To resist against a hostile environment, the oases of Saoura developed ingenious techniques of catchment and sharing of water to exploit the rare and precious waters of the groundwater. But the intervention of modern irrigation techniques has disrupted the entire oasis system inside the oasis such as the spring, the palm grove and the ksar. These techniques have overexploited the groundwater supplying the palm grove in terms of quantity and quality. For centuries, the oases of Mougheul used only the source (with a flow of 25 dm3∙s–1 in 2001) which is inside the oasis to irrigate the parcels and herds. After the year 2005, the state decided to supply the city of Bechar with drinking water through the catchment field of Mougheul through five modern boreholes, which had a profound impact on the oasis, its surroundings, and the whole artesian source. In this work, we study the impact of the use of modern catchment systems on the water source and the life of the Mougheul population. By interviewing farmers and landowners about the impact of groundwater scarcity on the oasis. This allowed knowing the current state of the oasis and the reasons for its deterioration.
PL
Aby przeżyć w nieprzyjaznym środowisku, w oazach Saoura rozwijano pomysłowe techniki gromadzenia i rozdziału wody celem eksploatacji ograniczonych i cennych zasobów wód gruntowych. Interwencja współczesnych technik nawadniania zniszczyła cały system oaz z ich źródłami, gajami palmowymi i osadami ludzkimi. Te techniki nadmiernie eksploatowały wody gruntowe zasilające gaje palmowe. Przez wieki oazy w Mougheul wykorzystywały jedynie źródło (o wydajności 25 dm3∙s–1 w 2001 r.) znajdujące się wewnątrz oazy. Po roku 2005 państwo podjęło decyzję o zaopatrywaniu miasta Bechar w wodę pitną z poziomu wodonośnego w Mougheul poprzez pięć współczesnych odwiertów, co miało ogromny wpływ na oazę, jej otoczenie i cały system studni artezyjskiej. W pracy przedstawiono wpływ wykorzystania współczesnych systemów pozyskiwania wody na źródło wody i życie ludności w Mougheul.
This paper presents the groundwater modelling of Beni Abbes palm grove in Southwest Algeria. Beni Abbes oasis alluvial aquifer is part of the Saoura Valley aquifer system, including a loose slick contained in a Quaternary alluvial embankment that fills the Beni Abbes basin. To address local needs, industry and agriculture, groundwater has been intensively exploited in recent years. Groundwater of the Beni Abbes oasis in the Saoura Valley oasis chain, is composed of a complex system, whose layer of alluvial terraces ensures a vital role for a 40-hectare palm grove. Due to its architectural position in the local aquifer system, the alluvial aquifer is mainly fed by the Great Western Erg and sometimes by the Saoura River floods. Based on the hydrogeological, hydrochemical characterisation and hydrodynamic modelling of the alluvial aquifer system of the Beni Abbes oasis, the mathematical model of finite difference and finite difference at steady state leads to the estimation of the hydrodynamic parameters of the aquifer and the evaluation of the complete water balance. The main results of this study provide a better understanding of the geometry and functioning of this aquifer currently in a state of concern. Furthermore, it is necessary to undertake integrated water resource management in this oasis in order to ensure sustainable development.
PL
W pracy przedstawiono modelowanie wód podziemnych w gaju palmowym Beni Abbes w południowozachodniej Algierii. Aluwialny poziom wodonośny oazy Beni Abbes jest częścią systemu wód podziemnych doliny rzeki Saoura, łącznie z wodami zawartymi w czwartorzędowym aluwialnym obwałowaniu, które wypełnia basen Beni Abbes. Wody te w ostatnich latach były intensywnie eksploatowane, aby zaspokoić potrzeby ludności, przemysłu i rolnictwa. Wody gruntowe oazy Beni Abbes, jednego z elementów łańcucha oaz doliny Saoury, stanowią złożony system, którego warstwa aluwialnych tarasów spełnia kluczową rolę dla utrzymania 40-hektarowego gaju palmowego. Z powodu swojego usytuowania w lokalnym systemie poziomów wodonośnych poziom aluwialny jest zasilany z Wielkiej Pustyni Zachodniej, a czasami także przez wylewy rzeki Saoura. Wykorzystując dane hydrogeologiczne i hydrochemiczne, zbudowano model aluwialnego poziomu wodonośnego oazy Beni Abbes, który umożliwił ustalenie parametrów hydrodynamicznych poziomu i ocenę całkowitego bilansu wodnego. Wyniki tych badań pozwalają lepiej zrozumieć geometrię i funkcjonowanie poziomu wodonośnego, będącego obecnie w stanie zagrożenia. Niezbędne jest zorganizowanie zintegrowanego zarządzania zasobami wodnymi oazy, aby zapewnić jej zrównoważony rozwój.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.