This paper focuses on the study of specific cases of substance migration from plastic packaging into food, aiming to better understand this phenomenon and assess its potential impact on food quality and safety. The samples consisted of 5 food containers obtained from publicly accessible retail chains. In the case of reusable packaging, in accordance with Commission Regulation (EU) No 10/2011 on plastic materials and articles intended to come into contact with food, and Commission Regulation (EU) 2020/1245 amending and correcting Regulation 10/2011, the overall migration test for reusable products and materials is performed three times on the same sample, each time using a different dose of a food simulant liquid. All containers were made of polypropylene (PP/5) according to the markings on the bottom of the packaging, and were indicated by the manufacturers as suitable for microwave heating and freezing. Therefore, the tests also included trials with the use of microwaves. Consequently, tests were prepared for the first part of the study to account for the impact of microwave treatment on the overall migration of the examined containers into food simulant liquids, and for the second part of the study, in which the overall migration was conducted three times on the same packaging sample.
PL
Niniejsza praca koncentruje się na badaniu specyficznych przypadków migracji substancji z opakowań z tworzyw sztucznych do żywności, co ma na celu lepsze zrozumienie tego zjawiska oraz ocenę jego potencjalnego wpływu na jakość i bezpieczeństwo żywności. Próbki stanowiły 5 pojemników na żywność pozyskanych z ogólnodostępnych sieci handlowych. W przypadku opakowań wielokrotnego użytku zgodnie z Rozporządzeniem Komisji (UE) nr 10/2011 w sprawie materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz Rozporządzeniem Komisji (UE) 2020/1245 w sprawie zmiany i sprostowania Rozporządzenia 10/2011 badanie migracji globalnej wyrobów i materiałów wielokrotnego użytku przeprowadza się trzy razy na tej samej próbce, za każdym razem używając innej dawki płynu modelowego imitującego żywność. Wszystkie pojemnik zgodnie z oznaczeniami na dnie opakowania wykonane były polipropylenu (PP/5) oraz z sugerowaną przez producentów możliwością stosowania ich do podgrzewania mikrofalowego oraz mrożenia. Z tego względu w badaniach zdecydowano się również uwzględnić próby z wykorzystaniem mikrofal. W związku z tym zostały przygotowane próby na I część badań uwzględniając wpływ obróbki mikrofalowej na migrację globalną badanych opakowań do płynów imitujących żywność oraz na II część badań, w której przeprowadzono migrację globalną trzy razy na tej samej próbie opakowania.
Rozporządzenie dotyczące opakowań i odpadów opakowaniowych (PPWR) może spowodować, że przepis, który ma zapobiegać powstawaniu odpadów, będzie zawierał lukę, co spotęguje ilość odpadów.
W 2019 r. Komisja Europejska przedstawiła Zielony Ład (Green Deal), wielopłaszczyznowy pakiet polityczny, który ma pomóc Unii Europejskiej stać się ekologiczną, cyfrową i konkurencyjną. Polityka wyznacza ambitne cele, z których wiele bezpośrednio i pośrednio wpłynie na branżę tektury falistej. Zamierzeniem jest osiągnięcie do połowy tego stulecia tzw. „zero emisyjności gazów cieplarnianych netto”, stopniowo, acz konsekwentnie. KE określiła siedem kluczowych obszarów, które należy objąć nowymi regulacjami, aby osiągnąć przyjęte cele środowiskowe: tworzywa sztuczne, tekstylia, e-odpady, żywność-woda-składniki odżywcze, opakowania, baterie i pojazdy, budynki i budownictwo. PPWR (Packaging and Packaging Waste Regulation) jest częścią tego planu… Choć słowo regulation w kontekście proponowanych regulacji prawa, mającego nas obowiązywać, można z pełnym uzasadnieniem zastąpić słowem reduction! Cel jest jasny: mniej opakowań i odpadów opakowaniowych, a więcej wielokrotnego wykorzystania.
Od lat wiele mówi się o konieczności spełnienia coraz wyższych celów - nakładanych na wprowadzających produkty w opakowaniach na rynek oraz na samorządy - w zakresie recyklingu i przygotowania do ponownego użycia odpadów opakowaniowych i komunalnych.
