In the present paper we show results of our research on the contents of selected heavy metals in the surface and subsurface water layers of the estuarine lake Gardno. Obtained results show that there are substantial differences between concentrations of lead, copper and zinc in surface microlayer and subsurface waters. We observed that the surface microlayer is capable of accumulating much higher amounts of these metals than the subsurface waters. Analysis of seasonal changes in heavy metal concentrations in surface microlayers and subsurface waters shows some periodicity of these changes.
PL
W prezentowanej pracy są przedstawione wyniki analizy stężenia metali ciężkich w powierzchniowej i podpowierzchniowej warstwie wody estuariowego jeziora Gardno. Uzyskane wyniki wskazują, że są znaczące różnice między stężeniem ołowiu, miedzi i cynku w mikrowarstwie powierzchniowej wody a ich stężeniem w warstwie wody podpowierzchniowej. Zaobserwowano, że mikrowarstwa powierzchniowa ma zdolność do akumulowania znacznie wyższych ilości tych metali niż woda podpowierzchniowa. Analiza zmian sezonowych fluktuacji koncentracji metali ciężkich w mikrowarstwie powierzchniowej i podpowierzchniowej wody wskazuje na periodyczny charakter tych zmian.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Shallow lakes, defined as 'nonstratifying', polymictic water bodies are usually eutrophic and highly productive, and more turbid than deeper lakes due to bottom sediment resuspension. Gross primary production (GPP) and total planktonic community respiration (TCR) were measured in a very shallow (on average 1.2 m deep) and large (area 25 km2), polymictic, eutrophic Lake Gardno (Baltic coastal lake, Northern Poland) with the light-and-dark bottle method. The aim was to compare GPP to TCR ratio in the pelagic zone in a course of a year and identify factors governing these processes. Identified factors governing GPP were light conditions and temperature, with Q[10] = 2.23 in the 2-24.5[degrees]C temperature range, whereas TCR was driven by water temperature (Q[10] = 2.15 in the same temperature range) and by organic matter content in water. TCR was correlated with total suspended matter (effect of bottom sediment resuspension due to wind action in a very shallow lake), however not with chlorophyll content. During two-year measurement period (years 2006 and 2007), annual GPP amounted to 402 and 471 g C m[^-2], and TCR amounted to 192 and 223 g C m[^-2] respectively. Lake Gardno pelagic system seemed to be net autotrophic on annual basis; GPP to TCR ratio = 2.1. Part of the organic matter produced in pelagial is probably deposited in bottom sediments decomposed there. Wind induced resuspension increases matter content in water (measured here as TSM content) and thus contributes to pelagic respiration processes (TCR).
In 2002 the circulation of nutrients and their balance was studied in a large, shallow, eutrophic Lake Gardno. It was determined that throughout a year 1516 Mg of total nitrogen and 155 Mg of total phosphorus reach the lake. Approximately 67% of nitrogen and 87% of phosphorus reaching the lake flows out of it, the rest remains in the lake. About 45% of the total loss of nitrogen results from denitrification, and about 53% from sedimentation. The greatest effect on the circulation of nutrients in Lake Gardno is exerted by the mixing of water caused by strong winds resulting in the upward movement of the surface layers of bottom sediments. This causes increased resuspension and sedimentation, which mask similar processes resulting from the outer load of nutrients and from autochtonie processes and products, which are one or two orders of a magnitude smaller.
PL
W 2002 roku w jeziorze Gardno badano krążenie substancji biogenicznych w profilu pionowym i horyzontalnym oraz oszacowano bilans tych składników. Eutroficzne jezioro Gardno leży w strefie przybrzeżnej Bałtyku i charakteryzuje się dużą powierzchnią oraz niewielką głębokością (średnio 1,6 m). Stwierdzono, że w ciągu roku do jeziora dostaje się 1516 Mg azotu ogólnego i 155 Mg fosforu ogólnego. Z tego 67% azotu i 87% fosforu wypływa z niego poprzez odpływ, a reszta pozostaje w jeziorze. Z pozostającego w jeziorze azotu 45% uwalnia się poprzez proces denitryftkacji, a 53% ulega sedymentacji. Największy wpływ na krążenie związków tych dwóch pierwiastków ma mieszanie się wody wywołane silnymi wiatrami. Przemieszczające się masy wody porywają wierzchnią warstwę osadów dennych i mieszają się z nią. Powoduje to zwiększenie resuspensji i sedymentacji, maskując podobne procesy wynikające z zewnętrznego ładunku substancji biogenicznych oraz procesów i produktów autochtonicznych, które co do wielkości są o jeden, dwa rzędy mniejsze.
