Conducting a diachronic study of vegetation cover helps to assess its transformations over a period of time, allowing for a comprehensive assessment of the factors influencing these transformations. The purpose of this research is to analyze the vegetation cover spatio-temporal changes within Beni Haroun watershed, located in the northeast region of Algeria. Based on remote sensing data, two satellite images for the years 2009 and 2020 from Landsat 7 ETM+ and Landsat 8 OLI/TIRS were downloaded. The Normalized Difference Vegetation Index was employed to remotely detect and monitor the changes of the vegetation cover. It was calculated for both chosen dates, and the results were classified into four classes (no vegetation, sparse vegetation, moderate vegetation, dense vegetation), each representing a different vegetation density. The obtained maps showed a regression of the vegetation cover. The NDVI values have decreased from 0.77 in 2009 to 0.58 in 2020. Spatial patterns in the classified NDVI maps illustrated reduced vegetation cover demonstrated by an expansion of the no vegetation class: 35,3479 ha in 2009 and 56,7916 ha in 2020. The final map of the change detection depicted a predominance of the negative change throughout Beni Haroun watershed, in consequence of various controlling factors, including climate and human interventions.
The runoff coefficient (RC) is a parameter that is very often used in surface hydrology in order to characterize the drainage capacity of a watershed. The traditional estimate of this coefficient is often made from abacuses based on 2 or 3 parameters to the maximum. In this work, three numerical models are presented. Two models are based on experimental work. The first one is based on three criteria, namely the vegetation cover, the type of soil, and the slope. The second one considers the size of the watershed, the maximum daily rainfall and the type of soil. In practice, it is not easy to estimate the coefficient of runoff by simultaneously considering the influence of several criteria. In order to overcome this problem, a third model is developed and presented; it allows capitalizing the information from the first two models mentioned above. The objective of the present work is to be able to verify the comparability of these criteria and to assess the relative importance of each of them.
PL
Współczynnik odpływu (RC) jest parametrem często używanym w hydrologii wód powierzchniowych w celu charakterystyki zdolności drenarskiej zlewni. Tradycyjnie ocenę tego współczynnika wykonuje się za pomocą obliczeń bazujących maksymalnie na 2–3 parametrach. W niniejszej pracy przedstawiono trzy modele numeryczne. Dwa z nich oparte są na badaniach eksperymentalnych. Pierwszy bazuje na trzech kryteriach: pokrycie roślinnością, typ gleby i nachylenie terenu. Drugi uwzględnia rozmiar zlewni, maksymalny opad dobowy i typ gleby. W praktyce nie jest łatwo ocenić współczynnik odpływu przez uwzględnienie wpływu kilku kryteriów równocześnie. Aby rozwiązać ten problem, zbudowano i przedstawiono trzeci model. Umożliwia on połączenie informacji z dwóch wyżej wymienionych modeli. Celem pracy jest umożliwienie weryfikacji porównywalności kryteriów i dokonanie oceny względnego znaczenia każdego z nich.
W artykule przedstawiono wyniki badań florystyczno-fitosocjologicznych pokrywy roślinnej, ukształtowanej po 13 latach rekultywacji na powierzchniach składowiska wapna posodowego w Janikowie. Przed rozpoczęciem rekultywacji na wyschniętych podłożach składowiska obserwowano wkraczanie nielicznych gatunków pionierskich. Trzynastoletnie zabiegi rekultywacyjne skutkowały znacznym wzrostem różnorodności florystycznej, taksonomicznej i syntaksonomicznej w pokrywie roślinnej składowiska. Na składowisku zanotowano 108 gatunków roślin należących do 31 rodzin, z czego 50% całej flory przypadło na dwie rodziny – Poaceae (trawy) i Asteraceae (złożone). Pozostałe 29 rodzin miało tylko kilkuprocentowe udziały. Wykazano dominację gatunków trzech grup syntaksonomicznych: Stellarietea mediae (zbiorowiska chwastów pól uprawnych i terenów ruderalnych), Molinio-Arrhenatheretea (zbiorowiska łąkowe) oraz Artemisietea vulgaris (nitrofilne zbiorowiska bylin na siedliskach ruderalnych). Na poddawanych zabiegom powierzchniach stawów osadowych w Janikowie utworzyły się zbiorowiska nawiązujące do fitocenoz łąk świeżych z klasy Molinio-Arrhenatheretea oraz zbiorowiska murawowo-ruderalne. Na podłożu wapniowym wyróżniono zbiorowisko wiechliny łąkowej i krwawnika pospolitego Poa pratensis-Achillea millefolium. Natomiast płaty roślinności rozwijającej się w wyniku rekultywacji na podłożu popiołowym utworzyły zbiorowisko murawowo-ruderalne (zbiorowisko stulisza Loesela i bylicy pospolitej Sisymbrium loeselii-Artemisia vulgaris) z niewielkimi fragmentami typowo ruderalnych agregacji nitrofilnych roślin jednorocznych. Lokalna bioróżnorodność mierzona bogactwem gatunkowym zwiększyła się ponad 15 krotnie. Z kolei fitoindykacja warunków środowiska wykazała, że na zrekultywowanym terenie powstały siedliska heterogeniczne ogólnie korzystne dla rozwoju roślinności. Są to głównie siedliska świeże, z przewagą siedlisk żyznych, mezo- i eutroficznych. Zdecydowana większość flory składowiska to gatunki wskaźnikowe gleb mineralno-próchniczych. Natomiast ocena odporności na zasolenie na podstawie ekologicznych liczb wskaźnikowych roślin wykazała, że siedliska składowiska odznaczają się podwyższonymi zawartościami soli. Analiza flory pod kątem odporności na zwiększoną zawartość metali ciężkich gatunków roślin nie wykazała gatunków tolerujących wybitnie podwyższone zawartości metali ciężkich. W konkluzji podkreślono, że na zrekultywowanym terenie składowiska obserwuje się dużą efektywność i trwałość zasiedlenia nowych podłoży przez roślinność w czasie 13 lat trwania procesu rekultywacji.
EN
The results are presented of vegetation survey on the alkaline and saline soda waste disposal site at Janikowo Soda Plant near Toruń (central Poland). The site was subject to reclamation using diverse techniques including sewage sludge and ash, starting from the year 2000 onwards. The survey was made to evaluate the status of plant succession as well as stability and diversity of vegetation cover. The vegetation was inventoried using the cover-frequency method, on a 10 x 10 m quadrat samples randomly distributed over the reclaimed area. Com¬munities were classified using the Central-European approach by Braun-Blanquet (1964). In 2013, the vegetation was well established and provided a dense cover of the substrate. 108 plant species were found compared to some 5–8 plants which arrived spontaneously until the year 2000. Species richness increased 15 fold since the year when reclamation started. Species of graminoid and Asteraceae families prevailed in most patches of local vegetation. The vegetation cover on sites treated with a mixt of power plant ash and sewage sludge was less stable and less diverse than that on sites where sewage sludge only was applied. Annuals and biennials dominated in the vegetation on ash grounds while more competitive perennials prevailed on sewage sludge substrates. On the latter substrates there develop plant communities classified as an association of smooth meadow grass and common yarrow Poa pratensis-Achillea millefolium, whose species combination closely resembles that of seminatural fresh meadows. On the ash grounds, a variety of associations of ruderal plants were found with dominating Loesel mustard and common mugwort Sisymbrium loeselii-Artemisia vulgaris. Phytoindicatory methods using Ellenberg values have shown that waste substrates contained increased salt concentrations, however, there was no indication of increased heavy metal contents, as no plants tolerating excessive amounts of heavy metals were recorded at the site.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.