Przedstawiono podstawowe informacje dotyczące właściwości i zastosowania polidimetylosiloksanów, w szczególności w produktach do pielęgnacji podłóg. Związki te zachowują się jak modyfikatory reologii, wpływając na konsystencję preparatu, zmniejszając lepkość produktu oraz hydrofobowość wytworzonej powłoki na zabezpieczanym materiale.
EN
A review, with 13 refs., of properties of polydimethylsiloxanes esp. modified with amines or quaternary ammonium groups. They act as rheol. modifiers, affect the consistency of the formulations and reduce their viscosity and hydrophobicity of the coatings produced on protected materials.
This work presents the outcome of our research on the application of polydimethylsiloxanes (PDMS) as base materials for the formulation of high-performance structural adhesives, sealants, and multifunctional coatings. The unique properties of these polymers, such as (i) the excellent adhesion to various materials used by automotive, aerospace, construction and maritime industries, (ii) inherent chemical inertness of cross-linked polymers, (iii) outstanding long-term durability, (iv) in-built hydrophobicity and icephobicity, and (v) flexibility and in some systems, self-healing ability, present PDMS resins as an attractive high-performance material offering versatility in a broad spectrum of engineering applications, e.g., from structural bonding and joint sealing to self-cleaning and icephobic coatings applicable to surfaces of structures exposed to sub-zero service temperatures, where potential ice accretion imposes severe danger to reliable and safe performance of engineering structures, through to antifouling and biomedical applications.
PL
Przedstawiono wyniki badań nad zastosowaniem polidimetylosiloksanów (PDMS) jako materiałów wyjściowych do formułowania wysokiej jakości klejów strukturalnych, uszczelniaczy i powłok wielofunkcyjnych. Unikalne właściwości tych polimerów takie jak: (i) doskonała adhezja do różnych materiałów stosowanych w przemyśle motoryzacyjnym, lotniczym, budowlanym i okrętowym, (ii) naturalna obojętność chemiczna usieciowanego polimeru, (iii) wyjątkowa długowieczność, (iv) wbudowana hydrofobowość i lodofobowość (własności przeciwoblodzeniowe), (v) elastyczność i w przypadku niektórych systemów samonaprawialność, prezentują żywice PDMS jako atrakcyjny materiał o wysokiej jakości, oferujący wszechstronność w szerokim spektrum zastosowań inżynieryjnych: od klejenia strukturalnego i uszczelniania połączeń po samoczyszczające się i lodofobowe powłoki nakładane na powierzchnie urządzeń i konstrukcji narażonych na użytkowanie w temperaturach ujemnych, w których potencjalne narastanie lodu stwarza poważne zagrożenie dla niezawodnego i bezpiecznego działania konstrukcji inżynierskich, a także dla zastosowań przeciwporostowych i biomedycznych.
Przedstawiono prace nad otrzymywaniem membran z polidimetylosiloksanów (PDMS), polisiloksanouretanów i poli(tlenku fenylenu) (PPO). W początkowej fazie prac formowano symetryczne membrany gęste, a na kolejnym etapie polimerowe warstwy aktywne formowano bezpośrednio na komercyjnym, porowatym podłożu ceramicznym lub polimerowym. Membrany testowano w procesie rozdziału modelowej mieszaniny gazowej o składzie 17 % CO2, 5 % O2 i 78 % N2 oraz w procesie perwaporacji próżniowej 5 i 10 % mas. wodnego roztworu acetonu (50 °C). W procesie separacji gazów z zastosowaniem membran z PDMS i z polisiloksanouretanów uzyskano permeaty zawierające 40–60 % CO2, w zależności od rodzaju membrany i warunków procesowych. W wypadku zastosowania membran z PPO stężenie CO2 w permeacie wynosiło 26–35 %. Permeaty w procesie perwaporacji zawierały 50–84 % mas. acetonu, a współczynnik separacji β wynosił 20–57, w zależności od membrany i stężenia nadawy.
EN
Studies on the formation of poly(dimethylsiloxane) (PDMS), poly(siloxane-urethane) and poly(phenylene oxide) (PPO) membranes and their properties in gas separation and pervaporation have been presented. Dense symmetric membranes were initially formed in the early stages of the studies. In the next stage of the membrane development, active polymeric layers were cast directly on commercially obtained porous ceramic or polymer supports. The properties of the obtained membranes were then evaluated in the separation of amodel gaseous mixture comprising CO2 (17 %), O2 (5 %) and N2 (78 %) as well as in the vacuum pervaporation of aqueous solutions of acetone (5–10 wt %) at 50 °C. Depending on the type of membrane and process parameters, permeates containing 40–60 % CO2 were obtained with the application of PDMS and poly(siloxane-urethane) membranes. 26–35 % CO2 content was achieved in permeates in the case of PPO-derived membranes. The permeates obtained from pervaporation tests contained 50–84 wt % acetone, while the separation factor β was found to be between 20–57 depending on the type of membrane and the concentration of the feed.