The total concentrations of Cu, Cd, Pb, Mn, Zn and Fc in the tissues (muscles, gills, liver) of fish from Lake Gardno were studied. Iron (5.35-57.38 ug g'1 wet wt.) and zinc (3.98-23.93 ug g"') were present in highest concentrations in all tissues, irrespective of fish species. Cadmium was present in the lowest concentrations (0.002-0.168 ug g"'). Among studied tissues, the liver had the greatest capacity to accumulate metals. Their content in the liver was several to a dozen or sometimes even more times higher than in the muscles. The content of manganese, copper, zinc and lead in the muscles of the studied bream decreased with weight, whereas the content of iron and cadmium increased with weight. The content of copper, iron and cadmium in the gills considerably influenced the level of accumulation of those metals in muscles and liver.
PL
Dominującymi gatunkami ryb w jeziorze Gardno są leszcz, okoń i płoć. W mięśniach, wątrobie i skrzelach tych ryb badano zawartość Cu, Cd, Pb, Mn, Zn i Fc. Badane narządy w największej ilości zawierały żelazo (5,35-57,38 ug g'1 mokrej masy) i cynk (3,98-23,93 ug g'1) niezależnie od gatunku ryby. Najmniejszą zawartością charakteryzował się kadm (0,002-0,168 ug g'). Spośród badanych tkanek wątroba wykazywała największe zdolności kumulacyjne analizowanych metali. Ich zawartość w wątrobie była kilka lub kilkanaście razy większa niż w mięśniach. Koncentracja manganu, miedzi, cynku i ołowiu w mięśniach badanych leszczy zmniejszała się wraz ze wzrostem ich masy. Natomiast odwrotną zależność obserwowano w przypadku żelaza i kadmu. Przyrostowi masy badanych ryb towarzyszył wzrost stężenia tych metali. Stwierdzono, że zawartość miedzi, żelaza i kadmu w skrzelach w sposób istotny wpływała na ich kumulację w mięśniach i wątrobie.
In the present paper there have been shown the results of research on the content of zinc, cadmium, copper, manganese and lead in chosen plants (Myriophyllum spicatun, Potamogeton natans, Acorus calamus, Nuphar lutea, Elodea canadensis, Phragmites australis, Typha latifolia, Sparganium ramosum hudds, Veronica anagallis) of Lake Gardno in the years 2000-2001. The first data concerning the accumulation of those metals in the maerophytes of Lake Gardno has been provided. The biggest concentration of examined metals has been observed in Potamogeton natans and Elodea canadensis, on average Zn -34.9 ug g-1, Pb - 2.77 ug g-1, Cd - 0.62 ug g-1, Cu - 3.24 ug g-1 and Mn - 257.4 ug g-1. They are also characterized by the biggest coefficients of concentration of those metals, and therefore they have the biggest abilities to cumulate in them. It has been found that the over-ground parts of the plants under analysis cumulate several times less of heavy metals than their roots. The determined enrichment factors enabled the researchers to state that copper in the examined plants is of natural origin while manganese, cadmium and zinc - of anthropogenic origin. The highest level of phytosorption of the metals under analysis in Lake Gardno was shown by Phragmites australis: Zn - 13.22 mg m2, Pb - 2.16 mg m2, Cd - 0.15 mg m2, Cu - 0.95 mg m2, Mn - 130.53 mg m2.
PL
W prezentowanej pracy przedstawiono wyniki badań zawartości cynku, kadmu, miedzi, manganu i ołowiu w wybranych roślinach (Myriophyllum spicatun, Polamogeton natans, Acorus calamus, Nuphar lulea, Elodea canadensis. Phragmites australis, Typha latifolia, Sparganium ramosum hudds, Veronica anagallis) jeziora Gardno w latach 2000-2001. Są to pierwsze doniesienia o akumulacji metali w makrofitach tego jeziora. Największą koncentrację badanych metali obserwowano w Potamogeton natans i Elodea canadensis, średnio: Zn - 34,9 ug gg-1, Pb - 2,77 fig %\ Cd - 0,62 ug g-1, Cu - 3,24 ug g-1 i Mn - 257,4 ug g-1. Rośliny te charakteryzowały się największymi współczynnikami koncentracji tych metali, a metale wykazywały największą zdolność kumulacji w tych roślinach. Stwierdzono, że części nadziemne badanych roślin kumulowały kilkakrotnie mniej metali niż ich korzenie. Wyznaczone współczynniki wzbogacenia wykazały, że miedź w badanych roślinach jest pochodzenia naturalnego, a mangan, kadm i cynk - pochodzenia antropogenicznego. Najwyższy poziom fitosorpcji metali w jeziorze Gardno wykazywał Phragmites australis: Zn - 13,22 mg m2, Pb - 2,16 mg m2, Cd - 0,15 mg m2, Cu - 0,95 mg m2, Mn - 130,53 mg m2.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.