Construction of the orthodontic bracket promotes food accumulation, which is the cause of plaque formation. Modern trends in the design of adhesive orthodontic cements focus on the ability to release cariostatic fluoride ions. One of the methods is to incorporate the material with fluorapatite nanoparticles. The aim of the study was to determine the fluoride release capacity of orthodontic cement doped with nanosized fluorapatite in selected media and solution pH over a 12-week period.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Określono wpływ pokrycia warstwą nanokompozytową cementu szkłojonomerowego na ilość oraz dynamikę uwalnianych jonów fluorowych. W przypadku cementu bez powłoki całkowita ilość uwalnianych jonów do roztworu sztucznej śliny wynosiła 0,12-0,28 μg/mm², a materiał z powłoką uwalniał ich 0,001-0,007 μg/mm². Zastosowana warstwa zabezpieczała także cement szkłojonomerowy przed pęknięciami.
EN
Com. dental cement and composite coating were used to make dental fillings. Immediately after prepn. of the fillings, they were placed in an artificial saliva at 36.7°C for 10 days to det. the amt. of released F ions as the quality indicator of the filling. The use of the coating significantly reduced the amt. of released ions.
Purpose: More than half of the cavity restorations are replaced due to bacterial microleakage. A need for disinfection agents arises. Application of silver nanoparticles (AgNPs) may be beneficial, yet their impact on the adhesives’ shear bond strength to dentin remains unknown. Methods: The aim was to assess the shear bond strength to dentin of different dental materials combined with AgNPs. Failure modes were also examined using SEM/FIB, SEM/EDS and endodontic microscopes. Results: The results showed no impact of AgNPs addition to dental materials in terms of shear bond strength to dentin. A change of the failure mode of the self-etch bonding system, Clearfil SE Bond, combined with AgNPs was observed. The new failure modes depended upon the order of application of the materials onto dentin. Conclusions: The microscopic evaluation of the samples showed the presence of AgNPs agglomerations gathered on the dentin’s surface. AgNPs connection with self-etching dentin bonding system may have a serious clinical impact.
W artykule przedstawiono cement i implanty szkło-jonomerowe, do stosowania w otochirurgii, opracowane i wytworzone w Instytucie Ceramiki i Materiałów Budowlanych. Leczenie niedosłuchu wymaga rekonstrukcji ubytków w łańcuchu kosteczek słuchowych w uchu środkowym w przypadkach patologicznych spowodowanych przewlekłymi stanami zapalnymi, urazem lub wadami wrodzonymi. Kliniczne badania zostały przeprowadzone w Instytucie Fizjologii i Patologii Słuchu w Kajetanach. W artykule zaprezentowano wyniki tych długoterminowych badań. Zastosowanie materiałów szkło-jonomerowych jest najlepszym sposobem trwałego odtworzenia uszkodzonego układu przewodzącego w uchu środkowym, umożliwia szeroki zakres anatomicznych rekonstrukcji ubytków kostnych będących rezultatem procesów chorobowych lub usunięcia chirurgicznego. Anatomiczne rekonstrukcje pozwalają odzyskać pierwotną i optymalną funkcję leczonych struktur. Zastosowanie implantów szkło-jonomerowych znacząco skraca czas operacji. W jednakowym stopniu są one przydatne w leczeniu otochirurgicznym dzieci i dorosłych.
EN
In this paper glass-ionomer cement and implants for use in otosurgery, which were developed and produced at the Institute of Ceramics and Building Materials, were presented. Treatment of hypoacusia requires defects to be reconstructed in the ossicular chain of middle ear in the cases of pathology resulting from chronic ear inflammations, trauma or congenital malformations. The clinical studies have been performed at the Institute of Physiology and Pathology of Hearing in Kajetany. Results of these long-term studies were presented. The application of glass-ionomer materials is the best method giving excellent results with regard to the reconstruction of a damaged conducting system in the middle ear. The use of cement and implants allows the wide range of anatomical reconstructions of bone defects that are result of disease processes or surgical removal. The anatomic reconstructions allow to restore primary and optimal function of the treated tissues. Application of glass-ionomer implants enables significant reduction in operation time. The glass-ionomer cement and implants are equally useful for reconstructive surgery in children and adults.
5
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Część druga opracowania poświęcona jest cementom Sorela zawierającym, poza zasadowym chlorkiem magnezu (omówionym w części pierwszej), inne składniki, takie jak zasadowe chlorki cynku, fosforany, fosfokrzemiany, glinokrzemiany, cementy szklano-jonomerowe itd. Spoiwa te są zazwyczaj syntezowane w reakcjach typu kwas - zasada, obejmujących etapy rozpuszczania i wytrącania, których mechanizm jest często bardzo złożony. Reakcje topochemiczne na ogół nie mają miejsca po zainicjowaniu hydratacji spoiw z grupy cementów Sorela, w przeciwieństwie do cementów portlandzkich. Większość tych materiałów wykazuje tendencje do błyskawicznego wiązania i twardnienia, znajdują więc zastosowanie w takich dziedzinach jak dentystyka, czy prace naprawcze w pewnych szczególnych, niszowych aplikacjach, gdzie potrzebne są niewielkie ilości materiału. Reakcje zachodzące z udziałem tych cementów dyskutuje się w miarę potrzeby, gdy wymagane są na ich temat szczegółowe informacje.
EN
Part 2 describes Sorel-related cements, including oxychlorides other than magnesium (discussed in Part 1) such as calcium and zinc, various oxysulphates, phosphates, silicophosphates, aluminosilicates, glass ionomer cements etc. These cements are normally produced by acid-base reactions involving dissolution and precipitation that are sometimes very complex. Topotactic reactions are not usually encountered with Sorel-related cements (in contrast to Portland cements) after the hydration reactions have been initiated. Most Sorel related cements tend to give quick setting and rapid-hardening properties and find application generally in small quantities in areas like dentistry, rapid repair work or specialist niche cementing jobs. The chemical reactions are discussed where the information is readily available.
6
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Glass-ionomer cements are currently used for various dental applications including lutting, liners, basses and direct restorations. Adhesive property to the tooth, less toxic effects to dental pulp, as well as their continuous release of fluoride are the main advantages of glass ionomer cements. They consist of the sodium calcium aluminosilicate glass powder and an aqueous solution of a polyalkenoic acid. The single compounds react as soon as they are mixed together. The aim of the investigation conducted in the Institute of Glass and Ceramics was to prepare water activated glass ionomer cements for restoration of the teeth. An aluminosilicate glasses, in which calcium has been substituted by strontium and barium, were prepared by melting. Steel quenched pieces of glass and water-cooled granular frit were produced. Glass were ground and sleved to prepare <45 micrometer powder. Particle size analysis of glass powder was made by using the laser analyzer. The polyacid powder was obtained by freeze drying of aqueous solution of polymer and grinding. Then the polymer was added as dry powder to the glass and the reaction of setting was initiated by addition of water. Specimens of water-activated glass ionomer cements prepared from various glasses and acrylic polyacid have been tested for setting time and compressive strength. It was concluded that the obtained glasses could be used to produce water-activated glass ionomer cements for use in dentistry.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.