Jednym z najważniejszych wymogów stawianych przed zabiegiem cementowania kolumn rur okładzinowych jest to, aby stwardniały zaczyn cementowy tworzył maksymalnie szczelne i trwałe połączenie między rurami a skałą. Mimo dużego postępu w technice cementowania, jak i coraz bardziej nowoczesnych składów stosowanych zaczynów cementowych ciągle zdarzają się nieudane zabiegi, szczególnie w utworach ilastych i zailonych. W trakcie przewiercania tego typu skał niekontrolowana hydratacja wywołana fizykochemicznym oddziaływaniem filtratu z nieodpowiednio zastosowanej płuczki wiertniczej może powodować naruszenie stateczności ściany otworu przez zachodzenie zjawiska dyspersji lub pęcznienia, dlatego stosuje się płuczki wiertnicze zawierające w składzie związki chemiczne mające za zadanie maksymalne ograniczenie niekorzystnego zjawiska pęcznienia minerałów ilastych. Utworzony na ścianie otworu osad korzystnie wpływa na proces wiercenia, jednak może być przyczyną gorszej przyczepności kamienia cementowego po zabiegu cementowania rur okładzinowych. Artykuł przedstawia wyniki badań laboratoryjnych nad sformułowaniem składu cieczy przemywających pozwalających uzyskać wysoką jakość zacementowania kolumn rur okładzinowych po stosowaniu przy wierceniu płuczek wiertniczych zawierających różne inhibitory hydratacji skał ilastych: lateks, glikol, poliaminę. Do oceny skuteczności działania poszczególnych cieczy przemywających wykorzystano nowatorską metodykę badawczą polegającą na zastosowaniu cylindrycznych rdzeni skalnych. Na rdzeniach tych wytwarzano osad płuczkowy w warunkach otworopodobnych, używając aparatu Grace M2200 oraz specjalnie przystosowanej do tego komory HPHT. Następnie próbki poddawano przemywaniu za pomocą cieczy zawierających różne środki powierzchniowo czynne, a na końcu cementowano. Zacementowane próbki rdzeni skalnych były sezonowane w temperaturze 20°C oraz 50°C przez okres dwóch i siedmiu dni, po czym mierzono siłę potrzebną do zerwania przyczepności na kontakcie stwardniałego zaczynu cementowego ze skałą. Analiza uzyskanych wyników pozwoliła wytypować środki, których użycie zapewnia najwyższą efektywność w usuwaniu osadu wytworzonego przez płuczkę wiertniczą.
EN
One of the main criteria to be met prior to the cementing the casing pipe column is that the hardened cement slurry should form the most tight and durable connection between the pipes and the rock. Despite the great progress in both the cementing technique and the increasingly modern compositions of the cement slurries used, unsuccessful treatments still occur, especially in clay and silt formations. When drilling through this type of rock, uncontrolled hydration caused by the physicochemical influence of the filtrate from improperly applied drilling mud may disturb the stability of the borehole wall through dispersion or swelling phenomena. This is why drilling fluids containing chemical compounds are used to minimize the unfavorable phenomenon of mineral swelling. The sediment formed on the wall of the hole has a positive effect on the drilling process, but it may lead to deteriorated adhesion of the cement stone after cementing of the casing pipes. The article presents the results of laboratory studies on the formulation of washer fluids to achieve high-quality cementation of casing columns after the use of drilling muds containing various hydration inhibitors of clay rocks: latex, glycol, polyamine. An innovative research methodology based on the use of cylindrical rock cores was used to assess the effectiveness of washer fluids. On these cores, a filter cake was produced in borehole-like conditions, using the Grace M2200 apparatus and a specially adapted HPHT chamber. The samples were then washed with liquids containing various surfactants and finally cemented. The cemented rock core samples were seasoned at 20°C and 50°C for two and seven days, and then the force needed to break the adhesion on the contact of the hardened cement slurry with the rock was measured. The analysis of the obtained results made it possible to select the agents the use of which ensures the highest efficiency in removing the sediment produced by the drilling mud.
