Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 5

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 1 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  odkwaszanie
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 1 next fast forward last
PL
Wody korozyjne i agresywne na różnych etapach oczyszczania wymagają alkalizacji, co można uzyskać poprzez ich kontakt z materiałami odkwaszającymi. W pracy analizowano właściwości odkwaszające melafiru naturalnego (surowego), jak również wpływ jego prażenia w temperaturze 550°C i 900°C na intensyfikację tych właściwości. Przeprowadzono badania polegające na kontakcie wody zdemineralizowanej z próbkami melafiru surowego i prażonego w warunkach nieprzepływowych (test naczyniowy) oraz przepływowych (test kolumnowy). Zmiany jakości wody po kontakcie z melafirem analizowano na podstawie typowych wskaźników fizyczno-chemicznych. Wykazano, że melafir surowy podnosił wartość pH, zasadowość ogólną i twardość ogólną wody, czemu towarzyszył wzrost jej mineralizacji oraz zmniejszenie kwasowości ogólnej. Prażenie melafiru w temperaturze 550°C nie wpływało na zmianę jego właściwości odkwaszających, natomiast prażenie w temperaturze 900°C pozwalało na uzyskanie materiału bardzo silnie alkalizującego i remineralizującego wodę. Jego właściwości odkwaszające były nietrwałe i dochodziło do nierównomiernego wypłukiwania alkaliów, występujących w melafirze prażonym w postaci pylastej. Woda zdemineralizowana ługowała zarówno z melafiru surowego, jak i prażonego związki wapnia, magnezu, sodu i potasu, na co wskazywała zasadowość alkaliczna wody. Melafir surowy oraz prażony w temperaturze 550°C wpływał na zwiększenie zasadowości ogólnej wody pochodzącej w całości od węglanów. Zasadowość ogólna wody, pochodząca z melafiru prażonego w temperaturze 900°C, składała się natomiast głównie z wodorotlenków i częściowo z węglanów.
EN
Corrosive and aggressive water needs alkalization at different stages of treatment, what may be achieved by using deacidifying materials. The deacidifying properties of raw melaphyre as well as impact of its heat treatment at 550oC and 900oC on intensification of the aforementioned properties were investigated. The experiments relied on contact of demineralized water with the raw and calcined melaphyre samples under static (batch test) and dynamic (flow-through column test) conditions. Changes in water quality following its contact with melaphyre were analyzed on the basis of standard physico-chemical indicators. It was demonstrated that the raw melaphyre increased the pH, total alkalinity and total hardness of water, while improved its mineralization and decreased the acidity. The heat treatment at 550oC had no impact on the deacidifying properties of melaphyre, while treatment at 900oC resulted in a strongly alkalizing and water remineralizing material. Its deacidifying properties were unstable and leaching of mobile alkali from the calcined melaphyre occurred. Demineralized water leached the compounds of calcium, magnesium, sodium and potassium, both from the natural and calcined melaphyre, which was indicated by water alkalinity. Both the raw melaphyre and calcined at 550oC led to an increase in the total water alkalinity purely due to the carbonates. The total water alkalinity coming from the water contact with the calcined melaphyre at 900oC consisted mostly of hydroxides and carbonates to some extent.
2
Content available remote Odkwaszanie wody na złożu filtracyjnym
PL
Wody agresywne powodują korozję metali i niszczenie wielu materiałów budowlanych, przyczyniając się do powstania strat korozyjnych rzędu 6% PKB. Jedną zmetod usuwania agresywnego dwutlenku węgla jest filtracja wody na złożu odkwaszającym. W artykule przedstawiono wyniki badań procesu odkwaszania na złożu Akdolit C. Przeanalizowano wpływ rodzaju odkwaszanej wody, uziarnienia złoża i czasu jego kontaktu z wodą oraz charakteru pracy na stopień usunięcia agresywnego dwutlenku węgla oraz jakość otrzymanego filtratu. Wykazano, że optymalny czas kontaktu dla złoża Akdolit C wynosi 2 min, a złoże powinno pracować w sposób ciągły
EN
Aggressive waters cause corrosion of metals and destruction of many building materials, contributing to a corrosion loss of 6% of GDP. One of the methods for removal aggressive carbon dioxide is water filtration on deacidifying beds. This paper presents the results of the process of deacidification on Akdolit C bed. The influence of the type of deacidified water, bed granulation and contact time with water as well as working character on the degree of removal of aggressive carbon dioxide and the quality of the resulting filtrate were analysed. It has been shown that the optimum contact time for Akdolit C bed is 2 minutes and the bed should be operated continuously.
EN
The general purpose of research was to evaluate the potential disinfecting effect of conservation/ restoration methods (deacidification and bleaching) and compare these results with effects of 2 commonly used in Poland methods of disinfection. The material was: 15 strains of fungi: Aspergillus ochraceus, Aspergillus versicolor (2 strains), Gliocladium catenulatum (2 strains), Penicillium ochraceum, Verticillium lamellicola, P. verrucosum var.cyclopium, Trichoderma harzianum, Aspergillus awamorii, Botryotrichum piluliferum, Paecilomyces variotii, Penicillium funiculosum, Aspergillus terreus, Penicillium spinulosum. Following 6 kinds of paper were tested: Whatman filtration paper, Whatman filtration paper sized with starch, Whatman filtration paper sized with gelatin, hand-made paper produced by Glaser (Stuttgart, Germany), acidfree paper Fabriano and standard printer/copy paper (Canon). Tested methods: - deacidifiation with calcium hydroxide water solution, - deacidifiation with barium hydroxide methanol solution, - bleaching with kalium permanganate water solution, - bleaching with chloramine T water solution, - disinfection with p-chloro-m-cresol methanol solution, - disinfection in vacuum-pressure chamber with ethylene oxide Experiment: 15 x 15 mm samples (3 repeats) of all six kinds of paper were infected with fungi and then exposed to the factors mentioned above exactly in the way it takes place during standard conservation/restoration. After exposition to agents the samples were incubated and after 3 weeks the growth on each sample was evaluated. The results from three samples for every set fungus/paper/method were interpreted in following way: if there was no growth at all, the method is effective (fungicidal) against fungus growing on specified substratum (paper). For 300 combinations fungus/conservation method/paper only the one treatment showed disinfecting efficiency: deacidifiation with barium hydroxide methanol solution was effective against Aspergillus awamorii growing on gelatin sized Whatman filtrating paper. The paper is chemically analogical to the old European papers sized with gelatin. However, the disinfection with ethylene oxide was not 100% effective either and the results of disinfection with p-chloro-m-cresol were much better (the most resistant to this method species was Botryotrichum piluliferum).
first rewind previous Strona / 1 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.