The introduction of a deposit-return system for certain packaging in Poland, scheduled for 2025 will be a significant change to the system of waste management instruments. The aim of the article is to identify and analyze the economic effects of the introducing such a system, with particular emphasis on plastic beverage bottles. Analysis of the newly introduced regulations, as well as projections based on data on packaging placed on the market and its recycling allowed us to estimate the scale of these effects, in quantitative and monetary terms. We concluded that the introduction of a deposit system in Poland would contribute to achieving the objectives set out in the Single Use Plastic directive; a goal that is unlikely to be met with the current system. This will be done at a lower cost than if the system remained in its current form.
Directive (EU) 2018/852 has modified the definition of composite packaging: packaging made of two or more layers of different materials which cannot be separated by hand and form a single integral unit, consisting of an inner receptacle and an outer enclosure, that is filled, stored, transported and emptied as such. Since January 2022, a change has been introduced in Poland regarding the classification of packaging waste as a recycled mass.
PL
Dyrektywa (UE) 2018/852 wprowadziła modyfikację definicji opakowania wielomateriałowego: opakowanie wykonane co najmniej z dwóch warstw różnych materiałów, które nie mogą być ręcznie oddzielone i tworzą jedną integralną całość składającą się z przestrzeni wewnętrznej i powłoki zewnętrznej, którą napełnia się, przechowuje, transportuje i opróżnia w takiej formie. W Polsce od stycznia 2022 roku wprowadzona została również zmiana dotycząca zaliczania odpadów opakowaniowych do masy poddanej recyklingowi.
W maju Ministerstwo Klimatu i Środowiska wpisało do wykazu prac legislacyjnych projekt ustawy dotyczącej zmian w gospodarowaniu opakowaniami i odpadami opakowaniowymi. Przedstawiono tam główne założenia dokumentu, co nie daje jednak pełnego obrazu planowanych zmian. To niepokojące tym bardziej, że MKiŚ zapowiedziało przedstawienie pełnego projektu ustawy dopiero na przełomie trzeciego i czwartego kwartału tego roku, co oznacza, że realne zmiany w systemie zobaczymy najwcześniej w 2023 r. To bardzo późno, zważywszy na obowiązujące Polskę unijne wytyczne dotyczące osiągnięcia kolejnych poziomów recyklingu.
Przedsiębiorcy wprowadzający produkty w opakowaniach na polski rynek ponoszą najniższe w Unii Europejskiej opłaty recyklingowe. Powoduje to zapaść na rynku surowców wtórnych czyniąc selektywną zbiórkę odpadów nieopłacalną Faktyczne koszty gospodarki komunalnej ponoszą obywatele i firmy recyklerskie.
Z danych pozyskanych przez Stowarzyszenie „Polski Recykling” od recyklerów wynika, że w Polsce rocznie poddaje się recyklingowi wybrane frakcje odpadów: szkło – 740 tys. ton; papier – 1,14 mln ton; aluminium – 55 tys. ton; tworzywa sztuczne – 581 tys. ton. Łącznie to 2 mln 516 tys. ton surowców odzyskanych dla przemysłu i producentów, które zamiast powiększać składowiska lub zanieczyszczać przyrodę, wracają do gospodarki. To 125 800 wypełnionych odpadami ciężarówek, które ustawione w kolejce zajęłyby 2,65 tys. km, co równa się odległości z Warszawy do Madrytu.
Ministerstwo Klimatu i Środowiska przedstawiło projekty rozporządzeń dostosowujące polską legislację odpadową do unijnego prawa, m.in. roczne poziomy recyklingu odpadów opakowaniowych, które producenci będą musieli osiągnąć do 2030 r., oraz zasady obliczania masy odpadów poddanych recyklingowi. Nowe przepisy mają obowiązywać od stycznia 2022 r. To już kolejne zmiany prawa, które zbliżają nas do założeń gospodarki o obiegu zamkniętym.