The review in this article focuses on various aspects of drilling extended reach (ERD) wells. Reaching extreme depths and setting world records for deviation illustrates the importance of well design and operating strategies. Studies of articles describing various locations, including Sakhalin Island in Russia and offshore Vietnam, provide insight into ERD operations. Furthermore, the challenges of drilling in specific geological conditions, such as layered sandstones and reactive clay, are considered. Particular attention is paid to issues related to wellbore instability and drilling fluid optimization. The results of technical studies highlight the key role of maintaining wellbore stability in achieving successful ERD results. The articles emphasize the importance of understanding geomechanical factors, employing optimal mud weight, lubrication, and specialized drilling fluids to counteract instability. It demonstrates that maintaining appropriate mud weights and employing specific drilling techniques are crucial for mitigating instability-related issues. The integration of mechanical and chemical approaches is advocated for effectively managing shale-related instability. The utilization of innovative materials and fluid systems is central to the successful resolution of stability-related problems. The incorporation of micronized sealing polymers in conjunction with conventional plugging materials is detailed as an effective approach to counter wellbore instability. The synergistic combination of materials, additives and mud salinity is showcased to achieve effective shale stabilization and optimize drilling time. The authors emphasize the importance of selecting the optimal composition for each well based on experience and laboratory testing and present laboratory-tested solutions that have been successfully applied in field operations. In summary, these articles collectively offer insights into a range of strategies to combat wellbore instability. They cover the use of advanced materials, innovative fluid systems, and chemical approaches to maintain wellbore stability, improve drilling efficiency, and reduce nonproductive time.
PL
Przegląd zawarty w niniejszym artykule skupia się na różnych aspektach wiercenia odwiertów o wydłużonym zasięgu (ERD). Osiąganie ekstremalnych głębokości i ustanawianie rekordów świata w zakresie odchyleń ilustruje znaczenie projektowania odwiertu i strategii eksploatacyjnych. Przegląd artykułów opisujących różne lokalizacje, obejmujące wyspę Sachalin w Rosji oraz szelf w Wietnamie, zapewnia wgląd w operacje ERD. Ponadto rozważane są wyzwania związane z wierceniem w specyficznych warunkach geologicznych, takich jak piaskowce warstwowane oraz reaktywne iły. Szczególną uwagę zwraca się na zagadnienia związane z niestabilnością odwiertów i optymalizacją płuczki wiertniczej. Wyniki badań technicznych podkreślają kluczową rolę utrzymania stabilności odwiertu w osiąganiu udanych wyników ERD. W artykułach podkreślono znaczenie zrozumienia czynników geomechanicznych, stosowania płuczki o optymalnym ciężarze, smarowania oraz specjalistycznych płynów wiertniczych w celu przeciwdziałania niestabilności. Pokazano, że utrzymywanie odpowiedniego ciężaru płuczki oraz stosowanie specjalnych technik wiercenia ma kluczowe znaczenie dla złagodzenia problemów związanych z niestabilnością. Dla skutecznego zarządzania niestabilnością związaną z łupkami zaleca się integrację podejścia mechanicznego i chemicznego. Wykorzystanie innowacyjnych materiałów i systemów płynów ma kluczowe znaczenie dla udanego rozwiązywania problemów związanych ze stabilnością. Włączenie mikronizowanych polimerów uszczelniających w powiązaniu z konwencjonalnymi materiałami uszczelniającymi jest opisywane szczegółowo jako skuteczne podejście w celu przeciwdziałania niestabilności odwiertu. Synergiczne połączenie materiałów, dodatków oraz zasolenia płuczki jest przedstawiane jako sposób osiągnięcia skutecznej stabilizacji łupków i optymalizacji czasu wiercenia. Autorzy podkreślają znaczenie doboru optymalnego składu dla każdego odwiertu na podstawie doświadczenia i badań laboratoryjnych oraz obecne rozwiązania przetestowane laboratoryjnie, które zostały z powodzeniem zastosowane w operacjach terenowych. Podsumowując, artykuły te łącznie oferują wgląd w szereg strategii zwalczania niestabilności odwiertów. Obejmują one zastosowanie zaawansowanych materiałów, innowacyjnych systemów płynów oraz rozwiązania chemiczne w celu utrzymania stabilności odwiertu, poprawy wydajności wiercenia oraz zmniejszenia czasu nieproduktywnego.
