The main purpose of the study was to compare the average and total degree of covering the sprayed plants with the foliar fertilizer with copper and the nanocopper. The measurement of covering degree was performed in "Aporo” sprayed chamber at a constant speed of (11.16 m·s-1) and at two pressures values 0.2 and 0.28 MPa for two nozzles standard: onestream XR110-02, and a dual-stream DF120-02. Tests were conducted at a constant speed for different pressures and two conventional nozzles. The samplers in the form of water sensitive paper were used. The degree of covering was calculated using a computer image analysis method. Statistical tests were carried out based on an analysis of the average group and homogeneity of variance (ANOVA). It was found that, when the nanocopper was applied, the average degree of covering and the total degree of covering were higher than while using the foliar fertilizer (Mikrovit) with copper, regardless of the pressure and the nozzle used in tests.
PL
Celem badań było porównanie średniego oraz całkowitego stopnia pokrycia roślin opryskiwanych nawozem dolistnym miedzi i nanomiedzią Badania stopnia pokrycia wykonano w komorze opryskowej "Aporo". Doświadczenie przeprowadzono ze stałą prędkością opryskiwania (11.16 m·s-1), przy dwóch ciśnieniach roboczych 0.2 i 0.28 MPa dla dwóch rozpylaczy standardowych: XR 110-02 i DF 120-02. Użyto próbników w postaci papierków wodoczułych, które umieszczano na powierzchniach poziomych i pionowych sztucznych roślin. Stopień pokrycia obliczono dzięki wykorzystaniu komputerowej metody analizy obrazu. Przeprowadzono testy statystyczne oparte na analizie średnich w grupach oraz analizę jednorodności wariancji (ANOVA). Stwierdzono, że przy zastosowaniu do oprysku pierwiastka nanomiedzi średni stopień pokrycia oraz cał- kowity stopień pokrycia był wyższy niż przy zastosowaniu nawozu dolistnego Mikrovit, niezależnie od ciśnienie oraz rozpylacza wykorzystanego w badaniach.
The problem of nosocomial infections is nothing new. In places, where people, The problem of nosocomial infections is nothing new. In places, where people, whose immune system is weakened, are gathered and subjected to various kinds of treatments, the risk of infection increases considerably. The use of textiles with biocidal finishing, which contains nanoAg and nanoCu, may give an additional protection against nosocominal infections. This article presents the latest information regarding various methods for synthesis, impregnation and immobilization of antibacterial coatings. It also describes the textile biocidal activity depending on the active agents applied and the type of textile used. The textile biocidal properties obtained by the described methods were systematically lost. Therefore, at the end of the article a method, which enables their constant renewing is presented. whose immune system is weakened, are gathered and subjected to various kinds of treatments, the risk of infection increases considerably. The use of textiles with biocidal finishing, which contains nanoAg and nanoCu, may give an additional protection against nosocominal infections.
The aim of this paper is to present characteristics, toxicity and environmental behavior of nanoparticles (NPs) (silver, copper, gold, zinc oxide, titanium dioxide, iron oxide) that most frequently occur in consumer products. In addition, NPs are addressed as the new aquatic environmental pollutant of the 21st century. NPs are adsorbed onto particles in the aquatic systems (clay minerals, fulvic and humic acids), or they can adsorb environmental pollutants (heavy metal ions, organic compounds). Nanosilver (nAg) is released from consumer products into the aquatic environment. It can threaten aquatic organisms with high toxicity. Interestingly, copper nanoparticles (Cu-NPs) demonstrate higher toxicity to bacteria and aquatic microorganisms than those of nanosilver nAg. Their small size and reactivity can cause penetration into the tissues and interfere with the metabolic systems of living organisms and bacterial biogeochemical cycles. The behavior of NPs is not fully recognized. Nevertheless, it is known that NPs can agglomerate, bind with ions (chlorides, sulphates, phosphates) or organic compounds. They can also be bound or immobilized by slurry. The NPs behavior depends on process conditions, i.e. pH, ionic strength, temperature and presence of other chemical compounds. It is unknown how NPs behave in the aquatic environment. Therefore, the research on this problem should be carried out under different process conditions. As for the toxicity, it is important to understand where the differences in the research results come from. As NPs have an impact on not only aquatic organisms but also human health and life, it is necessary to recognize their toxic doses and know standards/regulations that determine the permissible concentrations of NPs in the environment.
