W pracy przedstawiono charakterystyki potencjalnych struktur możliwych do wykorzystania w celu magazynowania wodoru. Sformułowano kryteria wyboru optymalnej struktury, takie jak: pojemność dostępna dla wodoru, zakres historycznych ciśnień złożowych, ciśnienie szczelinowania, własności transportowe skały, aktywność wody podścielającej, rodzaj płynu złożowego, temperatura złożowa. Stosując te kryteria, wybrano strukturę złoża gazu ziemnego funkcjonującą obecnie jako PMG (podziemny magazyn gazu). Dla znalezienia charakterystyk wybranej struktury jako PMW (podziemnego magazynu wodoru) skonstruowano kompozycyjny model złożowy poprzez konwersję istniejącego modelu typu black oil. W tym celu model złoża uzupełniono o wieloskładnikowy model płynu złożowego opisany równaniem stanu Soave’a–Redlicha–Kwonga oraz o kompozycyjne hydrauliczne modele odwiertów. Kompletny model złoża efektywnie skalibrowano, wykorzystując wieloletnie historyczne dane eksploatacyjne obejmujące wydajności wydobycia ze złoża, zatłaczania i odbioru gazu w ramach PMG oraz ciśnienie zmierzone na spodzie odwiertów eksploatacyjnych. Zweryfikowany model wykorzystano do wielokrotnych symulacji procesu magazynowania wodoru, stosując realistyczne ograniczenia dla zatłaczania i odbioru gazu, tj. czas zatłaczania i odbioru, limity na sumaryczną ilość zatłaczanego wodoru oraz odbieranego gazu, minimalną czystość odbieranego wodoru. Rozpatrzono warianty różniące się szczegółami konwersji PMG na PMW oraz zakładanym maksymalnym stopniem zanieczyszczenia odbieranego wodoru. Podstawowe własności geologiczne wynikały z oryginalnych właściwości struktury i nie podlegały modyfikacjom, natomiast nieznany, ale istotny parametr dyspersji, decydujący o mieszaniu się gazu zatłaczanego z gazem rodzimym, był przedmiotem analizy warianto- wej. Wyniki ilościowe prognoz pracy PMW uzupełniono szczegółową analizą rozkładów nasycenia wodorem na różnych etapach i w różnych cyklach pracy magazynu. W pracy badano wpływ zjawiska dyspersji na wyniki pracy magazynu poprzez implementację zjawiska dyspersji numerycznej, weryfikację poprawności korelacji dyspersji z prędkością migracji oraz identyfikację wielkości dyspersji dla różnych wariantów modelu złoża.
EN
The paper presents the characteristics of potential structures that can be used for hydrogen storage. The criteria for selecting the optimal structure were formulated. They include estimated sequestration capacity, range of historical reservoir pressures, fracturing pressure, transport properties of the rock, activity of the underlying water, type of reservoir fluid, reservoir temperature. After applying these criteria, a natural gas field structure, currently functioning as a UGS (underground gas storage) facility, was selected. In order to find the characteristics of the selected structure as a UHS (underground hydrogen storage), a compositional reservoir model was constructed. For this purpose, a multicomponent model of the formation fluid described by the Soave–Redlich–Kwong equation of state was built and supplemented with compositional hydraulic models of wells. The complete model of the field was effectively calibrated using historical operational data, including the production rate from the gas field, gas injection and withdrawal under the UGS operation and the pressures measured at the bottom of the production wells. The verified model was used for multiple simulations of the hydrogen storage process using realistic constraints for gas injection and withdrawal, i.e., injection and withdrawal times, limits for the total amount of injected hydrogen and withdrawn gas, maximum acceptable contamination of the withdrawn hydrogen. Consequently, simulation scenarios differed in the details of the UGS – UHS conversion and withdrawn gas composition. The basic geological properties resulted from the original structure properties were not subject to modification, while the unknown but significant dispersion parameter determining the mixing of the injected gas with the original gas was subject to changes. The quantitative results of the UHS operation forecasts were supplemented with a detailed analysis of the distribution of hydrogen saturation at various stages and in different operation cycles of the storage schedule. The study investigated the influence of the dispersion phenomenon on the results of storage operation by implementing the phenomenon of numerical dispersion, verifying the correctness of the correlation between dispersion and migration speed, and identifying the dispersion values for various reservoir models. Basic conclusion was derived from the obtained simulation results.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
W artykule przedstawiono potrzebę, cele i korzyści stosowania symulacyjnych modeli struktur geologicznych zawierających surowce energetyczne oraz procesów zachodzących podczas eksploatacji tych surowców. Zagadnienia te są istotne w pracach badawczych służących górnictwu naftowemu, górnictwu węglowemu oraz innym sektorom przemysłu energetycznego. W artykule przedstawiono krótki rys historyczny rozwoju nowoczesnych metod modelowania i symulacji złożowych w pracach INiG - PIB, wykonywanych na potrzeby polskich i zagranicznych firm z ww. sektorów gospodarki. Opisano najważniejsze projekty badawcze i rozwojowe w tej dziedzinie zrealizowane w INiG - PIB. Zaprezentowano światowe kierunki rozwoju zagadnień modelowania i symulacji złożowych oraz plany poszerzenia możliwości INiG - PIB w tym zakresie.