4
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The results of investigations on structural aspects of styrene-butadiene rubber (SBR) modification with polymethylhydrosiloxanes (PMHS) or polydimethylsiloxanes (PDMS) were presented. The modifiers varied in reactivity, measured as a ratio of methylhydrosiloxane and dimethylsiloxane units (Table 1). The effects of modifier reactivity on the kinetics of radical reaction of rubber curing in the presence of dicumyl peroxide (DCP) as well as on the sulfur-induced vulcanization were determined (Table 2-5, Fig. 2 and 3). In case of DCP use the curing rate and efficiency increase with increasing reactivity of modifier used. However, in case of sulfur-induced vulcanization the systems containing less active PMHS showed the highest reaction rate. No modifier effect on the efficiency of sulfur-induced vulcanization was observed. It can be the result of active complex blocking by polysiloxanes, wetting the surface of ZnO being an activator of sulfur curing system. The curing in the presence of DCP is accompanied with the reactions of PMHS grafting onto elastomer and its polymerization in the rubber matrix. Organosilicon modifiers show the tendency to surface migration and segregation in the rubber. Together with the change in system morphology (Fig. 1) it influences mechanical (Table 6) and tribological properties (Table 8) of cured SBR. Namely, the introduction of a modifier into the rubber caused decrease in tensile strength, especially in case of the rubber cured in the presence of DCP. Macroscopic coefficient of friction for modified sulfur vulcanizates increases. However, in the case of SBR cured in the presence of DCP this coefficient can be lowered when low reactive PDMS or PMHS are used for modification.
5
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Przedstawiono obszary stosowania polidimetylosiloksanów (PDMS) w żywności oraz w preparatach farmaceutycznych. Podkreślono przy tym ważność doboru odpowiednich czysto liniowych PDMS o określonym stopniu polimeryzacji jako jedynie dopuszczalnych zgodnie z obowiązującymi przepisami. W związku z tym omówiono analizę specjacyjną oraz metody analityczne (granicę oznaczalności i specyficzność) umożliwiające właściwe zróżnicowanie badanych substancji. Wyróżniono zwłaszcza metodę chromatografii cieczowej z zastosowaniem detektora laserowo-fotodyspersyjnego (LLSD), która to metoda powinna najlepiej spełniać wymagania stawiane analizie omawianych PDMS.
EN
The fields of polydimethylsiloxanes (PDMS) applications for food contact and in pharmaceuticals were presented. An importance of a choice of the proper only linear PDMS characterized with the appropriate polymerization degree, as only permissible according to the regulations being in force, was stressed. Speciation analysis and analytical methods (limit of detection and specificity, Scheme I, Table 1 and 2), allowing the proper differentiation of the substances studied, were discussed. Especially the method of liquid chromatography with laser light scattering detector (LLSD) applied was considered. It should fulfill the best the requirements of analysis of PDMS discussed.
6
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Przedstawiono wyniki badań wpływu wymiarów i kształtu cząsteczek oligomerów: dimeru heksametylosiloksanu (HMDS), trimeru heksametylocyklotrisiloksanu (HMCTS), tetrameru oktametylocyklotetrasiloksanu (OMCTS) i liniowego oligodimetylosiloksanu o lepkości kinetycznej ok. 10 cSt (PDMS10), a także dwu polidimetylosiloksanów o strukturze liniowej i o lepkości ok. 300 cSt (PDMS300) bądź ok. 1000 cSt (PDMS1000) na czas relaksacji podłużnej (T1) w metodzie 1H NMR. Próbki przygotowywano rozpuszczając wymienione substancje w mieszaninie tetrachlorku węgla oraz deuterowanego benzenu. Stwierdzono, że czas T1 nie zależy w sposób istotny od stężenia analitu w próbce i jest, praktycznie biorąc, niezależny od wzajemnej proporcji stosowanych rozpuszczalników. Zaobserwowano, że wzrost długości łańcucha PDMS powoduje skrócenie T1, a cyklizacja cząsteczki nie wpływa na jego wartość. Badania wykazały, że uzyskanie wiarygodnych wyników oznaczań ilościowych PDMS wymaga zastosowania optymalnych wartości parametrów rejestracji widm, a w szczególności czasu opóźnienia (td) i czasu akwizycji danych (ta), które powinny wynosić odpowiednio 15 s i 5 s.