Oczekuje się, że ok. 6-8 mld euro rocznie wpłynie do budżetu ogólnego Unii Europejskiej z nowej opłaty od niepoddanych recyklingowi odpadów opakowaniowych z tworzyw sztucznych. Danina ta, potocznie nazwana plastic tax, jest elementem składki członkowskiej Plastic Levy.
Europejskie firmy, stowarzyszenia i organizacje działające w ramach Circular Economy for Flexible Packaging (CEFLEX) uzgodniły wspólne stanowisko w sprawie zasadniczych zasad zbierania odpadów opakowaniowych giętkich w gospodarce o obiegu zamkniętym.
11 marca 2020 r. Komisja Europejska przyjęła nowy plan działania dotyczący gospodarki o obiegu zamkniętym (GOZ), który ma na celu dostosowanie się do zielonej przyszłości i wzmocnienie konkurencyjności Unii Europejskiej. Priorytetem tego planu jest ochrona środowiska i nowe prawa konsumenckie, tak aby zrównoważone produkty stały się normą we wszystkich krajach członkowskich. Działania komisji UE zmierzają w kierunku gospodarki efektywnie przekształcającej odpady w pełnowartościowe surowce wtórne. Działania, które planuje podjąć UE są bardzo ważne, ze względu na zagrożenia wynikające z nadmiernej produkcji odpadów, w tym opakowaniowych. Powodują one dewastacje środowiska naturalnego i wpływają negatywnie na organizmy żywe, w tym zdrowie i życie człowieka. Ciągły wzrost konsumpcji pociąga za sobą rosnącą produkcję, co z kolei skutkuje coraz większą masą wytwarzanych odpadów opakowaniowych. Każdy ich rodzaj wymaga odrębnego, specyficznego sposobu przetwarzania. Dlatego też odzysk surowców opakowaniowych oraz procesy efektywnego przekształcania w pełnowartościowy substrat to ważny temat. Dotyczy on zarówno opakowań wytworzonych z papieru i tektury, jak i tworzyw sztucznych, szkła, metali. W artykule zaprezentowano funkcjonowanie systemu recyklingu papieru w Polsce, w porównaniu z pozostałymi surowcami opakowaniowymi. Przestawiono procesy przetwarzania różnych frakcji surowców oraz problemy, jakie występują podczas przetwarzania opakowań. Ukazano, jakie problemy powodują różnego rodzaju dodatki stosowane w produkcji opakowań z papieru, szkła, metali i tworzyw sztucznych podczas procesu odzysku surowca. Często są one niezbędne podczas przetwarzania, w celu uzyskania odpowiedniego materiału, np. plastyfikatory, stabilizatory, substancje nadające funkcje barierowe. Równie często są to jedynie elementy poprawiające estetykę, a tym samym wpływające na marketing produktu, tj. nadruki, dodatkowe kolorowe etykiety. Niniejsza praca ma na celu przedstawienie planów UE w zakresie poprawy funkcjonowania systemu gospodarowania odpadami opakowaniowymi, w tym możliwości ustanowienia zharmonizowanego na poziomie unijnym modelu selektywnego zbierania odpadów i ich oznakowania, aby ograniczyć do minimum wywóz odpadów z UE oraz rozwiązać problem nielegalnego przemieszczania odpadów.
EN
The European Commission, in 11th March 2020 received a new plan of action for the circular economy, which should adapt the economy for a green future and strengthen the competitiveness of the European Union. The priority of this plan is environmental protection and new consumer law, so that sustainable products will become the standard in all member states of the European Union. The activities of the EU commission lead up to economy, which effectively transform waste into valuable recycled material. The activities which are planned to be taken by the EU are extremely important because of the risks of excessive production of packaging waste. They cause devastation of the natural environment and have a negative impact on living organisms, including human health and life. The continuous increase of consumption cause higher production, which results in greater masses of packaging waste. Each type of packaging waste requires a different and specific processing. Therefore, the recovery of packaging materials and the processes of effective transformation into a valuable product is an important topic. It applies to packaging made of paper and cardboard but also to plastics, glass and metals. Therefore, in this document it is presented how the paper recycling system is currently operating in Poland in comparison to other packaging materials. The processing of various fractions of materials and the problems that occur during the process are presented. The research presents how various types of applied additives for paper, glass, metal and plastic packaging cause problems during the recovery process. They are often necessary during processing of materials in order to obtain a suitable product, e.g. plasticizers, stabilizers or substances that provide barrier functions. But equally often those are only elements improving the aesthetics and thus affect product marketing, i.e. prints, additional colorful labels. The goal of this research is to present EU plans to improve the functioning of the packaging waste management system, including the possibility of establishing a harmonized at the Union level selective waste collection model and waste labeling so as to minimize EU waste exports and solve the problem of illegal waste relocating.
