Reasoned fertilization is an essential element of the agroecological approach, which aims first and foremost to improve soil and plant growth. The objective was to examine how slow-release nitrogen fertilizer will perform on the wheat productivity compared to conventional quick-release nitrogen fertilizers. A slow-release nitrogen cover fertilizer Duramon (24% N) was applied to soft wheat and compared to conventional nitrogen fertilizers as well as the local farmer practices. A randomized complete blocks design was adopted with four replications and four sites and repeated during three cropping seasons. Stand density, plant canopy height, tillers/plant, spikes/plant, biological yield, grain yield and harvest index were evaluated. Compared with conventional quick-release nitrogen fertilizers, the slow-release nitrogen significantly (P≤0.05) improved tillering, spikes/plant, canopy height, biological yield, grain yield and harvest index. It achieved an average total biomass and grain yields of 3220 kg DM/ha and 978 kg/ha, respectively. The average gains for total biomass and grain yields were 14% and 21%, respectively. However, when compared with the local farmers’ practices, the gains obtained were significantly higher, with 123% and 175% for the slow-release N fertilizer and 95% and 128% for the conventional quick-release N fertilizer, respectively. The harvest index was improved by N application, rising from 25% in local controls up to 30% for slow-release N fertilizers. In conclusion, compared with conventional quick-release nitrogen fertilizers and local practices, the use of slow-release fertilizers with less units of nitrogen applied significantly improved spikes number, biological and grain yields and harvest index, even in dry years.
Two-year studies (2015-2016) were carried out at the Research Institute of Horticulture in Skierniewice. The aim of these studies was to determine the effect of weed flaming, combined with manual and mechanical treatments on weed infestation, growth and yield of carrot and population of selected groups of soil organisms. The number of weeds was significantly reduced due to methods of weeding. The higher number of weeds was recorded after flame weeding, in comparison to combined methods. The lowest results of weed control were obtained after weed flaming carried out before emergence of carrot and three times after emergence without any additional hand weeding. The hand weeding in the intra-rows of carrot immediately after flaming treatment has increased effectiveness of weed control. Studies showed that the better weed control was noticed after replacing one or two last flaming treatments with mechanical treatments. The mechanical treatments did not damage carrot plants while flaming caused burning the plants and drying the bottom leaves. The rate of these damages depended on execution accuracy, number of flaming treatments and development stage of carrot. The lowest yield of roots were obtained from untreated plots and from the plots with weeds flaming. During the studies changes in population of some groups of soil organisms were observed.
PL
W latach 2015-2016 w Instytucie Ogrodnictwa w Skierniewicach przeprowadzono badania polowe, których celem było określenie wpływu płomieniowego zwalczania chwastów, w połączeniu z zabiegami mechanicznymi i ręcznym pieleniem, na zachwaszczenie, wzrost roślin i plonowanie marchwi, a także liczebność populacji wybranych grup organizmów glebowych. Liczba chwastów została znacznie ograniczona pod wpływem zastosowanych metod ochrony. Po zabiegu wypalania zanotowano większą liczbę chwastów, w porównaniu do metod łączonych. Najsłabsze zniszczenie chwastów otrzymano po zastosowaniu samego pielenia płomieniowego, wykonanego przed wschodami marchwi oraz trzykrotnie po wschodach, bez dodatkowego ręcznego pielenia. Pielenie ręczne w rzędach marchwi, wykonywane bezpośrednio po wypalaniu chwastów, podnosiło skuteczność chwastobójczą tego zabiegu. Lepsze zniszczenie chwastów otrzymano po zastąpieniu jednego lub dwóch ostatnich zabiegów wypalania chwastów, pieleniem mechanicznym. Zabiegi mechaniczne nie uszkadzały roślin marchwi, natomiast po użyciu wypalaczy gazowych obserwowano „przypalenia” i zasychanie dolnych liści. Stopień tych uszkodzeń zależał od ilości zabiegów wypalania, dokładności ich wykonania i fazy rozwojowej marchwi. Najniższe plony korzeni marchwi uzyskano w kontroli oraz po zastosowaniu samego pielenia płomieniowego. Bezpośrednio po wypalaniu obserwowano niewielkie zmiany liczebności niektórych grup organizmów glebowych.