EN
The paper presents the needs, aims and advantages of using reservoir modeling and simulations applied to underground geological structures confining energy resources and to phenomena of their exploitation. It includes historical description of the reservoir modeling development in the projects performed by INiG - PIB for Polish oil and gas industry. Main projects of this type are shortly presented. Directions of further development of the reservoir modeling and simulation are discussed and the next future plans of INiG - PIB in the field are revealed.
3
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Gridded aeromagnetic and aeroradiometric datasets of Isanlu sheet 225 were processed and interpreted in order to map the geological structures and characteristic lithology, as well as potential mineral ore zones in the area. Recorded aeromagnetic data were reduced to the magnetic equator before fltering operations which enhanced the magnetic anomalies. Analytic signal map was created, and subsequently a model was generated along a selected profle for better interpretation of the subsurface materials. On the aeroradiometric data were performed both enhancement and statistical operations. The lithological zones were identifed. They are metasedimentary rocks, migmatites and igneous rocks occupying varying proportions within the entire area. Some potential radioactive or precious metal ore zones were also localized. A major structure interpreted in the study area trends in the SE–NW direction. Other surface structures were also delineated and general orientation was evaluated. This information may serve as a valuable database for further prospective research and mineral exploration in the region.
Natural gas fields are usually located far away from the end users and industrially developed countries, where the gas demand is highest. In such cases, natural gas is transported from the production site to the receiver mainly with gas pipelines. Such pipelines may transmit a definite volume of natural gas. Most of the time gas transport is stable in time, unless the demand changes, e.g. in winter or in the case of pipeline failure. In such a case the pipeline system cannot cover the increased demand and supply sufficient amounts of gas. One of the ways to solve the problem of varying demand and limited potential as far as gas transmission over long distances is concerned, are underground gas storages, thanks to which the operational gas deliveries can be regulated, i.e. it can be stored in periods of lower demand and used in the high demand situations. This safety buffer provides the stability and reliability of the entire natural gas distribution system. The methods of increasing the natural gas storage capacity of UGS were discussed in this paper with special emphasis on the primary and secondary tightness of geological structures hosting UGS. Authors also analyzed how laboratory tests conducted at VŠB-TU Ostrava can be broadened to verify the possibilities of increasing natural gas storing capacity, depending of the geological horizons and structures in which the UGS is located.