Wiercenie otworów metodą nadciśnieniową wymaga stosowania płuczek wiertniczych o gęstości gwarantującej zrównoważenie ciśnienia złożowego i zapewnienie stabilności otworu. Do zwiększania gęstości płuczek wiertniczych najczęściej wykorzystywane są materiały obciążające takie jak węglan wapnia, baryt, ferrohem, hematyt. W praktyce do obciążania płuczek wiertniczych do dowiercania stosowany jest węglan wapnia CaCO3 z uwagi na jego wysoką rozpuszczalność w kwasie. Jednak zbyt duża koncentracja węglanu wapnia w płuczce wpływa na podwyższenie parametrów reologicznych płuczki oraz związane z tym komplikacje wiertnicze (np. przechwycenie przewodu wiertniczego). Dlatego też do płuczek o wyższej gęstości w celu zmniejszenia ilości materiałów stałych dodawany jest baryt, charakteryzujący się znacznie większą gęstością – 4,2 g/cm3 . Płuczki wiertnicze obciążane barytem w zmiennych warunkach ciśnienia i temperatury narażone są na częste zmiany gęstości, wynikające ze statycznego i dynamicznego osiadania barytu. Podczas wiercenia baryt może także powodować znaczne uszkodzenia formacji złożowych i konieczne jest w związku z tym przeprowadzenie zabiegów stymulacyjnych. Zwiększenie przepuszczalności złoża przeprowadza się między innymi poprzez zabieg kwasowania. Baryt jako materiał obciążający nie reaguje z powszechnie stosowanymi w zabiegach kwasami, co może powodować trwałe uszkodzenie złoża. Stosunkowo nowym rodzajem materiału obciążającego, który wykazuje zupełnie inne właściwości niż standardowy baryt używany do obciążania płuczek jest tetratlenek trimanganu. Materiał ten z uwagi na swoje właściwości wykazuje niewielki wpływ na parametry reologiczne płuczki, łatwo ulega w niej zawieszeniu, a dodatkowo stabilizuje zawiesiny, ograniczając sedymentację zwierconej fazy stałej, co ma znaczenie przy wierceniu otworów kierunkowych. W artykule przedstawiono badania laboratoryjne nad możliwością zastosowania tetratlenku trimanganu Mn3O4 jako środka do regulowania gęstości płuczek przeznaczonych do wiercenia otworów w warunkach wysokiej temperatury i ciśnienia HTHP. Tetratlenek trimanganu jako materiał obciążający może stanowić alternatywę dla barytu, szczególnie w płuczkach wiertniczych stosowanych do wiercenia otworów geotermalnych oraz do dowiercania horyzontów produktywnych. Opracowane płuczki zawierające nowy rodzaj materiału obciążającego charakteryzują się mniejszą tendencją do sedymentacji materiału obciążającego i niższymi parametrami reologicznymi w porównaniu z konwencjonalnymi płuczkami wiertniczymi obciążonymi barytem.
EN
Drilling holes using the overpressure method requires the use of drilling fluids with a density that guarantees the balance of the reservoir pressure and ensures the stability of the hole. Weighting materials such as calcium carbonate, barite, ferrohem, hematite are most often used to increase the density of drilling fluids. In practice, calcium carbonate CaCO3 is used for weighting drilling fluids due to its high acid solubility. However, too high a concentration of calcium carbonate in the drilling fluid increases the rheological parameters of the drilling fluid and the related drilling complications (e.g. interception of the drill string). Therefore, barite with a much higher density of 4.2 kg/m3 is added to higher-density muds to reduce the amount of solids. Drilling muds weighted with barite under changing pressure and temperature conditions are exposed to frequent changes in density resulting from static and dynamic barite sedimentation. During drilling, barite can also cause significant damage to reservoir formations, and it is therefore necessary to carry out stimulation treatments. The permeability of the deposit is increased through, among other things, acidization. Barite as a weighting material does not react with acids commonly used in treatments, which may cause permanent damage to the deposit. A relatively new type of weighting material that exhibits completely different properties compared to the standard barite used for weight drilling muds is trimanganese tetroxide. Due to its properties, this material has little effect on the rheological parameters of the drilling muds, it can be easily suspended in the drilling muds, and in addition it stabilizes the suspensions, limiting sedimentation of the solid phase, which is important when drilling directional holes. The article presents laboratory research on the possibility of using trimanganese tetroxide Mn3O4 as an agent to regulate the density of muds intended for drilling holes in HTHP conditions. Trimanganese tetroxide as a weighting material can be an alternative to barite, especially in drilling fluids used for drilling geothermal holes and drilling productive horizons. The developed muds containing a new type of weighting material are characterized by a lower tendency to cause sedimentation of the weighting material and lower rheological parameters compared to conventional bariteweighted drilling muds.
