This paper reviews the Marine Spatial Planning process in Poland under the BONUS BALTSPACE project, which systematize and integrate factors functioning in this process, in order to analyze the role of MSP in the integration of various types of human activates in marine governance. The project aimed to systematize and integrate those factors through selected integration challenges, which were, 1) transboundary/cross-border integration challenge, 2) policy/sectoral integration challenge, 3) stakeholder integration challenge, 4) knowledge integration challenge. The goal of this paper is to detect the main issues of the MSP process in Poland, in relation to those four integration challenges. The main conclusion is that MSP in Poland acts pretty well as a cross-scale integrator inside the country and also in the international set-up, however, cross-border integration is not required by Polish law and has been done at the voluntary basis. Some deficits can be identified in relation to stakeholder and cross-sectoral integration but the biggest problem is knowledge integration despite the huge effort of Polish Maritime Administration to collect all available knowledge. There is a need to work more intensively towards MSP relevant knowledge integration in the future in particular tacit knowledge of stakeholders. Another finding is that all those types of integration, even when achieved in Polish MSP will not prepare Poland towards joint transboundary planning effort at the BSR level. Here, there is a need for more research and continuation of transnational projects such as Baltic Lines or Baltic Rim.
PL
Celem tego artykułu jest ocenienie procesu Morskiego Planowania Przestrzennego w Polsce z punktu widzenia projektu BONUS BALTSPACE, systematyzującego i łączącego czynniki działające w procesie Morskiego Planowania Przestrzennego, polegające na analizie roli tego Morskiego Planowania Przestrzennego w integracji działalności ludzkiej z zarządzaniem morskim. W projekcie BONUS BALTSPACE zostały określone wyzwania integracyjne: 1) wyzwania integracyjne transgraniczne, 2) wyzwania integracyjne polityki/sektorów, 3) wyzwania integracyjne interesariuszy, 4) wyzwania integracyjne wiedzy. W artykule przedstawiono główne problemy procesu Morskiego Planowania Przestrzennego w Polsce, w korelacji z przytoczonymi czterema wyzwaniami integracyjnymi. Morskie Planowanie Przestrzenne w Polsce działa relatywnie dobrze jako połączenie różnych szczebli kompetencji na poziomie kraju i na poziomie międzynarodowym. Dodatkowo, transgraniczna integracja nie jest narzucona przez prawo polskie, przez co jest działaniem dobrowolnym. W artykule zauważono trudności w przypadku integracji interesariuszy i międzysektorowym, ale za największy problem uznano integrację wiedzy. Przedstawiono konkluzję, że w przyszłości konieczne będą działania bardziej intensyfikujące integrację wiedzy w Morskim Planowaniu Przestrzennym, w szczególności wiedzy ukrytej posiadanej przez interesariuszy. Zauważono, że nawet gdyby Morskie Planowanie Przestrzenne pozwoliło na osiągnięcie wszystkich założeń integracyjnych w Polsce, nie przygotuje to do wspólnego transgranicznego działania planistycznego na poziomie Regionu Morza Bałtyckiego. Tutaj konieczne są badania czy projekty transgraniczne takie jak: Baltic Lines czy Baltic RIM.
The purpose of the paper is to develop the first land-sea space typology on the basis of key characteristics of its economic use in the Polish conditions. Based on the criterion of exploitation of marine areas and significance of marine economy sectors in coastal municipalities, the following types of marine space have been distinguished: A (areas of particular planning concern for the regions of high intensity of activities both at land and sea), B (areas of a chance for diversification of economic development based on ecosystem services and abiotic marine areas), W (areas associated with unused inland potential), Z (areas of low intensity of economic land-sea links), and G (areas where the land-sea interaction does not constitute a significant mechanism of spatial development), as well as three intermediate types: AB, WZ and BZ. The paper analyses both the benefits, such as taking into account local characteristics and intensity of economic exploitation of land and sea, and the challenges of the methodology to be further developed (data limitations, the problem of determining a distance for interactions). The conclusions explain how maritime space typology based on economic land-sea interaction may influence soft space planning for maritime areas.
