Prekursorem obecnego systemu monitoringu w Polsce był Międzynarodowy Traktat o Powszechnym Zakazie Prób z Bronią Jądrową podpisany w 1996 r. w Genewie. Momentem zwrotnym w podejściu organów państwowych do problemu zagrożeń radiacyjnych w naszym kraju okazała się katastrofa w Czarnobylu (1986r.). Obnażyła ona niedoskonałości i ewidentne braki ówczesnego systemu monitoringu. Zwieńczeniem wieloletniej pracy nad zbudowaniem nowego, lepszego systemu wykrywania skażeń było podpisanie Rozporządzenia Rady Ministrów w dniu 16 października 2006 r. Określone w nim zostały organizacja oraz sposób funkcjonowania systemów obserwacji, pomiarów, analiz, prognozowania i powiadamiania o skażeniach na terytorium Polski. Ważnym aspektem nowego systemu monitoringu radiacyjnego jest jednolitość i wzajemna interoperacyjność. Zapewnia ona niezawodność i skuteczność, co wiąże się ze współpracą podsystemu militarnego i cywilnego.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.