EN
The results of investigations of the effects of size and shape of molecules of oligomers: hexamethyldisiloxane (HMDS) dimer, octamethylcyclotetrasiloxane (OMCTS) tetramer and polydimethylsiloxane, characterized by kinetic viscosity ~10 cSt (PDMS10), as well as of two linear polydimethylsiloxanes [one of viscosity about 300 cSt (PDMS300) the other of about 1000 cSt (PDMS1000)] on longitudinal relaxation time (T1) in 1H NMR method were presented. The samples were prepared by dissolution of the substances mentioned in the mixture of carbon tetrachloride with deuterated benzene (Table 2). It was found that T1 time did not significantly depend on the analyte concentration in the sample and was practically independent on the mutual ratio of the solvents used. It was observed the increase in the chain length of PDMS caused T1 decrease while cyclization of the molecule did not influence its value (Table 2). The investigations showed that to obtain credible results of quantitative PDMS determination it was necessary to use the optimal values of spectra registration parameters, especially delay time (td) and data acquisition time (ta) which should be 15 s and 5 s, respectively.
7
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Przedstawiono ogólną charakterystykę polidimetylosiloksa-nów (PDMS) i ich specyficzne właściwości. Szczegółowo omówiono obszary kontaktowania się człowieka z PDMS (farmacja, medycyna, żywność, kosmetyka). Szczególną uwagę zwrócono na problemy toksykologiczne związane ze stosowaniem PDMS, podkreślając przy tym konieczność rozwoju technik identyfikacji i oznaczania PDMS w preparatach farmaceutycznych, żywności oraz próbkach biologicznych. Podano przykłady zastosowania do tych celów metod IR, FT-IR, ATR FT-IR, ASA, NMR, GC/AED oraz GC/MS.
EN
General characteristic and specific properties of polydimethyl- siloxanes (PDMS) have been presented. The fields of man's contact with PDMS (pharmacy, medicine, foodstuff, cosmetics) were discussed in details. Toxicological problems concerning PDMS application have been specially taken into consideration. The necessity of developing of the techniques of PDMS identification as well as its determination in pharmaceuticals, food and biological was stressed. The examples of using IR, FT- IR, ATR FT-IR, ASA, NMR, GC/AED and GC/MS methods to these purposes were given.
8
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Penetration of various forms of PDMS from alimentary tract of rats to their blood, urine and brain has been described. The groups or rats were supplied with PDMS either with food or directly to the stomach (tables 1 and 2). Possibility of organism penetration (espescially nervous tissue) with PDMS using lymphatic path has been proposed.
PL
Opisano przenikanie różnych odmian (PDMS) z przewodu pokarmowego szczurów do ich krwi, moczu i mózgu. Badano grupy szczurów, którym PDMS podawano z pokarmem lub wprowadzano bezpośrednio do żołądka (tabele 1 i 2). Zapropowano możliwość przenikania PDMS do organizmu (w szczególności do tkanki nerwowej) na drodze limfatycznej.
9
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Zbadano wpływ różnych czynników na proces tworzenia emulsji oleju silikonowego w środowisku oka ludzkiego. Wykonano uproszczone modele symulujące środowisko wewnątrz gałki ocznej po wstrzyknięciu oleju silikonowego, składające się z 1 g oleju silikonowego o dużej lepkości ("Silol 5000") i 4 cm' następujących roztworów I fizjologicznych: roztworu ciała szklistego, surowicy krwi lub roztworu kolagenu. Powstałe w ten sposób dwufazowe układy termostatowano, wytrząsając je w ciągu 8 tygodni w temp. 37°C. Zbadano również wpływ dodatku połisiloksanu o małej lepkości (300 cSt) oraz po-lisiloksanu zawierającego grupy silanolowe (Si-OH) na proces tworzenia emulsji. Stwierdzono, że badany olej silikonowy "Silol 5000" w środowisku płynów fizjologicznych wykazuje tendencję do tworzenia trwałych emulsji, najsilniejszą w połączeniu z roztworem ciała szklistego; nie zaobserwowano przy tym wpływu dodania wspomnianych polisiloksanów na szybkość procesu tworzenia się emulsji. Badane płyny fizjologiczne o właściwościach powierzchniowo czynnych mają naturalne właściwości emulgujące w stosunku do olejów silikonowych. Jedną z prawdopodobnych przyczyn tworzenia się trwałych emulsji jest powstawanie kompleksów białkowo-silikonowych na granicy faz; potwierdzono to pośrednio, określając zmiany widma IR następujące pod wpływem długotrwałego kontaktu in vivo oleju silikonowego "Oxane-5700" z tkankami i płynami gałki ocznej.