Głównym celem prezentowanej pracy było stworzenie kompleksowego modelu geologicznego badanego rejonu brzeżnej strefy Karpat zewnętrznych wraz z zapadliskiem przedkarpackim, na podstawie interpretacji strukturalnej profili sejsmicznych 2D. Obszar badań usytuowany jest w południowo-wschodniej Polsce. Analizowany rejon cechuje się dużym stopniem skomplikowania budowy geologicznej ze względu na obecność licznych stref nasunięć w obrębie utworów jednostek karpackich i miocenu sfałdowanego, jak również obecność kilku dużych stref dyslokacyjnych o różnych kierunkach przebiegu. Najniższe piętro strukturalne, występujące w podłożu zapadliska przedkarpackiego, stanowi w interpretowanym rejonie seria anchimetamorficznych skał neoproterozoiku, związanych genetycznie z blokiem małopolskim. Autochtoniczny kompleks osadów klastycznych, z wkładkami ewaporatów, wieku mioceńskiego, o bardzo zróżnicowanej miąższości (od około 150 m do ponad 3300 m) tworzy środkowe piętro strukturalne analizowanego rejonu. Najwyższe piętro strukturalne reprezentują z kolei utwory allochtoniczne pokrywy tektonicznej, które w analizowanym obszarze włączane są głównie w obręb trzech dużych jednostek tektonicznych: stebnickiej, borysławsko-pokuckiej i skolskiej. Dodatkowo wyróżniane jest pasmo łusek zgłobickich, będących stosunkowo wąską strefą osadów mioceńskich o zróżnicowanym stopniu deformacji tektonicznej.Dwa z dziewięciu analizowanych profili sejsmicznych poddano reprocessingowi w Zakładzie Sejsmiki Instytutu Nafty i Gazu – Państwowego Instytutu Badawczego, a wyniki uzyskane na podstawie tego reprocessingu zostały uwzględnione w trakcie interpretacji geologicznej. Odpowiedni dobór zarówno sekwencji przetwarzania, jak i parametrów aplikowanych do poszczególnych procedur, a także weryfikacja każdego etapu przetwarzania poprzez prowadzoną na bieżąco interpretację geologiczną przyniosły w efekcie nieco inne odwzorowanie niektórych cech budowy geologicznej rejonu. Przeprowadzona interpretacja strukturalna dostarczyła nowych informacji, które mogą być wykorzystane do odtworzenia poszczególnych etapów rozwoju tektonicznego analizowanego obszaru. Przedstawiony model strukturalno-tektoniczny obrazuje znaczny stopień skomplikowania budowy geologicznej analizowanego rejonu oraz akcentuje wieloetapowość zjawisk tektonicznych zachodzących w poszczególnych okresach geologicznych. Obecny obraz strukturalny jest kompilacją efektów szeregu stopniowo nakładających się na siebie procesów zachodzących w kolejnych epokach geologicznych. Przedstawiona koncepcja zakłada, że część głównych dyslokacji w analizowanym rejonie to strefy o bardzo starych założeniach tektonicznych (związanych z orogenezą hercyńską, a być może nawet starszych), które w swojej historii były wielokrotnie reaktywowane w różnych reżimach naprężeń. W trakcie etapu nasuwczego Karpat dochodziło do zderzenia górotworu ze strukturami podłoża, ułożonymi skośnie do głównego kierunku nasuwczego. Skośna kolizja powodowała reaktywację struktur podłoża, podczas gdy w obrębie jednostek karpackich dochodziło do powstawania uskoków przesuwczych i nasunięć pozasekwencyjnych. Ostatni etap reaktywacji wspomnianych dużych stref uskokowych miał miejsce już po nasunięciu utworów fliszowych jednostki skolskiej i zachodził w reżimie przesuwczym.
EN
The main aim of the presented work was to construct a complex geological model for the research area, based on the 2D seismic profiles interpretation. The study area is situated in south-eastern Poland in the marginal zone of the Outer Carpathians. The analyzed region is characterized by a very complicated geological structure. The presence of numerous thrust zones in the Carpathian units, as well as large-scale faults cutting the rock series of lower geological stages, are typical. The series of Neoproterozoic anchimetamorphic sedimentary rocks of the Małopolska Massif, form the basement of the Carpathian Foredeep in the analyzed region. The complex of the autochthonous Miocene sediments, characterized by variable total thickness (from 150 m to more than 3300 m) and facies variability, represent the middle stage of the study area. The youngest stage consists of allochtonous tectonic units (Stebnik, Boryslav-Pokutya and Skole) of the Carpathian orogen. Furthermore Zgłobice Thrust-Sheet Belt is distinguished, as a narrow zone of Miocene sediments with varying levels of tectonic deformation. Two off the nine interpreted profiles were reprocessed in the Seismic Department of the Oil and Gas Institute - National Research Institute in Krakow, Poland. Proper selection of both the processing sequence and parameters applied to specific procedures, as well as verification of each stage of processing by simultaneous geological interpretation, resulted in a slightly different mapping of the geological structures. Structural interpretation of the current version of the seismic sections, provides new information that could be used to reconstruct individual stages of the tectonic development in the analyzed area. The constructed tectonic model emphasizes the complexity of the geological structure. Presented concept assumes that some of the major fault zones are very old tectonic lines (related to the Variscan orogenesis, and maybe even older), which have been repeatedly reactivated under different stress conditions. The diagonal collision of the Carpathian orogen and the basement elevations induced a reactivation of the major faults. Strike-slip faults and out-of-sequence thrusts were generated within the Carpathian units. The final phase of the large faults reactivation took place after the latest thrusting movements of the Outer Carpathians.
