Kolejna edycja prezentowanego cyklu, dotyczącego elitarnej komunikacji kolejowej, odnosi się do, rejonu Ameryki Środkowej i Południowej. W publikacji przedstawiono historię i uwarunkowania rozwoju szlaków oraz charakterystykę poruszających się po nich bardziej znaczących pociągów. Analizą objęto zarówno aspekty techniczne, jak i jakość świadczonych usług oraz szeroki zakres związanych z podróżą doznań turystycznych. W przeprowadzonych rozważaniach wykazano specyfikę i odrębność cech, związanych z transportem kolejowym wybranych państw. Wskazano na przyczyny i skutki sprawiające, że w tym regionie świata zanotowano najgłębszy regres w świadczeniu usług kolejowych, a jego pasażerska komunikacja ustępuje transportowi kołowemu i lotniczemu. Nawiązując do myśli przewodniej całego cyklu zaprezentowano najciekawsze pociągi, wyróżniające się wyższym poziomem komfortu, obsługi pasażera, wykazujące równocześnie, że także w państwach mniej zamożnych istnieje zapotrzebowanie na elitarne usługi kolejowe.
EN
The next edition of the presented series for elite railway communication refers to the region of Central and South America. The publication presents the history, development conditions of routes and characteristics of the more significant trains which run on them. The analysis included both the technical aspects, the quality of services and also a wide range of travel-related tourist experience. Conducted considerations demonstrated the specificity and auton¬omy features associated with rail of selected countries. The causes and effects which provoked the deepest recorded regression in the provision of rail services in this region were pointed out as well as why passenger transport in the region gives way to vehicular and air transport. Referring to the keynote of the whole series the most interesting trains were presented. Distinguished by a higher level of comfort, passenger service, at the same time demonstrating that even in poorer countries there is a demand for elite railway services.
W ocenie kolejowej komunikacji Azji – największego kontynentu świata (33% powierzchni) – istotną rolę odgrywa znaczne, a w niektórych przypadkach krańcowe, zróżnicowanie. W tej części globu spotyka się najwyższe góry, rozległe pustynie, tundrę i dżunglę. Można zauważyć również znaczne różnice kulturowe, narodowościowe oraz kontrasty natury ekonomicznej. Zamieszkująca tu ludność z jednej strony pieczołowicie kultywuje tradycje, natomiast z drugiej widoczne jest dążenie do osiągnięcia najnowocześniejszych zdobyczy współczesnej cywilizacji.
Rozwój kolei w Ameryce Północnej nie charakteryzował się spektakularnymi zdarzeniami. Niemal od początku jej istnienia w głównej mierze spełniała funkcję przewozu ładunków, natomiast w okresie późniejszym, ze względu na dobrze rozbudowany system szybszych połączeń lotniczych, kolejowe przewozy pasażerskie zyskały mniejszą popularność. Pociągi kursujące na terytorium USA nie charakteryzują się szczególnym poziomem komfortu świadczonych usług, natomiast w Kanadzie istnieją pociągi o wyższym standardzie luksusu. Jednak nie spotyka się w ich wystroju przepychu, przesadnej stylizacji lub też wyrafinowanej obsługi dotyczącej warunków podróżowania i ofert kulinarnych, a także symboli sprzyjających wyróżnieniu i nobilitacji, co często jest istotnym wyznacznikiem legendarnych pociągów kursujących na innych, wcześniej opisanych kontynentach. Trzeba jednak zauważyć, że kilka z nich oferuje usługi charakteryzujące się wysokim poziomem jakości, stąd można je zaliczyć do pociągów, w których podróż przebiega w warunkach podwyższonego komfortu.
W turystycznych podróżach kolejowych odbywających się w komfortowych warunkach najmniej oczekiwanym postulatem transportowym jest krótki czas przejazdu. Zazwyczaj trasy tych pociągów biegną przez tereny charakteryzujące się malowniczymi krajobrazami, a w odwiedzanych miastach można spotkać unikatowe zabytki architektury, kultury i dziedzictwa narodowego, wymagające niespiesznego zwiedzania, a czasem także zadumy i kontemplacji. Podróż elitarnymi pociągami zapewnia - poza niezapomnianymi wrażeniami turystycznymi - także atrakcje towarzyskie i kulinarne, które zyskały wysokie uznanie wśród pasażerów tego segmentu podróżowania. Z przekazów znana jest opowieść o hinduskiej rodzinie jadącej na wesele. Wsiadają do pociągu, którego przejazd ma trwać 6 godzin. Psuje się 1 z wagonów i wszyscy pasażerowie muszą się przesiąść do pociągu pospiesznego, który dociera do celu w 3 godziny. Mimo iż pasażerowie nie dopłacają do biletu, hinduska rodzina zgłasza zażalenie: mieliśmy jechać 6 godzin, zabraliście nam 3 godziny podróży! W tym zdarzeniu odnajdujemy potwierdzenie fascynacji podróżami kolejowymi, powodującymi wyróżnienie i nobilitację.
Australia i Oceania to najmniejszy z kontynentów, który najpóźniej został odkryty i skolonizowany. Poza podróżnikami budził zainteresowanie niemal wszystkich państw prowadzących polityką kolonialną. W1873 r. rząd Wielkiej Brytanii wysłał w głąb Australii Williama Gosse'a z zadaniem przebadania możliwie największej przestrzeni geograficznej, skatalogowania najważniejszych i najciekawszych miejsc, sporządzenia map i naniesienia na nie swoich spostrzeżeń. Te informacje umożliwiły wczesne osadnictwo Brytyjczyków, a następnie kolonizację kontynentu, oraz stworzyły podwaliny pod budowę sieci australijskich połączeń kolejowych.
Rozwój kolejowego transportu na afrykańskim kontynencie odbywał się w specyficznych warunkach, wynikających nie tylko z utrudnień klimatyczno-środowiskowych, lecz w głównej mierze z realizacji celów polityki kolonialnej. Separatystyczne plany kolonistów spowodowały, że w Afryce nie zrodziła się koncepcja zbudowania zintegrowanej kontynentalnej sieci scalającej kolejowymi liniami najważniejsze miasta, regiony gospodarcze i turystyczne, jak to miało miejsce w wielu regionach świata. W tym przypadku można było obserwować powstanie charakterystycznych enklaw infrastruktury transportu szynowego, powodujących, że w odniesieniu do tego kontynentu trudno jednoznacznie zdefiniować pojęcie „kolej afrykańska". Częściej spotkać się możemy raczej z nazwami związanymi z poszczególnymi regionami, w których kolej osiągnęła określony poziom rozwoju. Nie dziwi zatem, że w nomenklaturze afrykańskie¬go transportu kolejowego najczęściej spotyka się określenia „kolej egipska", zwana także „północnoafrykańską", „kolej wiodąca przez krainę faraonów", „kenijska" czy też „południowo-zachodnia". Te określenia odpowiadają rzeczywistości, odnoszą się do regionów, w których kolej uzyskała odpowiedni poziom techniczny i jest najważniejszym środkiem transportu osób i ładunków masowych.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.