W artykule omówiono wyniki badań nad wpływem małych dodatków bizmutu (od 0,0006% do 0,0017%) i ceru (od 0,010% do 0,043%), wprowadzonych jako modyfikatory do żeliwa nadeutektycznego (Sc od 1,02 do 1,09), na charakterystyki grafitu oraz udział ferrytu w osnowie. Stwierdzono, że następuje zmniejszenie udziału grafitu, obwodu i liczby jego wydzieleń oraz zmiana postaci z płatkowej na zwartą. Udział ferrytu w osnowie wzrasta z udziału śladowego do ponad 80%. Optymalny pozimo zawartości bizmutu wynosi od 0,0007% do 0,0010%. Udział ceru powinien odpowiadać stosunkowi Ce/Bi w granicach 25-50.
EN
The paper discusses results of investigation concerning the influence of small additions of bismuth (from 0,0006% to 0,0017%) and cerium (from 0,010% to 0,043%) introduced as modifiers into the hypereutectic cast iron (Sc from 1,02 to 1,09) on the graphite characteristics and the fraction of ferrite in the matrix. Having performed the statistic analysis of experimental results, the authors have graphically determined the relationships between the bismuth and cerium content and the examined structure parameters. It has been found that the graphite percentage has decreased, as well as the total perimeter, the number of its precipitates, and the shape of graphite changes from flake to compact ones. The ferrite in the matrix increases from trace amounts to over 80%. It has been also noticed that for the hypereutectic cast iron the advantageous changes in the parameters of structure are related to the proportion of cerium to bismuth content. The optimum level of bismuth content falls within in range from 0,0007% to 0,0010%. The cerium should correspond to the Ce/Bi proportion equal to 25-50.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Żeliwo nadeutektyczne (Sc=1,05) poddano jednoczesnej modyfikacji dodatkami FeSiCaBi (rozchód od 0,2% do 0,5%) oraz FeSiMZR (rozchód od 0,14% do 0,36%). Otrzymane żeliwo wykazywało osnowę ferrytyczną i ferrytyczno-perlityczną ze zwartymi wydzieleniami grafitu - od wermikularnego do kulkowego włącznie. Stwierdzono ponad sześciokrotny wzrost wytrzymałości na rozciąganie i umownej granicy plastyczności oraz ponad pięciokrotny wzrost wydłużenia względnego. Jedynie twardość Brinella zwiększyła się zaledwie o około 20 jednostek, nie przekraczając poziomu 170 HBS. Analiza statystyczna wykazała istnienie wyraźnych zależności między zawartością bizmutu i ceru w osnowie a wymienionymi wcześniej właściwościami mechanicznymi. Ustalone relacje mają charakter zbliżony do funkcji parabolicznych z tym, że w przypadku bizmutu występuje maksimum właściwości przy zawartości 0,0008% do 0,0010% Bi. Optymalna zawartość śladowych ilości Bi i Ce powinna odpowiadać stosunkowi ilościowemu ceru do bizmutu w granicach 30-45.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.