Przedstawiono wyniki najnowszych badań mających na celu dokładne określenie obecnego stanu dna kanału ujściowego Wisły (Przekopu Wisły) na odcinku od portu w Świbnie do falochronów w ujściu do Zatoki Gdańskiej. Wykorzystano nowoczesne, bezinwazyjne techniki pomiarowe, m.in. z zastosowaniem echosondy wielowiązkowej i parametrycznego profilomierza osadów. Uzyskano szczegółowe dane o morfologii dna i strukturze geologicznej osadów. Wykazano, że kanał ujściowy Wisły może nie spełnić w wystarczającym stopniu warunków do swobodnego spływu wód w wypadku dużych wezbrań, a szczególnie w sytuacji intensywnego spływu lodów dryfowych.
EN
The article presents the results of the most recent research aiming at precise determination of the current state of the Vistula estuary channel (the Vistula Cutting) in the section between the harbor in Świbno and the jetties in the Gulf of Gdansk estuary. The research used state-of-the-art, non-invasive measurement techniques, including multi-beam echo sounder and parametric deposits profile gauge. It allowed gathering detailed data on the bottom morphology and geological structure of the deposits. The article proves that the Vistula estuary channel may not sufficiently meet the conditions for free water runoff in the event of large high waters, in particular in the situation of intensive drift ice.
7
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Antykliny Choszczna i Suliszewa są strukturami na obszarze niecki szczecińskiej spełniającymi kryteria struktur dla podziemnego składowania dwutlenku węgla. W artykule przedstawiono ich charakterystykę geologiczno-złożową oraz omówiono poziomy zbiornikowe do składowania dwutlenku węgla. Za pierwszoplanowy poziom zbiornikowy dla składowania CO2 przyjęto poziom zbiornikowy formacji komorowskiej jury dolnej zalegający na głębokości ok. 1200-1300 metrów, o miąższości 80-95 m., porowatości rzędu 15%, dobrej przepuszczalności skał, odpowiedniej pojemności składowania CO2, uszczelniony od góry pakietem iłowców i mułowców miąższości ok. 70 metrów. Struktury Choszczna i Suliszewa mogą stanowić przedmiot zainteresowania znaczących emitentów CO2 tego regionu: Elektrownia Gorzów SA oraz Zespół Elektrowni Dolna Odra SA.
EN
Choszczno and Suliszewo Anticlines are structures located in the area of Szczecin Through, meeting the requirements for underground CO2 storage. This paper presents the geological characteristics and reservoir levels for CO2 storage. The crucial reservoir level for CO2 storage is located in the Komorowska Formation of Lower Jurassic at the depth of 1200-1300 meters, the thickness of 80-95m, porosity around 15%, good permeability of rocks, adequate capacity for CO2 storage, sealed on the top by the package of claystone and mudstone with the thickness of around 70 meters. The structures of Choszczno and Suliszewo could be a subject of interest for the most significant emitters of CO2 in this region: Elektrownia Gorzow SA and Zespol Elektrowni Dolna Odra SA.
Systematic geological mapping of the Slovak Republic territory over the last forty years, when many regional geological maps at 1:50 000 scale were issued, culminated in 2008 and 2009 in a new synthesis of the geological structure of the Western Carpathians on the Slovak territory in the form of a general geological map at 1:200 000 scale. An integral part of this activity was the solving of interregional correlation problems, a settled of tectonic classification of the Western Carpathians as well as a specification of the lithostratigraphical content of the tectonic units. The results of this synthesis are described in this contribution - a brief review of the principal geological units of the Western Carpathians that are depicted in the tectonic interpretation and in the geological sections. The Western Carpathians are geologically divided into the Outer (Flysch Belt) and Inner (Inner Carpathian Block). These two zones are products of the youngest, mainly Neogene Neo-Alpine tectonic activity. Separating the two zones is a tectonic structure - the Klippen Belt -which contains elements from both. The Inner Carpathian Block possesses a Palaeoalpine tectonic pattern composed of crustal tectonic units and superficial nappes. The crustal units are composed of the crystalline basement and its Upper Paleozoic and Mesozoic cover. The basement consists of fragments of Hercynian tectonic units from the Paleozoic phase of crustal evolution. The superficial nappes comprise mostly upper Paleozoic and Mesozoic sequences. Cenozoic deposits and volcanic rocks are deposited on the Palaeoalpine nappe structure.