EN
Emulsification of a silicon oil within the human eye was studied by vising oversimplified eye-ball models. A silicon oil composed of 1 g high-viscosity silicon oil (Silol 5000) and 4 mL of a solution including a vitreous body fluid, blood serum or collagen were prepared to simulate the environment inside the human eye-ball and to observe its behavior after the oil has been injected. The resulting two-phase systems were incubated and sha-ked for 8 weeks at 37°C. The effect of additives including a low-viscosity (300 cSt) siloxane and a polysiloxane containing silanol (Si-OH) groups on emulsification was also studied. Silol 5000 was found to produce stable emulsions, the strongest being the one formed in combination with the vitreous body fluid. The emulsion formation rate was not affected by the additives examined. The physiological fluids, which are surface active, exhibit spontaneous emulsifyng properties toward silicones. One possible reason for the production of stable emulsions is the formation of protein-silicon complexes at phase boundaries. An indirect supporting evidence was found in the IR spectra recorded upon prolonged exposure in vivo of tissues and eye-ball fluids to a silicon oil Oxane 5700.
10
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Male "Wistar" rats, each ca. 200 g, were fed, each ca. 50 g/day, with (z) a 95% of granulated LSM + 5% of OM-300 polydimethylsi-loxane (PDMS) oil (viscosity about 300 cSt) fodder and (z'z) a (95:5 w/w) LSM - polydimethylcyclosiloxane (cPDMS) oil {i.e., a (1:1) hexamethyltri-cyclosiloxane (D3) - octamethyltetracyclosiloxane (D4) mixture) fodder. Absorption from the alimentary tract and distribution of siloxanes in blood, brain, kidneys, liver and spleen was studied over a 24-hour period in the animals given the first lot of fodder and killed by one in 1, 5 and 24 h. Accumulation and toxic effects of siloxanes were studied in blood, brain, kidneys, liver and spleen in the animals killed after 12 days (Table 1). Silicones were extracted with CC14 and determined by recording 'H NMR spectra on a Tesla Brno BS-587A 80-MHz spectrometer. In groups (z) and (ii), the mean siloxane concentrations in the blood after 12 days were 26š14 and 70+97 |ug/mL, resp. In the specific organs, siloxanes differed only insignificantly between group (z) and (z'z), except for brain where group (z) exceeded group (z'z). In two rats, one given (a) LSM + 1 g OM-300 and the other given (b) LSM + 1 g cPDMS, the 24 h urine and feces contained (a) 300 |ag and 800 mg silicones, resp., and (b) 10-30 fig and 400 mg, resp. PDMS are preferentially absorbed by the brain and kidneys; cPDMS remain in the circulatory system and partly in kidneys. The internal organs showed no pathological changes attributable to siloxanes.
PL
Szczury "Wistar" (każdy o ciężarze ok. 200 g) żywiono dzienną dawką ok. 50 g paszy zawierającej bądź 95% granulatu ŁSM i 5% oleju polidimetylosiloksanowego (PDMS) o lepkości ok. 300 cSt (pasza A), bądź też 95% LSM i 5% oleju polidimetylocyklosiloksanowego (cPDMS) stanowiącego mieszaninę heksametylotricyklosiloksan:oktametylotetracyklosiloksan = 50:50 (pasza B). Badano wchłanianie siloksanów z przewodu pokarmowego i ich rozdział w wybranych organach (krew, mózg, nerki, wątroba, śledziona) w okresie 24 h oraz nagromadzenie siloksanów w tych organach po upływie 12 dób (tabela 1). W przypadku pasz A i B średnie stężenia siloksanów w krwi zmierzone po upływie 12 dób wyniosły, odpowiednio, 26+14 i 70š97 mg/ml. W organach wewnętrznych różnice w zawartości siloksanów pomiędzy paszami A i B były statystycznie nieznamienne, z tym że grupa żywiona paszą (A) wykazała większą zawartość PDMS w mózgu. Dwa szczury, jeden (a) żywiony LSM + 1 g OM-300 i drugi (b) żywiony LSM + 1 g cPDMS wykazały w ciągu 24 h w moczu i kale zawartości siloksanów 300 mg oraz 800 mg (a) oraz 10-30 mg i 400 mg (b). Liniowe PDMS są wchłaniane preferencyjnie przez mózg i nerki, a cykliczne cPDMS pozostają w krwioobiegu i częściowo gromadzą się w nerkach. Badane organy wewnętrzne nie wykazały żadnych zmian patologicznych, które można by przypisać obecności siloksanów.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.