Skutki negatywnego oddziaływania promieniowania elektromagnetycznego na organizm człowieka są w ostatnich latach przedmiotem wielu badań. W artykule przedstawiono wyniki badań in vitro mających na celu określenie wpływu promieniowania elektromagnetycznego generowanego przez monitory LCD na proces peroksydacji błon lipidowych krwinek płytkowych.
EN
Effect of negative electromagnetic radiation on human body is the aim a numerous of studies. The paper presents result in vitro studies of assessing the effect of electromagnetic radiation generated by a display screens on blood platelets lipid peroxidation.
Rośliny rzepaku poddawano działaniu CuSO4 5H2O w siedmiu różnych stężeniach (0,5, 1, 3, 6, 12, 24, 60 μmol · dm–3) przez 7 dni. W zakresie stężeń 0,5-3 μmol·dm–3 zaobserwowano znaczny wzrost biomasy (obie części roślin). Zmniejszenie biomasy zauważono po zastosowaniu wyższych stężeń niż 6 μmol ·dm–3. Znaczny spadek zawartości chlorofili oraz karotenoidów stwierdzono po zastosowaniu 6 μmoli · dm–3 Cu(II). Spadek zawartości białka w liściach roślin zaobserwowano w zakresie stężeń 3-60 μmol · dm–3. Peroksydacja lipidów wyrażona zawartością dialdehydu malonowego w liściach była silna w zakresie stężeń 6-60 μmol · dm–3 Cu(II). Wartości współczynnika bioakumulacji w korzeniach była większe niż w pędach w całym zakresie stężeń (0,5-60 μmol · dm–3 Cu). Stosunek Cu zakumulowanej w pędach do całkowitej ilości miedzi zakumulowanej przez rośliny mieścił się w zakresie od 27,6% (0,5 μmol · dm–3) do 8,4% (60 μmol · dm–3).
EN
Rapeseed plants were exposed to seven different concentrations (0.5, 1, 3, 6, 12, 24, 60 μmol · dm–3) of CuSO4•5H2O for 7 days. Within concentration range 0.5-3 μmol · dm–3 a significant increase of biomass (both plant organs) was observed. Decrease of biomass was notable after application of concentrations higher than 6 mol · dm–3. Considerable drop in content of chlorophylls as well as carotenoids was observed after application of 6 mol · dm–3 Cu(II). Decline of protein content in leaves of plants was observed in concentration range 6-60 mol · dm–3. Lipid peroxidation expressed as a content of malondialdehyde in leaves was strong within concentration range 6-60 μmol · dm–3 Cu(II). Bioaccumulation factor values of roots were higher then those of shoots in the whole concentration range (0.5-60 μmol · dm–3 Cu). The portion of Cu allocated in shoots related to the total Cu amount accumulated by plant ranged from 27.6% (0.5 μmol · dm–3) to 8.4% (60 μmol · dm–3).
The effect of hyperbaric oxygenation (HBO) on the concentration of thiobarbituric acid reactive substances (TBARS) and the activity of selected antioxidant enzymes: superoxide dismutase (SOD), catalase (CAT) and glutathione peroxidase (GPx), in the peripheral blood of 19 patients was studied. Venous blood was taken before entrance to hyperbaric chamber and about 5 minutes after exit from it. Obtained results were statistically analyzed using Student's t-test. The changes of the level p<0.05 were accepted as statistically significant. Patients were additionally selected into two groups, each of five persons: patients who stayed into hyperbaric chamber no more than 3 times - the group I and patients who was performed HBO many times (more than 23 treatments) - group II. No statistically significant changes in level of TBARS in erythrocytes and blood plasma in both groups were revealed. TBARS concentration in blood plasma of patients in group II was higher by 27% (p<0.05) than in group I before the procedure into hyperbaric chamber. HBO did not cause statistically significant changes in the activity of SOD and GPx in erythrocytes of subjects. The CAT activity in the erythrocytes of patients from group I decreased by approximately 19% (p<0.05) after exit from hyperbaric chamber. Before HBO more than two times higher GPx activity in erythrocytes of subjects from group I as compared to group II was found (p<0.01). The study have revealed that HBO affects generation of reactive oxygen species but does not act directly the intensity of lipid peroxidation process. Frequent stimulation with hyperbaric oxygen changes the antioxidant response of the organism.