PL
Celem pracy jest charakterystyka, toksyczność oraz zachowanie w środowisku nanomateriałów (takich jak srebro, miedź, złoto, tlenek cynku, dwutlenek tytanu, tlenki żelaza), które występują najczęściej w produktach konsumenckich. Dodatkowo, nanomateriały określane są jako nowe zanieczyszczenia środowiska wodnego XXI wieku. Z jednej strony mogą być adsorbowane przez elementy środowiska wodnego (tj.minerały ilaste,kwasy-fulwowe i huminowe), z drugiej zaś to one stają się centrami adsorpcyjnymi zanieczyszczeń środowiskowych (tj. jony metali ciężkich, związki organiczne). Najbardziej rozpowszechnione nanosrebro jest uwalniane z produktów dostępnych na rynku do środowiska wodnego, co powoduje zagrożenie dla organizmów wodnych z powodu wysokiej toksyczności srebra. Nanomiedź natomiast jest uważana za jeden z najsilniejszych środków antybakteryjnych i przeciwgrzybicznych, nawet w porównaniu do nanosrebra. Nanocząstki charakteryzują się niewielkimi rozmiarami co pozwala im na wnikanie do żywych komórek, a także wysoką reaktywnością dzięki czemu mogą zakłócać metabolizm komórek oraz cykle geochemiczne bakterii. Nanomateriały ulegają aglomeracji, wiążą się zarówno z jonami jak i związkami organicznymi, mogą również zostać zatrzymane na powierzchni osadów a ich interakcje uzależnione są od warunków środowiska (pH, siła jonowa, temperatura, oraz obecność innych związków chemicznych). Niestety ich zachowanie w środowisku nie jest do końca poznane. Dlatego konieczne są badania nad zachowaniem się nanomateriałów w środowisku wodnym, ich toksyczności i interakcji z elementami środowiska wodnego. Zagrażając organizmom wodnym mogą one również negatywnie wpływać na zdrowie i życie ludzkie. Zasadne wydaje się zatem poznanie regulacji i praw które pozwolą na określenie dopuszczalnych stężeń nanocząstek w środowisku.
4
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Przedstawiono właściwości mechaniczne, elektromagnetyczne oraz strukturę, wytworzonych metodą mieszania w stanie stopionym kompozytów polimerowych, na osnowie wybranych polimerów [kopolimeru etylen-octan winylu (EVA), polietylenu małej gęstości (PE-LD), liniowego polietylenu małej gęstości (PE-LLD), polipropylenu (PP) i twardego poli(chlorku winylu) (PVC)], z udziałem 0,1—40 % mas. proszków lub płatków miedzi jako napełniaczy. Proszki oraz płatki miedzi otrzymano, odpowiednio, na drodze potencjostatycznej lub galwanostatycznej elektrolizy pulsowej z niektórych ścieków przemysłowych oraz z roztworów elektrolitów syntetycznych. Wymiary oraz kształt powstałych płatków i proszków kontrolowano za pomocą pulsów prądowych lub potencjałowych o określonym czasie trwania i wartości. Analiza danych wyników elektromagnetycznych, otrzymanych w zakresie mikrofalowym metodą rezonatorów wykazała, że otrzymane kompozyty charakteryzują się mniejszą od jedności efektywną przenikalnością magnetyczną oraz względnie dużą efektywną przenikalnością dielektryczną, co jest charakterystyczne dla metamateriałów złożonych z dielektryka i metalu. Okazało się, że dla niektórych zbadanych kompozytów istnieje korelacja między wybranymi właściwościami mechanicznymi i dielektrycznymi. Ocenie poddano także kompozyty wielowarstwowe, o różnej zawartości napełniacza miedziowego w poszczególnych warstwach. Najlepszą miarą efektywności ekranowania promieniowania przez te materiały jest dobroć układu Q. Przedstawione wyniki wykazały, że z punktu widzenia praktycznego najlepsze właściwości ekranujące, odniesione do kosztu materiału, uzyskuje się w przypadku materiałów dwuwarstwowych.
EN
In this paper mechanical and electromagnetic properties as well as the structure of polymer composites based on several polymer matrices, [(ethylene-vinyl acetate (EVA), low-density polyethylene (PE-LD), linear low density polyethylene (PE-LLD), polypropylene (PP) and hard polyvinyl chloride (PVC)], filled with copper powders or flakes are presented. The studied materials were formed by extrusion of small beads of polymer mixed with the copper powders/flakes. The copper filler concentration ranged from 0.1 to 40 wt. %. The copper powders and flakes were obtained by potentiostatic or galvanostatic pulse electrolysis from industrial wastewaters as well as copper sulfate electrolytes. The control of the size and shape of copper flakes and powders was achieved by the application of appropriate time and values of current or potential pulse, respectively. The results of electromagnetic measurements performed using split post dielectric resonator method indicated that studied materials exhibit smaller than unity the effective magnetic permeability and relatively high effective permittivity, which is typical for metamaterials composed of dielectric and a metal. Also, for several polymer composites the correlations between selected mechanical and dielectric properties were found. Multilayered polymer composites with different filler content in particular layers were also studied. In this case the best measure of effectiveness of electromagnetic shielding is described by the quality factor. On the basis of the obtained data it was stated that materials made of two layers of polymer composites are the most promising in EMI applications.
5
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Nanostruktury znalazły zastosowanie w wielu dziedzinach, takich jak: medycyna, elektronika czy inżynieria optyczna i in. Do najpopularniejszych nanomolekuł metalicznych należą: nanomiedź, nanoplatyna, nanosrebro, nanozłoto i nanopallad. Niniejsze opracowanie ma na celu przedstawić charakterystykę właściwości wymienionych nanostruktur.
EN
Nanosized materials have been known to have technological applications in many areas sauch as medicine, electronics, optical engineering and others. Among the most popular nanomolecules we find: nanocopper, nanoplatinum, nanosilver, nanogold and nanopalladium. This paper's target is to introduce the characteristic of properties of nanostructures aforementioned.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.