Kicz posługuje się nierzadko sentymentalnymi środkami wyrazu i jest związany z kulturą masową w różnych wydaniach, m.in. odpustowym czy straganowo-jarmarcznym. Określenie czegoś kiczem wskazuje na brzydotę i lichość oraz małą wartość artystyczną tak nazwanego dzieła. Matką chrzestną współczesnego kiczu/kampu jest Susan Sontag. Kamp to niesforne zjawisko kultury, które wymyka się jednoznacznym definicjom. Za kicz są często uważane dzieła pretendujące do nowatorstwa.
EN
Kitsch often uses sentimental means of expression and is associated with mass culture in its various manifestations, beginning with the parochial, the craft-fair-stall variety. Calling something kitsch indicates the ugliness and shoddiness as well as a low artistic value of the work so named. The godmother of contemporary kitsch-camp is Susan Sontag. Camp is an unruly cultural phenomenon that escapes clear definitions. Works considered kitsch are often ones that are claimed to be innovative.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
A glass pyramid, a sphinx and a Medieval Excalibur, an Eiffel tower, a Statue of Liberty, a Ponte Rialto with an escalator and a canal sailed by gondolas h Mickey Mouse – these are the faces of Las Vegas. Kitsch, excess and chaos are concepts that form the universe of the semantics of Las Vegas. We can also attempt to understand this identity, distinct both in its unbridled form and the ideas represented by the city, by referring to Bakhtin's concept of the carnival.
PL
Szklana piramida, sfinks i średniowieczny Excalibur, wieża Eiffla, Statua Wolności, Ponte Rialto z ruchomymi schodami i kanał, po którym pływają gondole wraz z myszką Miki – oto oblicza Las Vegas. Kicz, nadmiar i chaos to pojęcia tworzące uniwersum znaczeń Las Vegas. Tę tożsamość, charakterystyczną zarówno w nieokiełznanej formie, jak i ideach reprezentowanych przez miasto, można próbować zrozumieć, odwołując się także do bachtinowskiej koncepcji karnawału.
Złożoność i zmienność kontekstów współczesnej formy architektonicznej są decydujące w rozumieniu piękna i kiczu. Współczesna kategoria piękna może opisywać szerokie spektrum zjawisk, od klasycznego piękna, przez brzydotę do antypiękna. To samo dotyczy pojęcia kiczu, które może być umieszczane w tym samym szerokim spektrum. Wieloznaczność i względność estetycznych kryteriów wartościowania ery cyfrowej powoduje, że powstają nowe kategorie piękna i kiczu, eksplorujące te same środki wyrazu, tzw. postpiękno. Interpretacja współczesnej architektury wymaga więc zdefiniowania nowych kryteriów estetycznego wartościowania form architektonicznych. W pracy sformułowano podstawowe kryteria oceny wartości estetycznej form architektonicznych w aspekcie ich piękna lub brzydoty w oparciu o metodę hermeneutycznej analizy reprezentatywnych przykładów współczesnej sztuki i architektury na trzech poziomach złożoności interpretacyjnej: od analizy znaczenia narracji twórcy (zmienne a priori), przez analizę narracji odbiorcy (zmienne a posteriori) do analizy narracji formy (zmienne metaforyczne komunikatu).
EN
The complexity and variability of contexts of contemporary architectural form are crucial in understanding the meaning of beauty and kitsch. The present category of beauty can define the wide spectrum of phenomena, from the classical beauty, through the ugliness to anti-beauty. It also relates to the notion of kitsch, which can be placed in the same wide spectrum. The ambiguity and relativity of the esthetical criteria of valuation of digital age cause, that new categories of beauty and kitsch are born, exploring the same field of formal expressions, the so-called beyond-beauty. Interpretation of the contemporary architecture requires to define new criteria of esthetical evaluation of the architectural forms. In the paper, the fundamental estimation’s criteria of the aesthetical value of contemporary architectural forms are formulated in the aspect of their beauty or uglinesses based on the hermeneutic method of analysis of the representative examples of contemporary art and architectures on three levels of the interpretative complexity: from the analysis of the meaning of the creator’s narration (variables a priori), by the analysis of the receiver’s narration (variables a posteriori), to the analysis of the narration of the form (metaphoric variables of message).
4
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Dawniej reklama była prymitywnym porozumieniem producenta i konsumenta. Od początku XX wieku reklama rozpowszechniła się na skalę masową. Powszechność wpływu reklamy na życie człowieka nabrała socjokulturowego wymiaru. Mówi się już nie tylko o tym, że reklama zmienia życie człowieka ale również, że kształtuje jego osobowość. Celem reklamy jest zazwyczaj przekazywanie informacji o produkcie, przekonywanie odbiorców o jego zaletach, wywoływanie zainteresowania i pobudzanie pragnienia posiadania towaru. Stosując jednak reklamę, należy pamiętać o fakcie dwoistej jej natury: z jednej strony ma ona charakter sztuki kreatywnej, z drugiej strony chodzi o jej skuteczność i efektywność oddziaływania. Poniższy artykuł jest próbą ukazania cienkiej granicy pomi ędzy tym co uznawana jest za działo sztuki a tym co jest komercją. Jest przedstawieniem zmian jakie zaszły w sztuce, które przyczyniły się do zatarcia granic pomiędzy tym co twórcze i odtwórczy, tym co publicznea tym co nią nie jest.