W niniejszej pracy przedstawiono eksperyment, w którym za pomocą danych modelowych podjęto próbę oceny różnic pomiędzy obrazem sejsmicznym uzyskiwanym na podstawie akwizycji 2D i 3D. W tym celu na podstawie akustycznego równania falowego (metodą różnic skończonych), w oparciu o trójwymiarowy model geometryczno-prędkościowy, wygenerowano dane sejsmiczne 2D oraz 3D. Analizę wykonano na danych przed oraz po migracji czasowej przed składaniem. Podczas analiz zaobserwowano różnice pomiędzy obrazami sejsmicznymi po migracji 2D i 3D, istotne z punktu widzenia ilościowej interpretacji. Na sekcjach 2D pojawiają się problemy z poprawnym odwzorowaniem niewielkich struktur oraz z ciągłością granic sejsmicznych. Uzyskane wyniki potwierdzają zalety sejsmiki 3D oraz ograniczenia metody 2D. Pokazują również podstawowe trudności w planowaniu akwizycji, przetwarzaniu oraz interpretacji danych 2D.
EN
This thesis describes a seismic experiment, in which an attempt was made to assess differences between images obtained from 2D and 3D seismic acquisition, by means of synthetic data. For this purpose, on the basis of acoustic wave equation (finite difference method), 2D and 3D seismic datasets were generated based on the same three-dimensional velocity model. The data before and after pre-stack time migration were analyzed. Differences between 2D and 3D migrated sections, essential to quantitative interpretation, were observed. 2D sections show problem with correct imaging of small structures, continuity of seismic horizons, and position of geologic structures. Presented results illustrate advantages of 3D and restrictions of 2D seismic methods. Moreover, they show basic difficulties in planning acquisition, processing and interpretation of 2D seismic surveys.
Preliminary interpretation of the Permanent Scatterer Interferometry (PSI) data of the Upper Silesian Basin indicated strong correlation between the recorded PS negative values and structural pattern of the Carboniferous strata. The results indicate that the subsidence is present at the areas of the synclinal structures such as Bytom Basin, northern slopes of the Main Basin and the Little Zaborska Basin (near Zabrze). The clearly visible concentration of the negative values is also noted at hinges and dropped wings of the Będzin and Kłodnica regional faults. Undoubtedly, the two above mentioned faults of the Variscan origin were rejuvenated during the Alpine Orogeny (the Triassic deposits were found in the dropped wings of the faults). The presence of the ground motion along its run, can suggest neotectonic character of these faults. Linear anomalies oriented WNW–ESE formed by changing values of the ground motions are parallel to the boundaries of productive Carboniferous sediments forming the coal basin – Karvina Upper Beds, Ostrava Beds and Karvina Lower Beds. The explanation of these phenomena (genesis and mechanisms) needs further studies.
PL
Wstępna interpretacja danych Satelitarnej Interferometrii Radarowej (PSI) wskazała na silną korelację pomiędzy zarejestrowanymi punktami pomiarowymi (PS) o wartościach ujemnych (osiadanie), a przestrzennym rozmieszczeniem struktur geologicznych Górnośląskiego Zagłębia Węglowego. Wstępne wyniki badań wykazały, że osiadanie jest obecne na obszarach struktur synklinalnych, takich jak: basen bytomski, północny skłon niecki głównej oraz małego basenu Zaborska (w pobliżu Zabrza). Wyraźnie widoczne skupienie ujemnych wartości PS jest widoczne wzdłuż zrzuconych skrzydeł uskoków regionalnych: będzińskiego i kłodnickiego. Te uskoki o pochodzeniu waryscyjskim zostały odnowione w trakcie orogenezy alpejskiej (w skrzydłach zrzuconych uskoków znajdują się utwory triasu). Ruchy stwierdzone na powierzchni terenu wzdłuż ich przebiegu mogą świadczyć o neotektonicznym charakterze uskoków. Liniowe anomalie przemieszczeń terenu zarejestrowane wzdłuż kierunków WNW–ESE są z kolei równoległe do granic karbońskich serii produktywnych wyznaczających basen węglowy – górnych warstw karwińskich, warstw ostrawskich i dolnych warstw karwińskich. Wyjaśnienie tych współzależności (genezy i mechanizmu) wymaga dalszych studiów.