W maju 2018 r. Komisja Europejska przedstawiła propozycję uproszczenia systemu zasobów własnych opartych na Vacie i wprowadzenia nowych zasobów własnych od 1 stycznia 2021 r. Propozycja wywiera bezpośredni wpływ na system gospodarowania odpadami komunalnymi w Polsce i wymaga przebudowy mechanizmu opłaty produktowej.
W czerwcu 2018 roku w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej opublikowane zostały nowe dyrektywy środowiskowe, określające między innymi aktualne cele i wymagania dotyczące gospodarki opakowaniami i odpadami opakowaniowymi. Jednym z głównych założeń tych dyrektyw, znanych pod nazwą ?pakietu odpadowego?, jest wdrożenie innowacyjnej koncepcji gospodarczej, czyli gospodarki o obiegu zamkniętym (GOZ) oraz powiązanej z nią strategii rozszerzonej odpowiedzialności producenta (ROP), obejmującej wprowadzane opakowania i wytwarzane odpady opakowaniowe.
Połowa aluminium produkowanego w Europie jest wytwarzana z metalu poddawanego recyklingowi. Wynika to z fizycznych właściwości tego metalu, gdyż raz rafinowany może być następnie wielokrotnie przetapiany bez utraty swoich właściwości. W Polsce zbieranych i poddawanych recyklingowi jest ponad 80% puszek trafiających do obiegu, co w systemie bezkaucyjnym jest bardzo wysokim wynikiem. Przyjęcie przez organy Unii Europejskiej Pakietu Odpadowego1 w pierwszej połowie 2018 roku zintensyfikowało dyskusję na temat gospodarki odpadami w Polsce. Dyskusja ta objęła także problematykę gospodarowania odpadami opakowaniowymi i zasady rozszerzonej odpowiedniości producenta w odniesieniu do opakowań, obecnie regulowaną przez Ustawę z 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (t.j. DzU z 2018 r. poz. 150, dalej jako: „ustawa opakowaniowa”).
W kwietniu 2019 r. minister środowiska, Henryk Kowalczyk poinformował opinię publiczną o planowanym wprowadzeniu systemu kaucyjnego w Polsce. Było to duże zaskoczenie dla branży, ponieważ zaledwie rok wcześniej opublikowany został oficjalny raport, z którego wynikało, że wprowadzenie kaucji na opakowania jest zbyt drogie i będzie mało efektywne dla polskiej gospodarki
Badania dotyczące zmieniającej się wiedzy Polaków na temat segragacji odpadów opakowaniowych wskazują, że utrzymuje się ona na stałym, choć, niestety, wciążrelatywnie niskim poziomie.
Rolę recyklerów w nowym schemacie funkcjonowania systemu rozszerzonej odpowiedzialności producenta definiuje Ministerstwo Środowiska. Branża recyklingu z zainteresowaniem przyjęła zaprezentowany na spotkaniu konsultacyjnym w MŚ nowy schemat ROP, który w założeniu - wynikającym z prawa Unii Europejskiej - powinien zobowiązywać producentów do pokrywania realnych kosztów zbiórki i przetwarzania odpadów opakowaniowych.
O systemach depozytowych dla opakowań na niektóre płynne produkty spożywcze powiedziano w ostatnich miesiącach już niemal wszystko. I można się spodziewać, że w momencie druku tego artykułu pojawi się kilka nowych zarówno komentarzy w tej sprawie, jak i inicjatyw gospodarczo-społecznych.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.