PL
Celem artykułu jest wypracowanie pierwszej typologii przestrzeni lądowo-morskiej na podstawie kluczowych charakterystyk jej ekonomicznego wykorzystania w warunkach polskich. Na podstawie kryterium wykorzystania obszarów morskich i znaczenia sektorów gospodarki morskiej w gminach nadmorskich wyróżniono główne rodzaje przestrzeni morskiej: A (obszary szczególnej troski planistycznej związane z intensywnym użytkowaniem zarówno na lądzie i morzu), B (obszary szansy dywersyfikacji rozwoju gospodarczego bazującego na usługach ekosystemowych i abiotycznych obszarach morskich), W (obszary związane z niewykorzystanym potencjałem na lądzie), Z (obszary niskiej intensywności powiązań ekonomicznych ląd-morze) i G (obszary, dla których oddziaływanie ląd-morze nie stanowi znaczącego mechanizmu rozwoju przestrzennego) oraz trzy typy pośrednie: AB, WZ i BZ. Artykuł analizuje zarówno korzyści wypracowanej metodologii, takie jak uwzględnienie cech lokalnych i intensywności gospodarczego wykorzystania obszarów na styku lądu i morza, jak i wyzwania związane z metodologią wymagające dalszych prac (ograniczenia w dostępności danych, problem określania dystansu oddziaływania interakcji). W podsumowaniu wyjaśniono, w jaki sposób opracowana typologia przestrzeni morskiej wpisuje się w dyskusję na temat przestrzeni morskiej jako „soft space” i gospodarowanie przestrzenią morską.
Poland is at the beginning of Maritime Spatial Planning process which is based on European Union Directive establishing the framework for maritime spatial planning. The Maritime Spatial Planning with the Ecosystem Based Approach is an example of a sustainable ocean management. Mussel cultivation in sea waters is an example of sustainable ocean management in which there is simultaneous use of water area for economical profit and also for environmental protection needed for proper harvest of blue and zebra mussels. Nevertheless, conditions for mussel cultivation on the Polish side of the Baltic Sea are harsh. Effective utilisation of knowledge of more experienced countries is a chance for Polish open water mussel farms to succeed. The example of Canadian and Australian implementing processes shows effectiveness of bottom-up perception of mussel cultivation development.
PL
Polska jest na początku procesu Planowania Przestrzennego Obszarów Morskich, do którego zobowiązała się w związku z przyjęciem Dyrektywy Parlamentu Europejskiego, ustanawiającej ramy planowania przestrzennego obszarów morskich. Planowanie Przestrzenne Obszarów Morskich wraz z Podejściem Ekosystemowym jest właściwym przykładem zrównoważonego zarządzania morskiego. Hodowla omułka na morskich wodach jest przykładem takiego zarządzania, w którym przestrzeń wykorzystywana jest jednocześnie do osiągania zysku ekonomicznego oraz ochrony środowiska – koniecznej do poprawnej hodowli omułka jadalnego i racicznicy zmiennej. Niemniej, warunki do uprawy omułka na polskiej części Morza Bałtyckiego są trudne. Efektywne wykorzystanie wiedzy doświadczonych krajów jest szansą sukcesu dla polskich farm omułkowych na morzu. Przykłady procesów implenetacyjnych Kanady i Australli pokazują skuteczność oddziaływania oddolnego w rozwoju hodowli omułka.
For years, many of the Baltic Sea Region projects touch issues related to the process of Maritime Spatial Planning (MSP). The authors of this article decided to investigate whether the Baltic Sea Region projects’ outcomes may be deemed useful in terms of the Polish MSP process. Firstly, an identification and review of the range of projects relevant to the needs of maritime spatial planning has been made. As a result, about 300 projects have been identified. Next, the authors obtained information about the data collected (from the Polish part of the Baltic Sea) and used in the selected projects. An analysis of the usefulness of the project results, including the one devoted directly to the MSP process, has been carried out. At the end of the process, the authors elaborated conclusions and recommendations for the future, which would certainly be of use for decision makers.
