Pojęcie prawidłowego widzenia nie ogranicza się jedynie do aspektu możliwie najwyższej ostrości wzroku do bliży czy dali. Bardzo ważne jest również widzenie obuoczne, czyli złożona i skoordynowana współpraca pomiędzy obojgiem oczu oraz mózgiem. Umożliwia ona równoczesne i obuoczne postrzeganie obiektów wzrokowych z zachowaniem pojedynczego, przestrzennego widzenia. Co ważne, obraz powstający w efekcie widzenia obuocznego charakteryzuje się wyższą jakością oraz szerszym polem widzenia w porównaniu do widzenia jednoocznego [1]. Należy podkreślić, że prawidłowe widzenie obuoczne zależne jest od wielu różnorodnych czynników. Wymagana jest prawidłowa anatomia i funkcjonowanie obojga oczu, prawidłowe ustawienie gałek ocznych oraz prawidłowa czynność nerwów, mięśni okoruchowych i centralnego układu nerwowego. Zaburzenia któregokolwiek z czynników mogą prowadzić do powstania zaburzeń widzenia obuocznego, wynikających z heterotropii czy heteroforii. Z kolei przedłużony czas ich występowania możne prowadzić do uruchomienia niepożądanych procesów adaptacyjnych, które ograniczą możliwość widzenia. Zalicza się do nich przede wszystkim: niedowidzenie, ekscentryczną fiksację oraz tłumienie [1].
Architektura – jest wydzielaniem przestrzeni, konstruowanym z tworzywa, będącego kompilacją elementów materialnych i niematerialnych. Życie człowieka ma charakter przestrzenny, odbywa się w przestrzeni jego egzystencji: przez niego wytworzonej i zastanej. Człowiek egzystuje w przestrzeni behawioralnej, wśród architektury miasta, która jest swoistym medium – środkiem przekazu informacji składających się sumarycznie na percepcjonowane przez niego treści. Mieszka w przestrzeni realnej i wirtualnej oraz w przestrzeni będącej synergią zbudowaną z obu. Węzeł – to miejsce spotkań: pasaży, ulic… Konstruowany jako miejsce formalnie i funkcjonalnie ważne: do spotkań w mieście. Ma swoje działanie synergiczne. Budowanie węzłów – to budowanie możliwości do powstawania potencjalnych Miejsc Strategicznej Interwencji. To miejsca: kreowania zdarzeń i swoista furtka do różnorakich doznań, percepcji świata materialnego i wirtualnego oraz fantasmagorii – będących konsekwencja ich wzajemnych relacji. Konstruują je: znaczenie w geografi i miasta, znaczenie użytkowe, uformowanie kubaturowe, wydarzenia historyczne i współcześnie przekazywane informacje. Miasto, to co prawda duży dom – ale przy założeniu, że węzeł miejski jest projektowany, a nie powstaje przypadkowo, jego wybudowanie – jako obiektu architektonicznego, zespołu takich obiektów bądź założenia urbanistycznego – nie musi być krótsze niż konstruowanie w nim treści.
EN
Architecture – is demarcation of space, built of material which is a compilation of tangible and intangible elements. Human life is of spatial nature, it takes place in space of man’s existence: created by him and found by him. A man exists in behavioural space, among architecture of the city which is kind of a medium – means of communicating information cumulating into the contents perceived by him. A man lives in real and virtual space as well as in a space which is a synergy of them both. Junction – is a meeting place: of walkways, streets… Constructed as a place formally and functionally important: for meetings in the city. It has its synergic function. Constructing junctions – means building possibilities for prospective Places for Strategic Intervention. These are places: for creating events and a kind of gate into different sensations, perception of material and virtual world and phantasmagorias – which are a consequence of their interrelationships. They are constructed by: signifi cance in the geography of the city, usability, volumetric form, historical events and contemporarily broadcast information.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.