PL
Zbadano wpływ hiperbarii tlenowej (HBO) na stężenie substancji reagujących z kwasem tiobarbiturowym (TBARS) oraz aktywność wybranych enzymów antyoksydacyjnych: dysmutazy ponadtlenkowej (SOD), katalazy (CAT) i peroksydazy glutationowej (GPx) we krwi obwodowej 19 chorych. Krew żylną do badań pobrano przed wejściem do komory hiperbarycznej oraz ok. 5 min po wyjściu z niej. Uzyskane wyniki poddano analizie statystycznej z wykorzystaniem testu T-Studenta. Za istotne statystycznie uznano różnice przy poziomie p<0,05. Wśród chorych wyodrębniono dodatkowo dwie pięcioosobowe grupy: osoby, które do momentu przeprowadzenia eksperymentu przebywały w komorze hiperbarycznej nie więcej niż 3 razy - grupa I oraz chorzy, którzy wiele razy (ponad 23 zabiegi) korzystali z HBO grupa II. Nie wykazano po zabiegu HBO istotnych statystycznie zmian poziomu TBARS w erytrocytach i w osoczu krwi, w żadnej z grup. Stężenie TBARS w osoczu krwi osób z grupy II było przed zabiegiem w komorze hiperbarycznej wyższe o 27% (p<0,05), niż w grupie I. HBO nie wywołała znamiennych statystycznie zmian aktywności SOD i GPx w erytrocytach osób badanych. Aktywność CAT w erytrocytach osób z grupy I natomiast obniżyła się o ok. 19% (p<0,05) po wyjściu z komory hiperbarycznej. Przed HBO wykazano ponad dwa razy wyższą aktywność GPx w erytrocytach osób z grupy I w porównaniu z grupą II (p<0,01). Badania wykazały, że HBO wpływa na generację reaktywnych form tlenu, bezpośrednio jednak nie oddziałuje na intensywność procesu peroksydacji lipidów. Częsta stymulacja tlenem hiperbarycznym zmienia odpowiedź antyoksydacyjną organizmu.
Rapeseed (Brassica napus L. subsp. napus) plants were exposed to six different concentrations (12, 24, 60, 120, 240, 480 μmol dm–3) of K2Cr2O7 for 7 days. Dry mass of shoots and roots decreased rapidly with increasing external Cr(VI) concentration. Application of Cr(VI) concentrations ³ 120 μmol dm–3 caused that leaves were strongly chlorotic and some of them even desiccated. Roots of these plants where subtile and brownish. Notable decrease in chlorophyll content was observed already at the lowest (12 μmol dm–3) used concentration. Content of soluble proteins in leaves decreased rapidly within the studied concentration range, whereby the lowest protein content was observed after application of 240 μmol dm–3 Cr(VI). Lipid peroxidation expressed as a content of malondialdehyde in leaves was notable already after application of 12 μmol dm–3 Cr(VI). At lower applied Cr(VI) concentrations (12÷120 μmol dm–3) the bioaccumulation factors related to Cr accumulation in roots were higher then those determined for shoots. Treatment with higher Cr(VI) concentrations (240 and 480 μmol dm–3) had an opposite effect and BAFs for the shoots exceeded those determined for the roots. The portion of Cr allocated in shoots related to the total Cr amount accumulated by plant ranged from 23.3% (12 μmol dm–3) to 94.7% (480 μmol dm–3). In the case of higher applied external Cr(VI) concentrations (120÷480 μmol dm–3) the defence mechanisms of plants were evidently impaired and uncontrolled Cr translocation within the plant occurred.
Androgenic embryos of 3 different carrot genotypes were cultivated on the medium containing different Cu2+ concentrations: 0.1 uM (control), l uM, 10 uM and 100 uM. Carrot sensitivity to Cu2+was evaluated on the basis of growth inhibition, changes in peroxidation of membranes and proline content. The cultivation on the medium supplemented with Cu2+ resulted in dose-dependent inhibition of the growth and organogenic ability of Narbonne carrot embryos, while in the genotype 1014 treated with 10 uM Cu2+ the significant regeneration ability was obseryed. The same Cu2+ concentration greatly increased the level of free proline in the genotype 1014 which was accompanied by relatively low TBARS content. In the genotype Feria 100 uM Cu2+ concentration triggered large increase in proline content associated with high regeneration capacity of carrot embryos.