Studies were carried out in a field experiment in the years 2009-2012 on a permanent productive meadow situated on peatmuck soil of the Biebrza Experimental Farm. The aim was to identify the effect of various types and intensities of fertilisation (with cattle manure and liquid manure) on botanical composition of the sward and the content of mineral nitrogen forms in soil. Mineral nitrogen was applied in three doses (N/I - 60, N/II - 90 and N/III - 120 kg N·ha-1). The lowest N dose was accompanied by fertilization with phosphorus and potassium at a rate of 30 and 60 kg ha-1, respectively. Nitrogen fertilisations II and III were supplemented with P (45 and 60 kg P ha-1, respectively) and with K (90 and 120 kg ha-1, respectively). Fertilization with cattle manure and liquid manure was also applied in amounts corresponding to those used with mineral fertilisation. Obtained results showed progressing floristic changes resulting from different forms of fertilisers and increased moisture, which affected yield forming potential in a range from 6 to 9 t dry mass ha-1. Nitrogen fertilisation (with liquid manure or mineral N) at a rate of 90 kg N ha-1 resulted in the increase in N-NO3 in soil layer below 20 cm depth in 2012. In the variant fertilised with 120 kg N ha-1, irrespective of its form, a distinct increase in nitrate content was noted in all soil layers below 20 cm depth, which indicated the leaching of nutrient. Concentrations of mineral forms of N (N-NO3 and N-NH4) in ground water tended to increase in plots fertilised with mineral nitrogen irrespective of its does.
PL
Badania prowadzono na doświadczeniu łanowym w latach 2009-2012 w ZD Biebrza na wieloletniej łące produkcyjnej na glebie torfowo-murszowej. Celem badań było rozpoznanie wpływu różnych rodzajów i poziomów nawożenia (w tym obornika i gnojowicy bydlęcej) na skład botaniczny runi, plonowanie łąki oraz zawartości mineralnych form azotu w glebie Nawożono azotem w trzech różnych dawkach (N/I - 60, N/II - 90 i N/III - 120 kg N·ha-1), przy czym w najmniejszej dawce stosowano nawożenie fosforem (w ilości 30 kg P·ha-1), a potasem (60 kg K·ha-1) w podanych dawkach, a wraz ze wzrostem azotu odpowiednio nawożono fosforem w ilości od 45 i 60 kg P·ha-1, a potasem - 90 i 120 kg K·ha-1. Stosowano także nawożenie obornikiem i gnojowicą w ilości odpowiadającej nawożeniu mineralnemu. Uzyskane wyniki wskazywały na postępujące zmiany florystyczne, wynikające z formy stosowanego nawożenia oraz wzrostu uwilgotnienia, kształtujące potencjał plonotwórczy stosowanego nawożenia - od ok. 6 do 9 t s.m.·ha-1. Na skutek wzrostu nawożenia do 90 kg N·ha-1 notowano wzrost zawartości N-NO3 w 2012 r. w warstwach gleby poniżej 20 cm na skutek nawożenia gnojowica oraz formą mineralną. Na poziomie 120 kg·ha-1 niezależnie od formy, stwierdzono wyraźny wzrost zawartości azotu (N-NO3) we wszystkich warstwach gleby poniżej 20 cm, co świadczy o jego wymywaniu. Z przeprowadzonej oceny stężeń mineralnych form azotu (N-NO3 i NNH4) w wodzie gruntowej wynika tendencja ich wzrostu na obiektach nawożonych nawozami mineralnymi niezależnie od poziomu nawożenia.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.