemical properties (composition, molar mass or topology) and their tunable surface chemistry (film thickness, grafting density, conformation and flexibility). In this article, a general description of surfaces with nonfouling properties is provided. Two basic classes of nonfouling polymers (hydrophilic and zwitterionic) are discussed with a series of practical examples.
PL
Artykuł stanowi przegląd literaturowy dotyczący powierzchni przeciwdziałających osadzaniu się związków biologicznie aktywnych. Niekontrolowana adhezja związków biologicznie aktywnych na powierzchni implantów to niekorzystne zjawisko pogarszające prawidłowe funkcjonowanie wszczepialnych urządzeń medycznych. Kluczowa więc jest możliwość utworzenia powierzchni odpornych na adhezję białek, komórek bądź bakterii (tzw. powierzchni przeciwdziałających osadzaniu się związków biologicznie aktywnych). W ostatnich latach dużym zainteresowaniem cieszą się powierzchnie zdolne do przeciwdziałania adsorpcji, pokryte powłoką wytworzoną na bazie biokompatybilnych i nietoksycznych polimerów. Najwięcej uwagi poświęcono samoorganizującym się warstwom (SAM) i powierzchniom ze szczepionymi łańcuchami polimerowymi. Zainteresowanie to wynika ze stosunkowo łatwej syntezy powierzchni, różnorodności fizykochemicznych właściwości stosowanych polimerów (skład, masa molowa i topologia) oraz samej powierzchni polimeru (grubość warstwy, gęstość szczepienia, konformacja łańcuchów). Omówiono dwie podstawowe klasy polimerów przeciwdziałających adhezji białek — hydrofilowe polimery oraz polimery zawierające jony obojnacze.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.