Głównym obszarem zastosowania pomp ciepła jest obecnie zasilanie instalacji niskotemperaturowych, które są stosowane w nowych i modernizowanych budynkach. Na rynek wchodzą też pompy ciepła przeznaczone na wymianę dla starych źródeł ciepła – głównie kotłów węglowych i olejowych, a nawet gazowych. Zastosowaniu pomp ciepła sprzyjają instalacje fotowoltaiczne na budynkach. Coraz częściej montowane są także bardzo duże pompy ciepła mogące korzystać z ciepła odpadowego.
Woda w układach ciepłowniczych pełni funkcję nośnika energii. To powszechnie wykorzystywane medium wykazuje określoną agresywność korozyjną w stosunku do rożnych elementów instalacji. Zaatakowania korozyjne wywołują szybkie powstawanie produktów korozji, które z jednej strony przyczyniają się do spadku efektywności systemu grzewczego, zwiększając rezystancję przepływu wody wewnątrz rurociągów, wymienników ciepła lub pomp. Z drugiej strony procesy korozyjne są przyczyną wielu awarii związanych z perforacją rurociągów włącznie.
Artukuł ma na celu zwrócenie uwagi na problem modernizacji instalacji centralnego ogrzewania i ciepłej wody użytkowej w budynkach poddawanych termomodernizacji. Na przykładzie kilku budynków użyteczności publicznej (szkół wzniesionych w latach 1951-1975 w technologii tradycyjnej, pokazano, jak można poprawić sprawność cieplną systemu ogrzewczego (sprawność wytwarzania, przesyłania, regulacji i wykorzystania ciepła). Przedstawiono efekty, jakich można się spodziewać po wykonaniu kompleksowej modernizacji systemu ogrzewczego, roczną oszczędność kosztów energii (z uwzględnieniem sprawności całkowitej), jak również efekty, jakich można oczekiwać po modernizacji całego budynku. Wykazano także, o ile zmniejszy się zapotrzebowanie na moc cieplną i energię przedmiotowych budynków po kompleksowej już modernizacji bryły budynku, włącznie z systemem ogrzewczym, w stosunku do stanu wyjściowego.
W ostatnim czasie w budynkach nowo wznoszonych w Polsce (zarówno jednorodzinnych, jak i wielorodzinnych) przeważają instalacje centralnego ogrzewania, charakteryzujące się poziomym rozprowadzeniem czynnika (systemy z jednym pionem). Wśród nich szczególnie popularny stał się system rozdzielaczowy [13]. Jednak w ostatnim czasie rośnie również popularność układu trójnikowego, głównie z uwagi na możliwość ograniczenia łącznej długości przewodów. Niniejszy artykuł stanowi próbę porównania tych dwóch układów.
Na wiosnę 2003 r. Centralny Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Techniki Instalacyjnej INSTAL opracował, wspartą badaniami, ekspertyzę instalacji centralnej ciepłej wody w jednym z nowo wzniesionych budynków mieszkalnych na terenie Warszawy. Instalacja ta, zasilana z indywidualnego węzła cieplnego, charakteryzuje się zbiorczymi pionami zarówno zimnej, jak i ciepłej wody, zlokalizowanymi w korytarzach - był to warunek użytkownika sformułowany ze względów głównie estetycznych. Wspólne piony zaopatrują w wodę po dwa do czterech mieszkań na każdej kondygnacji. Rezultatem przyjęcia takiego rozwiązania była konieczność objęcia systemem cyrkulacji nie tylko samych pionów ciepłej wody, ale i przewodów poziomych doprowadzających wodę do punktów czerpalnych w poszczególnych lokalach.
Głównym celem niniejszego artykułu jest określenie związku pomiędzy harmonogramem i nierównomiernością rozbioru ciepłej wody a wydajnością systemu słonecznego, w kontekście reprezentatywności wyników obliczeń standardowymi metodami.
Do instalacji wentylacyjnych i klimatyzacyjnych można także dołączyć ogrzewanie powietrzne. Projektowanie tych instalacji polega na przygotowaniu i dostarczeniu do pomieszczeń powietrza o odpowiedniej czystości, temperaturze i wilgotności. Wydawałoby się, że nie ma w tym nic trudnego. Wystarczy opanować sposób doboru kanałów wentylacyjnych, a reszta jest dziecinnie prosta. Że tak nie jest, chciałbym niektórym projektantom przypomnieć, zwracając uwagę na problemy, na jakie natrafia projektant, który ma ambicje zaprojektowania dobrej instalacji. Te problemy to: ustalenie ilości powietrza i jego parametrów, osiągnięcie założonych parametrów (oczyszczanie, ochłodzenie, nagrzewanie, osuszenie lub nawilżenie), zaprojektowanie sieci kanałów, rozdział powietrza w pomieszczeniu i usunięciu jego nadmiaru, dobór urządzrń i wentylatorów, zapewnienie cichej pracy całej instalacji. Do tego dochodzą jeszcze sprawy uzgodnień z innymi branżami, a szczególnie trudne, z architektami.Nie zawsze wyobrażenia architekta o wentylacji lub klimatyzacji pokrywa się z rzeczywistością. Jako anegdotę, mogę przytoczyć przykład kolegi architekta obiektów sportowych, który, na zwróconą mu uwagę, że toalety nie mogą być pod trybunami, gdyż do dyspozycji ma wysokość ok 1,7 m, powiedział: tam się przecież siedzi nie stoi.
9
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
W niniejszym artykule zaprezentowano geotermiczno-gazową ciepłownię w Pyrzycach oraz efekty jej działania. Budowa instalacji ciepłowniczej w gminie Pyrzyce trwała od 1992 do 1997 roku. Koszt całego przedsięwzięcia wyniósł 60,6 mln zł. W efekcie działania instalacji radykalnie zmniejszyło się zanieczyszczenie powietrza. W wyniku redukcji zawartości dwutlenku węgla, siarki, tlenku azotu i węgla oraz popiołów w powietrzu, znacznie poprawiła się zdrowotność mieszkańców gminy.
EN
In this paper the geothermal-gas heating plant in Pyrzyce (NW Poland) has been presented as well as the results of its operating. The building of installation had lasted since 1992 to 1997. The total cost of it was 60.6 mln zł. In the result of its operation the pollution of the air in Pyrzyce has bean significantly reduced. The content of CO2, SO2, NO, CO and ashes in the air decreased which resulted in increased the healthy of inhabitants.
W roku 2000 wykonana została dla KWK "Pniówek" pierwsza centralna klimatyzacja kopalni. Wytwarzanie chłodu w układzie chłodziarek absorpcyjno-sprężarkowych, w którym energią napędową jest ciepło i energia elektryczna, wytwarzane wyłącznie z kopalnianego gazu metanowego w agregacie prądo- i ciepłotwórczym sprawia, iż instalacja jest unikatem na skalę światową.
Podano informacje dotyczące zastosowania podpionowych cyrkulacyjnych zaworów termostatycznych w instalacjach ciepłej wody użytkowej. Omówiono ich budowę, działanie oraz wpływ na sposób funkcjonowania instalacji. Przedstawiono równania do określenia przepływów i temperatury w obiegu cyrkulacji przy danych charakterystykach zaworu. Dla najprostszego obiegu składającego się z jednego pionu wyposażonego w regulacyjny zawór termostatyczny i pompę, przeanalizowano zmienność różnicy pomiędzy temperaturą zamknięcia zaworu a temperaturą w punkcie jego montażu, w zależności od parametrów charakteryzujących układ. Na końcu artykułu przedstawiono wnioski.