Hydroforming is a cost effective way of shaping various metals and alloys into lightweight, structurally stiff and strong pieces. The largest applications of hydroforming can be found in the automotive and aerospace industries. Among them, exhaust system components such as T-shapes or X-shapes connectors have been often manufactured by tube hydroforming. Typical tube hydroforming operation is made by a controlled application of internal pressure and axial feeding of tube material into deformation zone. The loading path of internal pressure versus axial feeding is the most important. It can be found by means of FEM simulation of the process to limit costs of experiments. However, the appropriate numerical model requires experimental data on tube material properties. Some simplifications to use sheet metal properties instead of tube properties have not been reliable. Especially cold worked tubes with small diameters require special methods to determine material properties in axial and circumferential directions. Such methods have been presented in the paper including some remarks on specimens' preparation, experimental set-up and image processing for getting strain values.
PL
Kształtowanie hydromechaniczne rur należy do nowoczesnych procesów obróbki plastycznej i jest stosowane ze względu na swoje liczne zalety: materiałooszczędność, zwiększenie sztywności i wytrzymałości elementów, zmniejszenie kosztów produkcji. Kształtowanie hydromechaniczne polega na rozpęczaniu materiału cieczą pod ciśnieniem w celu uzyskania zadanego przez matrycę kształtu. Często w procesach tych stosowana jest również dodatkowa siła osiowa, której zadaniem jest uzyskanie większych odkształceń formowanej rury. Warunkiem prawidłowo zaprojektowanego procesu jest odpowiednie złożenie przebiegu ciśnienia rozpęczającego i siły osiowej w czasie trwania kształtowania. W tym celu wykorzystuje się Metodę Elementów Skończonych, co pozwala obniżyć koszty związane z projektowaniem procesu. Warunkiem zbudowania prawidłowego procesu jest wykorzystanie danych doświadczalnych, a w szczególności danych materiałowych. Uzyskanie tych danych jest utrudnione w przypadku rur, szczególnie jeśli planuje się wykorzystanie rur bezszwowych o niewielkich średnicach. W takim przypadku istnieje potrzeba znalezienia nowych metod określania własności mechanicznych, nie tylko na kierunku osiowym, ale także na obwodzie rury. W referacie została zaprezentowana metoda określania własności mechanicznych rur na kierunku osiowym i obwodowym dla rur stalowych.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.