Eksploatacja drogi projektowanej w pobliżu istniejących budynków nie powinna naruszać warunków ich dalszej bezpiecznej eksploatacji oraz wymagań odnośnie do zapewnienia niezbędnego komfortu wibracyjnego ludziom przebywającym w tych budynkach. Projektant konstrukcji drogi powinien na podstawie odpowiednich analiz dynamicznych wykazać, iż podane wymagania będą spełnione podczas eksploatacji drogi. Rozpatrywane zagadnienia należą do zadań diagnozy z prognozą (por. [3]). Obliczenia sprawdzające wpływ prognozowanego oddziaływania parasejsmicznego na budynek i ludzi w budynku przeprowadza się na modelu budynku. Ukształtowany model obliczeniowy budynku (przeważnie z zastosowaniem MES) powinno się zweryfikować. Można to zrobić korzystając z wyników pomiarów tzw. tła dynamicznego (por. [5]). W pracy opisano procedurę weryfikacji modelu dynamicznego budynku oraz podano przykłady jej zastosowania przy weryfikowaniu modelu stosowanego w ocenie wpływu prognozowanych drgań na konstrukcję budynku, na ludzi w budynku oraz na inne obiekty infrastruktury.
EN
The operation of the road projected near the existing buildings should not affect the conditions of their further safe operation and requirements to ensure the necessary vibration comfort of the people in these buildings. Road designer should demonstrate based on the respective analyses of dynamic that the requirements will be fulfilled during operation. Considered issues are among the tasks of the diagnosis with the forecast. (see [3]). Calculations of the influence of the forecasted paraseismic impact on the building and the people inside are carried out using the building model. Prepared calculation model of the building (mostly using FEM) can be verified by using the results of these dynamic background measurements (see [5]). This paper describes a procedure for the verification of the dynamic model of the building and gives examples of its use for the verification of the model used in the assessment of the expected impact of vibration on the structure of the building, on the people in the building and on the other infrastructure facilities.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
W wyniku badań impulsu wybuchu opracowano w warunkach rzeczywistych technikę pomiarów i optymalizacji urabiających robót strzałowych. Przedstawiono nową metodę określania prędkości wyrzutu rozdrobnionej skały. Do tego celu zastosowano radary Dopplera scalające prędkość i rozproszoną energię dzięki nastawnym interwałom czasu i odległości oraz umożliwiające szybki odczyt prędkości wyrzutu urabianych skał na obszarze zabierki. Proces urabiania rozpoczyna się bezpośrednio wraz z detonacją poszczególnych ładunków MW w serii. Ten fakt udało się również udowodnić w nienaruszonej caliźnie za pomocą czujników przemieszczeń, dzięki czemu przebieg procesu wybuchu można przedstawić jako składający .się z pojedynczych impulsów złączonych równoczesną inicjacją w tym samym przedziale czasu a cały wybuch z szeregu kolejnych inicjacji. Te metody pomiaru zastosowano po raz pierwszy w świecie. Pozwalają one, dzięki możliwości sterowania impulsem, na udowodnienie przedstawionego nowego modelu przebiegu wybuchu, optymalizację schematów odpalania jak i znaczne zwiększenie bezpieczeństwa podczas strzelania i poprawę efektywności strzelania. Na podstawie potwierdzonej technicznymi pomiarami impulsowej teorii, służącej jako fizyczny model do oceny przebiegów podczas detonacyjnego przekształcenia materiału wybuchowego, odkryto istotne czynniki oddziałujące przyczynowo na emisję drgań. Są nimi: - wielkość ładunku WB, doprowadzona w jednym otworze jednym zapalnikiem do wybuchu; Wielkość ładunku wypełnia geometryczne wielkości otworu tzn., długość i średnicę (kg) - prędkość detonacji cd zastosowanych materiałów wybuchowych (m/sek.) - odległość r od miejsca wybuchu do miejsca pomiaru (m) ze statystycznie określonym ujemnym wykładnikiem n - współczynnik RM wzgl. Rs skalnego górotworu, zależny od właściwego inicjującego impulsu wybuchu względnie od zastosowanej techniki wiercenia i strzelania a określanym, statystycznie wraz z wykładnikiem m (mm/kg wzglł. mmsek./kgm) Ogólny kształt statystycznie wyznaczonych zależności regresji jest następujący: [ni]max = RM (WB x cd x r(-n))(m) dla pomiarów prędkości drgań ni]max = RS (WB x cd x r(--n))(m) dla pomiarów naprężeń Prognozę wstrząsów trzeba opracować w oparciu o statystycznie zapewnioną bazę danych o szerokim rozrzucie. Ilość ładunku całkowitego odpalanej serii otworów nie wpływa na wielkość wstrząsów. Dlatego schematy odpalania można powiększyć i odpalać zgodnie z teorią impulsową w oparciu o ładunek MW przypadający na jeden stopień opóźnienia. Korzystanie z tej zależności określającej prognozę umożliwi przybliżenie miejsc prowadzenia strzelań do obiektów chronionych.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.