EN
Formerly the advertisement was a primitive agreement between the producer and the consumer. Since the beginning of the twentieth century advertising spread on a massive scale. The universality of the impact of advertising on human life took on the sociocultural dimension. It is said not only that advertising is changing a person’s life but also that shapes his personality. The purpose of advertising is typically provide information about the product, to convince consumers of its benefits, causing interest and stimulate the desire to have the goods. However, using adver¬tising, be aware of the fact that its dual nature: on the one hand, it has the character of creative arts, on the other hand, in terms of its effectiveness and efficiency impacts. The following article is an attempt to show the fine line between what is considered art has and what is commercialism. It is a representation of the changes that have taken place in the arts, which contributed to blur the boundaries between what is creative and imitative, what is public and what is not.
5
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The article is a contribution to the discussion on Polish postmodernism viewed against the background of changes in world architecture as well as the political transformations taking place in Poland. Postmodernism is regarded as a trend enriching architecture with elements of freedom, fun, joke – in other words, with the joy of designing as well as those of the use and visual perception – all absent in the modernist dogma. A brief history of the trend has been included along with the selection of literature and the outline of the early Polish postmodernism. Some selected examples of Polish postmodern accomplishments before and after 1989 have been evaluated. The article ends with some thoughts about the essence of postmodernism as expression of joy.
PL
Artykuł jest przyczynkowy. Dotyczy postmodernizmu polskiego widzianego na tle przeobrażeń w architekturze światowej oraz zmian ustrojowych zachodzących w kraju. Porusza wątek postmodernizmu jako nurtu, który wprowadził do architektury elementy wolności, zabawy, żartu – słowem radości zarówno z projektowania, jak użytkowania i wizualnego odbioru – obce dogmatycznemu modernizmowi. Zwiera krótką genezę ruchu, wybór literatury oraz zarys początków rodzimego postmodernizmu. Analizowane są wybrane przykłady polskich realizacji postmodernistycznych sprzed i po 1989. Artykuł kończą przemyślenia na temat istoty postmodernizmu jako ruchu radości.
6
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Cechą współczesnej architektury jest jej cecha uniwersalna, istniejąca niezależnie od epoki; odbicie całej gamy zjawisk stanowiących istotę otaczającej rzeczywistości, a także echo zjawisk z przeszłości. Współczesność pozostawia na architekturze kody cywilizacji, natomiast przeszłość echa archetypicznej formy oraz dążenie do doskonałości i nadanie jej piętna osobowości twórcy-architekta. Architektura XXI wieku jest niewątpliwie niejednorodna, kosmopolityczna i konkursowa. Trudno w niej podobnie jak w innych dziedzinach sztuki wyodrębnić jeden styl.
EN
Today's architecture is marked by universalism - this feature exists regardless of a period of time; by reflection of a wide palette of phenomena that are the essence of the surrounding reality as well as the echo of phenomena from the past. Contemporariness imprints its codes of civilization upon architecture, whereby the past - the echoes of an archetypal form as well as striving for perfection and a mark of the personality of a creator - an architect. Architecture of the 21st century is undoubtedly heterogenic, cosmopolitan and competition-like. As in the other disciplines of art, it is difficult to discern one style.
7
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Wiele powojennych przed- i posoborowych kościołów - wzorcowych i kanonicznych - weszło do annałów historii polskiej architektury. Jednak pytania o kondycję współczesnej architektury sakralnej w Polsce wciąż pozostają bez odpowiedzi. Posoborowe otwarcie się Kościoła na świat, spowodowało upowszechnienie naśladownictwa, bezguścia, kiczu i tandety, a nawet żartu architektonicznego. Być może przyszedł czas na minimalizm, prostotę i skromność - panaceum na utarty i spowszedniały już zestaw form eklektyczno-historycznych? Niniejszy tekst próbuje odpowiedzieć na pytanie, czy dominującą kategorią dzisiejszej sztuki sakralnej jest oryginalność - ponad wartościami estetycznymi czy funkcjonalnością.
EN
Numerous model and canonical postwar churches from before and after the Second Vatican Council entered in the annals of the history of Polish architecture. However, questions about the condition of contemporary sacral architecture in Poland are still left unanswered. Opening the Church to the world after the Council disseminated imitation, tastelessness, kitsch, trash and even architectural jokes. Perhaps the time has come for minimalism, simplicity and modesty - a panacea to a widespread and commonplace collection of eclectic historical forms. This text attempts to answer the question if the prevailing category of today's sacral art is originality - above aesthetic values or functionality.
8
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Przypadkiem, który jest tematem tego tekstu, stała się ekspozycja w pawilonie polskim na XI Biennale Architektury w Wenecji w 2008 nosząca tytuł "Hotel Polonia". Jest to wypowiedź, którą można zaklasyfikować jako formę krytyki architektonicznej. Zaprezentowana w Wenecji analiza krytycznego podejścia do współczesnej architektury w Polsce została przebadana metodami fenomenologii i semiologii. Tutaj przedstawione są tylko zwięzłe rezultaty badań.
EN
Case study analyzed in this text is exposition in Polish pavilion on XI Biennale of Architecture in Venice named "Polonia Hotel". This utterance can be classified as a form of architectural criticism. Presented in Venice, critical analyze of contemporary architecture in Poland, was investigated with methods of phenomenology and semiology. Here are presented no more than summarized result of investigations.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.