W artykule przedstawiono historię Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Białymstoku oraz jej przekształcenia w Politechnikę Białostocką. Rozwój uczelni zawdzięczamy wytrwałości pracowników i studentów. Najważniejsze role w powstaniu Wyższej Szkoły Inżynierskiej odegrali: elektryk Karol Białkowski, mechanik Marian Poniatowski, fizyk Eudokia Ostaszewicz i matematyk Eugeniusz Niczyporowicz. W omawianym w artykule okresie kolejne pokolenie pracowników podjęło zadanie rozwoju Uczelni. Artykuł przedstawia okres od roku 1964, kiedy Uczelnia uzyskała status Wyższej Szkoły Inżynierskiej do roku 1974 kiedy została przekształcona w Politechnikę Białostocką.
EN
The article briefly presents the history of transformation of the Higher School of Engineering in Bialystok into the Bialystok University of Technology. We owe the development of the School to the persistence of employees and students. The most important roles in these events were played by: electrician Karol Biakowski, mechanic Marian Poniatowski, physicist Eudokia Ostaszewicz and mathematician Eugeniusz Niczyporowicz. In the period discussed in the article, the next generation of employees undertook the task of developing the University. The article presents the period from 1964, when the University received the status of Higher School of Engineering, to 1974 when it was transformed into Bialystok University of Technology.
History in Bogdan Nawroczyński’s life and work manifested itself in three ways: 1. in his personal life, when he made history as a participant in the 1905 school strikes, 2. in his works serving as a research source in the fields of history and education, and - most importantly - 3. in his own research on the history of pedagogical thought. By highlighting the humanistic aspect of pedagogy as, first and foremost, a broadly defined study of humanity, Nawroczyński called attention to the need to place pedagogical research in the historical and sociological context. He saw it as necessary for pedagogy to become a fullyfledged academic field.
Artykuł przedstawia w znacznym skrócie historię powstania i rozwoju Wydziału Elektrycznego Politechniki Białostockiej. Celem pracy jest też przedstawienie tradycji wyższego szkolnictwa technicznego w Białymstoku, sięgających XVIII wieku, o których powinniśmy pamiętać i do których możemy z dumą się odwoływać.
EN
This article presents a brief overview of the history of the Faculty of Electrical Engineering Bialystok University of Technology. The purpose of this work is to present the tradition of higher technical education in Bialystok, dating back to the 18th century, about which we should remember and of which we can be proud.
5
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The author reveals an essence of bureaucratic knowledge by means of which the nature of educational management (of schools and universities) in the Russian Empire in the 1830s was changed. The article shows the difference between bureaucratic and scientific knowledge. The author proves that the organization of regular and universal data collection (in the form of reports and references) has created a system of collective responsibility, general employment, vertical circulation of information. At the same time, the content of the created knowledge did not infl uence the decisions of the Ministry of Public Education. Disciplinary and representative aspects of this practice - humility of professors and teachers participating in it, timely implementation of the instructions coming from above, the consistency shown in tables and the text of digital indicators were much more important for bureaucrats. Collected data were used by the Ministry to showcase the efficiency of control it exercised.
