Identyfikacja oraz analiza białek rzęskowych odgrywa niezmiernie ważną rolę w poznaniu roli i funkcji rzęski ruchomej. Co więcej, poznanie nowych białek może w przyszłości ułatwić diagnostykę pierwotnej dyskinezy rzęsek i być może przyczyni się do rozwoju terapii genowej.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The method which may be applied as a tool for identification of proteins separated using reversed-phase high performance liquid chromatography, based on similarity indices of UV spectra derivatives, was proposed. Commercial milk protein preparations such as sodium and calcium caseinates, whey protein concentrate and milk protein coprecipitate as well as standards of milk proteins were used in the experiment. Statistical significance of difference between first and second similarity index, evaluated with Student's t test was used as a criterion to choose the mathematical treatment of spectra as well as to predict reliability of identification. First derivatives of spectra revealed the highest value of t parameter, The presence of statistically significant difference between first and second similarity indices always led to correct identification of proteins. The presented method enabled appropriate identification of caseins in commercial milk protein preparations, but failed ill the case of whey proteins.
PL
Zaproponowano metodę identyfikacji białek - rozdzielonych za pomocą wysokosprawnej chromatografii cieczowej w odwróconej fazie - na podstawie wskaźników podobieństwa (ST) pochodnych widm UV [równanie (1)]. Badano handlowe preparaty białek mleka, takie jak kazeinian wapnia, ka-zeinian sodu, koncentrat białek serwatkowych oraz koprecy-pitat białek mleka. Statystyczna istotność różnic między pierwszym a drugim wskaźnikiem podobieństwa, obliczona na podstawie testu t Studenta, posłużyła jako kryterium wyboru obróbki widm oraz do sprawdzenia wiarygodności identyfikacji białek. Pierwsze pochodne widm UV wykazały największą wartość parametru t (tabela 1). Jedynie występowanie statystycznie istotnych różnic między pierwszym a drugim wskaźnikiem podobieństwa zawsze prowadziło do poprawnej identyfikacji białek (tabela 2). Proponowana metoda umożliwiła prawidłową identyfikację poszczególnych frakcji kazeiny w handlowych preparatach białek mleka, ale nie pozwoliła na identyfikację białek serwatkowych.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.