PL
Zarodki androgenne 3 różnych odmian marchwi hodowano na pożywce z dodatkiem Cu2+ w 4 stężeniach: 0,1 uM (kontr.), l uM, 10 uM, i 100 uM. Wrażliwość marchwi na Cu2+oceniano na podstawie zahamowania wzrostu, zmian w utlenianiu lipidów błonowych oraz zawartości wolnej proliny. Hodowla na pożywce wzbogaconej w Cu2+ spowodowała stopniowe zahamowanie wzrostu oraz zdolności regeneracyjnych zarodków marchwi odm. Narbonne, podczas gdy ilość prawidłowych rozet genotypu 1014 traktowanych 10 uM Cu2+ była największa. Badany metal w tym samym stężeniu znacząco zwiększył zawartość wolnej proliny w rozetach genotypu 1014, co było skorelowane ze stosunkowo niskim poziomem TBARS. Natomiast, w przypadku genotypu Feria, wzrost zawartości proliny skojarzonej z dużymi zdolnościami regeneracyjnymi zarodków zaobserwowano w rozetach traktowanych Cu2+ o stężeniu 100 uM.
Celem pracy była ocena wpływu promieniowania elektromagnetycznego wysokiej częstotliwości emitowanego przez telefon komórkowy, na metabolizm tlenowy i zmiany wolnorodnikowe w krwinkach płytkowych. Zawiesinę ludzkich płytek krwi poddano działaniu pola EM o częstotliwości 900 i 1800 MHz przez 1, 3, 5 minut. W porównaniu do wartości kontrolnych aktywność dysmutazy ponadtlenkowej zmalała po 1,i 5 , a po 3 minucie wzrosła (EM 900 MHz). Promieniowanie o częstotliwości 1800 MHz powodowało stały spadek SOD-1 w stosunku do długości czasu ekspozycji. Stężenie dialdehydu malonowego wzrosło po 1 i 5 min ekspozycji, natomiast po 3 minutach odnotowano istotne jego obniżenie (EM 900 MHz). Promieniowanie o częstotliwości 1800 MHz powodowało wzrost stężenia MDA w stosunku do długości czasu ekspozycji. Na podstawie uzyskanych wyników można stwierdzić, że przyczyną niekorzystnych zmian w czynności enzymów antyoksydacyjnych i stężeniu dialdehydu malonowego może być stres oksydacyjny powstający przy narażeniu krwinek płytkowych na mikrofale, a wraz z nim tworzenie się nadmiernej ilości wolnych rodników tlenowych.
EN
The aim of the study was to assess the influence of electromagnetic field produced by mobile phones on oxygen metabolism In human blond plateletes. The suspension of blood platelets was exposed to the electromagnetic field with frequency of 900 and 1800 MHz after 1, 3, 5 min. Our studies demonstrated that microwaves produced by mobile phones (900 MHz) significantly depleted SOD-1 activity after 1, 5 min exposure and increased after 3 min in comparison with the control test. Microwaves 1800 MHz significantly depleted SOD-1 activity after 1, 3 and 5 min in comparison with the control test. There was a significant increase in concentration of MDA after 1, 5 min and decrease after 3 min of exposure as compared with the control test (900 MHz). Electromagnetic field tith frequency of 1800 MHz significantly increased in concentration of MDA after 1, 3, 5 min. On the grounds of our results we conclude that oxidative stress after exposure to microwaves may be the reason for many adverse changes in cells and may cause a number of systemic disturbance in the human body.
W systemach biologicznych najbardziej znaczącym akceptorem elektronów jest tlen cząsteczkowy, który z łatwością przyjmuje niesparowane elektrony, dając grupę częściowo zredukowanych cząstek powszechnie znanych jako reaktywne formy tlenu (RFT). Należą do nich anionorodnik ponadtlenkowy (O2 ·), nadtlenek wodoru (H202) oraz najbardziej reaktywny rodnik hydroksylowy (OH·). Formy te indukują rozwój całego szeregu reaktywnych cząstek zwanych wolnymi rodnikami. Są one stale produkowane w żywym organizmie jako część normalnego metabolizmu komórek oraz w odpowiedzi na działanie wielu szkodliwych czynników. RFT mogą inicjować łańcuch reakcji wolnorodnikowych groźnych dla wieku struktur komórkowych.
EN
The most important electron acceptor in biological systems is molecular oxygen, which readily accepts unpaired electrons to give rise to a family of partially reduced species commonly known as a reactive oxygen species (ROS). The oxygen derived radicals include species such as superoxide (O2 ·), hydrogen peroxide (H202) and the most reactive hydroxyl radical (OH·). These forms induce the development of the whole range of reactive species labeled free radicals. Free radical are constantly produced in the body as a part of normal cell metabolism, and in response to exposure to many of damaging agents. ROS may be involved in the initiation of free radicals chain reactions, which are highly damaging to cell components.
8
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW