Badano skuteczność rozkładu dwóch barwników azowych (Acid Red 27 – AR27 oraz Reactive Black 5 – RB5) w roztworach wodnych o stężeniu 100 mg/dm3 poddanych działaniu odczynnika Fentona modyfikowanego nanożelazem (H2O2/nFeo). W przypadku każdego barwnika określono najkorzystniejsze wartości parametrów procesu, przy których uzyskano widoczne odbarwienie roztworu (barwnik AR27: pH=3, dawka H2O2 40 mg/dm3, dawka nFeo 60 mg/dm3, czas reakcji 15 min, barwnik RB5: pH=3, dawka H2O2 50 mg/dm3, dawka nFeo 20 mg/dm3, czas reakcji 15 min). W tych warunkach zmniejszenie wartości ChZT roztworów barwników AR27 i RB5 wynosiło odpowiednio 82,6% i 86,5, a zmniejszenie ich toksyczności (mierzonej testem Microtox) – odpowiednio 100% i 92,7%. W celach porównawczych do rozkładu barwników zastosowano także klasyczny odczynnik Fentona (H2O2/Fe2+). Widoczne odbarwienie wodnego roztworu barwnika AR27 uzyskano w tym przypadku przy pH=3,5, dawce H2O2 60 mg/dm3, stosunku [Fe2+]/[H2O2]=0,3 w czasie 15 min, a barwnika RB5 pH=3,5, dawce H2O2 40 mg/dm3, stosunku [Fe2+]/[H2O2]=0,75 w czasie 15 min. Zmniejszenie wartości ChZT roztworów AR27 i RB5 wynosiło odpowiednio 71,5% i 71,8%, a zmniejszenie ich toksyczności – 100% i 84,4%. Obie zastosowane metody utleniania, poza odbarwieniem roztworów wodnych, pozwoliły na zmniejszenie wartości ChZT roztworów barwników do 21÷49 mgO2/dm3. Zgodnie z klasyfikacją toksyczności próbek wodnych, wszystkie badane roztwory barwników z klasy próbek wysokotoksycznych (toksyczność >75%), po poddaniu ich działaniu odczynnika Fentona można uznać za nietoksyczne (toksyczność <25%).
EN
Effectiveness of two azo dyes decomposition (Acid Red 27 – AR27 and Reactive Black 5 – RB5) with the Fenton reagent modified with nanoiron (H2O2/nFeo) was studied in aqueous solutions at a concentration of 100 mg/L. For each dye, the most favorable process parameters were determined to obtain visual discoloration of tested solutions (AR27: pH = 3, H2O2 = 40 mg/L, nFeo = 60 mg/L, t = 15 min; RB5: pH = 3, H2O2 = 50 mg/L, nFeo = 20 mg/L, t = 15 min). Under these conditions, the decrease in COD values for AR27 and RB5 was 82.6% and 86.5, respectively and in toxicity (Microtox test) – 100% and 92.7%, respectively. For comparative purposes, classic Fenton reagent (H2O2/Fe2+) was also used for the dye decomposition. For AR27, the visual discoloration of the aqueous solution was obtained within 15 min at pH = 3.5, H2O2 = 60 mg/L, [Fe2+]/[H2O2]=0.3 and for RB5 – within 15 min at pH = 3.5, H2O2 = 40 mg/L, [Fe2+]/[H2O2]=0.75. The decrease in COD values for AR27 and RB5 was 71.5% and 71.8%, respectively and in toxicity – 100% and 84.4%, respectively. Both oxidation methods applied, beside visual discoloration of the aqueous solutions, allowed for the COD reduction to the level of 21–49 mgO2/L. According to the toxicity classification for water samples, all the highly toxic samples of dye solutions tested (toxicity >75%) could be considered non-toxic (toxicity <25%) after the Fenton reagent application.
The phenolic compounds are known as priority pollutants, even in low concentrations, as a result of their toxicity and non-biodegradability. For this reason, strict standards have been established for them. In addition, chlorophenols are placed in the 38th to 43th in highest priority order of toxic pollutants. As a consequence, contaminated water or wastewaters with phenolic compounds have to be treated before discharging into the receiving water. In this study, Response Surface Methodology (RSM) has been used in order to optimize the effect of main operational variables responsible for the higher 4-chlorophenol removal by Activated Carbon-Supported Nanoscale Zero Valent Iron (AC/NZVI). A Box-Behnken factorial Design (BBD) with three levels was applied to optimize the initial concentration, time, pH, and adsorbent dose. The characterization of adsorbents was conducted by using SEM-EDS and XRD analyses. Furthermore, the adsorption isotherm and kinetics of 4-chlorophenol on AC and AC/NZVI under various conditions were studied. The model anticipated 100% removal efficiency for AC/NZVI at the optimum concentration (5.48 mg 4-chlorophenol/L), pH (5.44), contact time (44.7 min) and dose (0.65g/L). Analysis of the response surface quadratic model signified that the experiments are accurate and the model is highly significant. Moreover, the synthetic adsorbent is highly efficient in removing of 4-chlorophenol.
In this paper, the ability of nZVI to remove heavy metals (Cd, Cu, Ni, Pb, Zn) from multicomponent aqueous solutions was investigated through batch experiments. The experimental data were fitted to a second-order kinetic model based on solid capacity. The data for copper and lead fitted well into the second-order kinetic model, thus suggesting that the adsorption had a physical character. The values of the removal ratio and the second-order rate constant indicated that the order of adsorption priority of nZVI was as follows: Pb>Cu>Zn>Cd>Ni. The adsorption isotherm data were described by the most conventional models (Henry, Freundlich, and Langmuir). Equilibrium tests showed that copper and zinc were removed from the solution by adsorption processes, i.e., complexation and competitive adsorption. The test results suggested that the removal processes using nZVI are more kinetic than equilibrium. The study demonstrated that nZVI is favorable reactive material; however, comprehensive investigation should be performed for further in situ applications in PRB technology.
4
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Amongst all of the reducing agents that can be used in environmental remediation, zero valent iron (ZVI) is one of the most common due to its environmental acceptance, high reaction rate, good availability, and long-term stability. Moreover, ZVI mobility, stability and reactivity can be enhanced by the application of a DC electric current, ie electrokinetics (EK). In the study, six various slurries containing different ZVI were tested for their efficacy for chlorinated ethenes and ethanes degradation. Chlorinated compound concentrations, pH, oxidation-reduction potential (ORP) and conductivity were determined during the long-term kinetic test. Kinetic rate constants calculated for the degradation of three chlorinated ethenes (PCE, TCE and cis-DCE) concluded that EK brings substantial contribution to chlorinated compounds degradation. Nano-scale zero valent iron STAR had the highest reaction rates compare to the other ZVI tested. The performed study could serve as a preliminary assessment of various available ZVI before in-situ application.
PL
Wśród wszystkich czynników redukujących, które mogą być stosowane w remediacji środowiska, zerowartościowe żelazo (ZVI) jest jednym z najbardziej popularnych ze względu na jego niedużą toksyczność, dobrą dostępność, szybkość reakcji oraz stabilność. Ponadto, mobilność, stabilność i reaktywność ZVI może być zwiększona poprzez zastosowanie prądu stałego, tzn. elektrokinetyki (EK). W przeprowadzonych badaniach przetestowano sześć rodzajów zawiesin zawierających różne typy ZVI pod kątem ich skuteczności usuwania chlorowanych etanów i etenów. W trakcie długotrwałych testów kinetycznych badano: stężenie chlorowanych węglowodorów, pH, potencjał redoks i rezystywność. Ponadto zostały policzone stałe szybkości degradacji dla trzech chlorowanych etenów (PCE, TCE i cis-DCE) i stwierdzono, że proces elektrokinetyki wspomaga zerowartościowe żelazo w obniżaniu koncentracji chlorowanych węglowodorów. Nanożelazo na zerowym stopniu utlenienia STAR okazało się najbardziej efektywne w porównaniu do innych testowanych ZVI. Przeprowadzone badania mogą posłużyć do wstępnej oceny różnych dostępnych ZVI przed zastosowaniem in-situ.
Batch studies were conducted to investigate the potential of 3-aminopropyltriethoxysilane modified nano zero-valent iron (APS-NZVI) to adsorb two dyes (acid brilliant scarlet GR and reactive brilliant red K-2BP) from aqueous solution. APS-NZVI showed good adsorption performance for two dyes. Under the adsorption conditions of pH 4.5, initial concentration was 100 mg/L, and time=4h, the maximum adsorption capacities of APS-NZVI were 121.06 mg/g for acid brilliant scarlet GR and 191.5 mg/g for reactive brilliant red K-2BP, respectively. The results revealed that the adsorption behavior of the dyes on the nano-particles fitted well with the Langmuir model and the sorption kinetics fits well the pseudo-second-order rate equation.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.