PL
Od lat w Regionie Morza Bałtyckiego realizowane są projekty obejmujące swą tematyką zagadnienia, mające wpływ na proces planowania przestrzennego obszarów morskich (PPOM). Autorki artykułu odjęły próbę dokonania analizy przydatności zabranych i wykorzystywanych danych oraz wyników ww. projektów w procesie planowania przestrzennego polskich obszarów morskich. W pierwszym etapie dokonano identyfikacji i przeglądu projektów powiązanych z zagadnieniem PPOM. W rezultacie powyższych działań zidentyfikowano około 300 projektów. Następnie autorki pozyskały informacje na temat danych (z polskiej części Bałtyku) zbieranych i wykorzystywanych w wybranych projektach, dokonano również analizy użyteczności wyników projektów poświęconych samemu procesowi PPOM. Ostatecznie autorki przedstawiły wnioski i rekomendacje, które mogą być wykorzystane przez decydentów w przyszłości.
Stakeholder involvement is commonly understood as a key principle in marine or maritime spatial planning (MSP). Little information is available, however, on how to organise stakeholder involvement at a transnational level and how to instigate an MSP dialogue within sea basins. This article reports on a study conducted as part of the PartiSEApate project (2012-2014) that focused on identifying relevant sectoral representatives and their willingness to become involved in a pan-Baltic MSP dialogue. Results show that sectors are variously organised at the trans-boundary level and have differing views of MSP. Insufficient understanding of the potential benefits to be gained from MSP is revealed, especially the added benefits of a trans-boundary sectoral perspective for inclusion in MSP. The lack of suitable trans-boundary organisations and platforms makes organising a pan-Baltic MSP dialogue more difficult. Additional awareness-raising and a more coherent message on the purpose and application of MSP on the part of marine planners and stakeholders are needed.
PL
Zaangażowanie zainteresowanych stron to zazwyczaj główna zasada obowiązująca w morskim planowaniu przestrzennym (ang. Maritime Spatial Planning, MSP). Nie istnieje jednakże zbyt wiele informacji o tym, jak angażować zainteresowane strony na szczeblu międzynarodowym oraz w jaki sposób początkować dialog w sprawie MSP w basenach mórz. Niniejszy artykuł przedstawia wyniki badania przeprowadzonego w ramach projektu PartiSEApate (2012-2014), w którym skupiono się na zidentyfikowaniu właściwych przedstawicieli sektora i ich chęci zaangażowania się w panbałtycki dialog w sprawie MSP. Wyniki ukazują, że sektory na szczeblu międzynarodowym są prowadzone w zróżnicowany sposób i mają odmienne poglądy na ten temat. Uwidocznił się brak zrozumienia potencjalnych korzyści płynących z MSP oraz w głównym stopniu wartości dodanych sektorowej perspektywy zaangażowania się w MSP na szczeblu międzynarodowym. Brak odpowiednich organizacji i platform międzynarodowych utrudnia zorganizowanie panbałtyckiego dialogu w sprawie MSP. Wymagane są uświadomienie zainteresowanych stron oraz bardziej przejrzysta informacja na temat założeń i zastosowania MSP zarówno po stronie planistów obszarów morskich, jak i po stronie zainteresowanych stron.
The sea and the coasts are drivers of Europe’s economy as many of the economic activities as well as large part of trade depend on the sea. At the European level there is strong political pressure to enhance the growth of maritime economy sectors. The European Union has developed the Integrated Maritime Policy to support the sustainable development of the seas and oceans. The aim is to reach a good environmental status of European seas by 2020. The value of this study is to provide fresh insight into the topic by examining the empirical relationship between the sustainable Blue Growth and Marine Spatial planning. The purpose is to make a relatively short introduction to questions like what is the potential of sustainable Blue Growth, how can maritime spatial planning (MSP) contribute to sustainable Blue Growth, and what are the cross-border elements of MSP. The experiences of previous MSP projects, EU policy reports and scientific articles with MSP in their focus are used as a source to answer these questions. So far there have been only recommendations towards sustainable Blue Growth, and each country remains responsible for designing and determining the format and content of maritime plans. MSP processes should be developed both at national and international levels.
