The article proposes a new perspective on the issues of development of the system of specially protected natural areas (SPNAs) in the context of the concept of sustainable development. The authors suggest ways of finding a balance of economic, environmental and social interests in SPNAs, which will not lead to a decrease in their number or area, however, prevent a number of economic and social problems. The change in approaches to the management of the system of SPNAs including in terms of their creation, modification of their boundaries or termination of their operation will allow including SPNAs in the system of social economic relations of regions and certain countries, provide an opportunity to withdraw from the current one-sided bias solely in favor of environmental factors. This will ensure the necessary balance of the interests of the local population, business and protection of nature.
PL
W artykule zaproponowano nowe podejście do zagadnień rozwoju obszarów specjalnej ochrony w kontekście rozwoju zrównoważonego. Autorzy wskazują na sposoby równoważenia ekonomicznych, środowiskowych i społecznych celów na terenach chronionych, które nie będą prowadziły do zmniejszenia ich ilości bądź obszaru, zapobiegając zarazem powstawaniu ekonomicznych i społecznych problemów. Sugerowane zmiany w zarządzaniu obszarami chronionymi w kontekście ich tworzenia, zmiany granic czy ich zniesienia pozwolą na włączenie tych obszarów do systemu społeczno-ekonomicznych zależności w poszczególnych regionach i krajach, co oznaczać będzie wycofanie się z obecnego jednostronnego podejścia ograniczającego się wyłącznie do kwestii środowiskowych. W ten sposób zapewniona zostanie równowaga pomiędzy potrzebami lokalnych społeczności, biznesu i ochrony przyrody.
W celu zachowania rodzimej bioróżnorodności kraje europejskie wspólnie realizują program „NATURA 2000”. Polska aktywnie uczestniczy w wyznaczeniu europejskiej sieci ekologicznej, w której będą uwzględnione miejsca przyrodniczo cenne naszego kraju. Strategicznym celem w utworzeniu sieci jest zoptymalizowanie działań na rzecz zachowania dziedzictwa przyrodniczego Europy. Opracowując ten dokument sięgnięto do podstaw prawnych związanych z obowiązującymi konwencjami w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory. Są to dwie główne dyrektywy Rady EWG: Dyrektywa Ptasia oraz Dyrektywa Siedliskowa.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.