6
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Po odzyskaniu niepodległości Polska musiała wykształcić nowe kadry dowódcze dla swojego wojska, w tym dla nowo powstałej Marynarki Wojennej. Z problemem kształcenia kadr borykano się nie tylko w okresie międzywojennym, lecz także po zakończeniu II wojny światowej, w realiach Polski socjalistycznej. Kolejnych znaczących modyfikacji systemu kształcenia i funkcjonowania uczelni Marynarki Wojennej dokonano po zmianach ustrojowych 1989 roku. Programy nauczania, cele wychowawcze oraz organizacja uczelni Marynarki Wojennej były podyktowane wymogami ustrojowymi, możliwościami gospodarczymi Polski oraz zmieniającą się sytuacją polityczną. Autorzy omawiają powstanie, organizację i funkcjonowanie Akademii Marynarki Wojennej, kontynuatorki Oficerskiej Szkoły Marynarki Wojennej i Szkoły Podchorążych Marynarki Wojennej z siedzibą w Toruniu. Opierają się na materiałach źródłowych pozyskanych w Muzeum Marynarki Wojennej i Akademii Marynarki Wojennej, a także na opracowaniach przyczynkarskich – artykułach publikowanych na łamach „Przeglądu Morskiego”. Cenne uzupełnienie stanowią relacje byłych podchorążych toruńskiej Szkoły Podchorążych Marynarki Wojennej
EN
After regaining independence, Poland had to educate new command staff for its army, including the newly organized Navy. Educating staff constituted a problem not only in the interwar period, but also after the end of WWII, in the reality of socialist Poland. The educational system and the functioning of naval schools underwent significant modification again after the political changes of 1989. The curricula, educational objectives and organization of naval schools were all subject is the requirements of the political system, Poland's economic capabilities and the changing political situation. The authors write about the creation, organization and functioning of the Polish Naval Academy, created from the previous Navy Officer School and Navy Officer Cadet School in Toruń. They base on source materials obtained from the Naval Museum and the Naval Academy, as well as contributory research papers - articles published in the magazine Przegląd Morski (Naval Review). The accounts of former officer cadets, graduates of the Navy Officer Cadet School in Toruń, constitute a valuable supplement to the materials.
7
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Autorzy kontynuują rozważania nad rozwojem szkolnictwa polskiej Marynarki Wojennej w okresie od odzyskania niepodległości do czasów współczesnych (pierwsza część rozważań została przedstawiona w numerze 1/2016 kwartalnika). Niniejsza część dotyczy okresu po II wojnie światowej. W całym opracowaniu autorzy omawiają powstanie, organizację oraz funkcjonowanie Akademii Marynarki Wojennej, kontynuatorki Oficerskiej Szkoły Marynarki Wojennej i Szkoły Podchorążych Marynarki Wojennej z siedzibą w Toruniu. Opierają się na materiałach źródłowych uzyskanych w Muzeum Marynarki Wojennej i Akademii Marynarki Wojennej, a także na opracowaniach przyczynkarskich - artykułach publikowanych na łamach „Przeglądu Morskiego”. Cenne uzupełnienie stanowią relacje byłych podchorążych toruńskiej Szkoły Podchorążych Marynarki Wojennej.
EN
The authors continue the subject of the development of education of the Polish Navy in the period between regaining independence and the present day (the first part of the article was included in Bellona 1/2016). This part refers to the time after the Second World War. In the whole research paper, the authors discuss the creation, organization and functioning of the Polish Naval Academy, created from the previous Navy Officer School and Navy Officer Cadet School in Toruń. They base on source materials obtained from the Naval Museum and the Naval Academy, as well as contributory research papers-articles published in the magazine Przegląd Morski (Naval Review). The accounts of former officer cadets, graduates of the Navy Officer Cadet School in Toruń, constitute a valuable supplement to the materials.
8
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
When J.E. Gilibert was nominated to head the Chair of Natural History in Vilnius, his task was to introduce education with European standards. He was aware of the potential of his students and the level of their secondary school education. At that time (1781), no textbooks were available in Poland presenting knowledge of botany; the first was written in 1785. Teachers were using assorted, sometimes hardly practical materials, such as excerpts from Roman authors. Gilibert was familiar with this situation from his experience in Grodno, where he had taught for 6 years. At best, learners, i.e. prospective students, were using guidebooks for farmers by Ch. Kluk. This state of affairs was essentially in accordance with original plans of the National Educational Committee, which intended a very practical course of Natural History. The Chair in Vilnius was founded to implement university level education; and Gilibert dedicated a lot of time to didactic recommendations which would help students to develop the competence of botanists capable of studying European literature and communicating with international scientists. This presentation focuses on two important documents. The first one, Prospectus praelectionum cursus Historiae Naturalis. Ad usum Alumnorum Alma uniwersitatis Vilnensis, containing the curriculum of Natural History in Vilnius, will be analyzed from the point of view of its philosophical, epistemic and practical significance. The other one, Exercitium botanicum in schola principe universitatis Vilnensis habendum die mensie Julii anno 1782 seu enumaratio metodica plantarum, will be of interest from the point of view of various methodical comments regarding other works by Gilibert.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.