PL
PMorze i wybrzeża napędzają europejską gospodarkę, ponieważ zależy od nich wiele działań gospodarczych oraz znaczna część handlu. Na poziomie europejskim wywierane są znaczne polityczne naciski na rozwój sektorów gospodarki morskiej. Unia Europejska stworzyła zintegrowaną politykę morską, aby wspierać zrównoważony rozwój mórz i oceanów. Jej celem jest osiągnięcie dobrego stanu środowiska morskiego w Europie do 2020 r. O wartości niniejszego badania stanowi przedstawienie świeżego spojrzenia na ten temat, poprzez przyjrzenie się empirycznemu związkowi zrównoważonego niebieskiego wzrostu z morskim planowaniem przestrzennym. W artykule zawarto krótkie wprowadzenie do takich kwestii, jak potencjał zrównoważonego niebieskiego wzrostu, przyczynianie się morskiego planowania przestrzennego do zrównoważonego niebieskiego wzrostu, oraz ponadnarodowe elementy morskiego planowania przestrzennego. Autorzy skorzystali przy tym z takich źródeł, jak informacje o poprzednich projektach morskiego planowania przestrzennego, raporty o polityce UE oraz artykuły naukowe poświęcone morskiemu planowaniu przestrzennemu. Dotychczas sformułowano jedynie zalecenia na temat zrównoważonego niebieskiego wzrostu, a każde państwo jest odpowiedzialne we własnym zakresie za projektowanie i określanie formy i treści planów morskich. Procesy morskiego planowania przestrzennego należy rozwijać zarówno na poziomie krajowym, jak i międzynarodowym.
7
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The paper addresses the sensitivity of a novel method for quantifying the environmental risks associated with the current-driven transport of adverse impacts released from offshore sources (e.g. ship traffic) with respect to the spatial resolution of the underlying hydrodynamic model. The risk is evaluated as the probability of particles released in different sea areas hitting the coast and in terms of the time after which the hit occurs (particle age) on the basis of a statistical analysis of large sets of 10-day long Lagrangian trajectories calculated for 1987-1991 for the Gulf of Finland, the Baltic Sea. The relevant 2D maps are calculated using the OAAS model with spatial resolutions of 2, 1 and 0.5 nautical miles (nm) and with identical initial, boundary and forcing conditions from the Rossby Centre 3D hydrodynamic model (RCO, Swedish Meteorological and Hydrological Institute). The spatially averaged values of the probability and particle age display hardly any dependence on the resolution. They both reach almost identical stationary levels (0.67-0.69 and ca 5.3 days respectively) after a few years of simulations. Also, the spatial distributions of the relevant fields are qualitatively similar for all resolutions. In contrast, the optimum locations for fairways depend substantially on the resolution, whereas the results for the 2 nm model differ considerably from those obtained using finer-resolution models. It is concluded that eddy-permitting models with a grid step exceeding half the local baroclinic Rossby radius are suitable for a quick check of whether or not any potential gain from this method is feasible, whereas higher-resolution simulations with eddy-resolving models are necessary for detailed planning. The asymptotic values of the average probability and particle age are suggested as an indicator of the potential gain from the method in question and also as a new measure of the vulnerability of the nearshore of water bodies to offshore traffic accidents.
Until recently the concept of spatial planning concerned only land areas, chaos prevailing at sea in this scope. Vessel routes were selected by the Master on the principle of “freedom of navigation”. It was similar with the submarine routes of pipelines and cables, wind farm construction zones, excavation of aggregates, or the conduct of any human activity at sea. A systemic approach is introduced and preferred currently, which is to take into consideration the natural conditions and human achievements on one hand, and look ahead on the other, systematising procedural ac-tivities and minimising possible conflicts of interests among potential users of the sea.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.