11
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The little-known work by Ludwig Heinrich Jeitteles (1830-1883) on the 1858 Žilina strong earthquake in the Carpathian Mountains is commemorated and analysed. Besides his detailed macroseismic analysis of the earthquake – including the construction of isoseismal lines according to local macroseismic reports – Jeitteles was the first to superimpose the macroseismic field over a generalized geological map, which enabled him to describe the earthquake effects in relation to the geo-logical structure of the affected region. These achievements allow us to acknowledge L.H. Jeitteles as one of founding fathers of seismological research of midnineteen century.
Monitoring of damaged historical structures and modern buildings may be carried out by similar methods but not according to the same program. The monitoring of damaged historical buildings should be focused on identifications trends of asymptotic and cyclic properties of displacements and deformations trends. Such programs carried out by the author in the monitoring of some Cracow structures allowed to draw some theoretical and practical conclusions of displacements and deformations values in the whole space structure, impact of temperature effect at the optimization of measurement accuracy and deformation analysis, influence of geotechnical conditions at the stage of identification analysis elevation reference system.
The Czerwone Wierchy Nappe is the main part of the Czerwone Wierchy Massif. Several big cave systems are developed in this structural unit, e.g., Wielka Śnieżna Cave System, Kozia, Ptasia, Mała w Mułowej and a lot of smaller caves. Cross-section I presents two main parts of Czerwone Wierchy Nappe-Organy and Idziary units which are separated by the Organy Dislocation. Similar structure is characteristic for whole Czerwone Wierchy Nappe (Kotański, 1963). The abundance of caves near Organy fault is a result of intensive tectonic processes in this area what is visible at the western slope of the Miętusia Valley. Further to the east , so far scientists (Kotański, 1961; Grodzicki & Kardaś, 1989) suggested that whole the Wielka Śnieżna Cave System is developed within the dziary Unit. Our geological cross-sections of the upper part of Miętusia Valley, (based on Grochocka-Rećko, 1963) show that only upper, vertical parts ofWielka Śnieżna and Śnieżna Studnia caves are developed in the dziary Unit, similarly as the upper, vertical part of the Mała Cave. Lower parts of cave systems are related to the Organy Dislocation and the Organy Unit. It seems that geological structure of the Czerwone Wierchy Massif is a dominant factor controlling the cave passages development. As a results of geological structure, the main path of water flow, at the level ca. 1000 m a.s.l., from lower parts of Wielka Śnieżna Cave in Miętusia Valley towards Lodowe Źródło in Kościeliska Valley developed solely along Middle Triassic layers in a latitudinal fold turn of the Organy Unit (Mała Łąka Fold, Kotański, 1961).
On May 28, 1998, a moderate size earthquake of magnitude 6 occurred at lat, 31.45°N; long. 27.63°E. It was strongly kit in the northern part of Egypt. This study presents its intensity distribution based on the field observations and 280 MMI questionnaires describing the situation in the northern part of Egypt immediately after the mainshock. These reports indicate that this earthquake caused a strong shaking in Cairo and in many localities along the Nile Delta area. Cracks on buildings were observed in several places in Mersa-Matruh province, the western area of the Mediterranean Sea coast in Egypt, but cracks on ground were only observed on the sea beach area of Ras E1-Hekma village. Based on these data, the intensity-distribution map is presented here; its isoseismals are of non uniform distribution. The attenuation of MM intensity (I) with epicentral distance (D in km) of the studied shock is determined using a simple relation of type log I = log Io - mD, where Io is the epicentral intensity and m is constant. According to the variation in m constant, the isoseismal map of the studied area is divided into two zones, (a) and (b) of which zone-a is characterized by a higher m. The interpretation of the remarkable change in the m-value is attributed to the obvious variations in geological structures between zone-a and zone-b.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.