4
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Priorytetowym zadaniem płuczki wiertniczej jest zapewnienie prawidłowej ochrony złoża oraz utrzymanie stabilności ścian otworu wiertniczego. Zdolność płuczki wiertniczej do tworzenia stabilnego i nieprzepuszczalnego osadu filtracyjnego ma decydujący wpływ na zachowanie pierwotnych właściwości fizycznych skał zbiornikowych. W ramach badań określono parametry technologiczne płuczek wiertniczych, ze szczególnym uwzględnieniem powierzchniowych właściwości osadów filtracyjnych, takich jak zwilżalność (scharakteryzowana poprzez pomiar kątów zwilżania oraz swobodną energię powierzchniową), szorstkość i mikrostruktura powstałych osadów filtracyjnych.
EN
Filter cakes from 4 water-based and 1 oil-based drilling muds were studied for surface properties (contact angle, free surface energy, roughness) and microstructure. The oil-based (synthetic) drilling mud-derived filter cake showed the highest contact angle and the lowest surface free energy for water and formamide H2O and formamide.
Cementowanie rur okładzinowych do ścian otworu jest niezwykle ważnym etapem w procesie wiercenia, uzależnionym przede wszystkim od właściwego oczyszczenia przestrzeni pierścieniowej z płuczki wiertniczej i powstałych w trakcie wiercenia osadów filtracyjnych. Jednym z głównych wymogów stawianych przed zabiegiem cementowania jest uzyskanie maksymalnie szczelnego wypełnienia przestrzeni pierścieniowej i trwałego połączenia między rurami a ścianą otworu. Odpowiednie przygotowanie otworu do zabiegu cementowania zakłada wytłoczenie płuczki i usunięcie ze ścian otworu powstałych osadów filtracyjnych i zanieczyszczeń. Proces oczyszczania otworu nabiera szczególnej wagi podczas zastosowania do wiercenia płuczki olejowodyspersyjnej. Płuczki olejowodyspersyjne to jedne z najmniej kompatybilnych cieczy wiertniczych z zaczynem cementowym. Nieprawidłowe wytłoczenie płuczki i pozostawienie nieusuniętej warstwy olejowej na ścianach otworu może być przyczyną zanieczyszczenia zaczynu cementowego płuczką, nieprawidłowego wypełnienia przestrzeni pierścieniowej przez zaczyn, zmniejszenia przyczepności związanego zaczynu cementowego do ściany otworu i rur okładzinowych, zmniejszonej integralności strukturalnej i słabej izolacji międzystrefowej. W artykule przedstawiono badania laboratoryjne nad opracowaniem składu cieczy przemywającej skutecznie rozpuszczającej i usuwającej zanieczyszczenia olejowe powstałe podczas wiercenia otworu po płuczce inwersyjnej przed zabiegiem cementowania kolumn rur okładzinowych. Opracowana ciecz przemywająca powinna charakteryzować się wysoką skutecznością oczyszczania osadów z płuczki olejowodyspersyjnej, być kompatybilna z płuczką wiertniczą i zaczynem cementowym oraz zapobiegać tworzeniu się emulsji wodno-olejowych. Zastosowanie nowo opracowanej cieczy przemywającej przed zabiegiem cementowania powinno także wpłynąć na zwiększenie przyczepności zaczynu cementowego do ścian otworu i lepsze wypełnienie przestrzeni pierścieniowej.
EN
Casing cementing is an extremely important step in the drilling process, which is primarily dependent on the proper cleaning of the annular space, which involves the removal of drilling mud and filter cake. The main goals of cementing is to get the maximum/tightest filling of the annular space and a permanent connection between casing and wall. Proper preparation of the hole before the cementing operation involves removing of drilling mud from the hole and cleaning filter cake from the wall. Cleaning the borehole becomes particularly important when oil-based mud was used during drilling. This is due to the fact that the oil-based drilling muds are not very compatible with cement slurries. Incomplete removal of mud and leaving a layer of oil on the wall of the hole, can cause problems such as cement slurry pollution, improper filling of annular space, reduced adhesion between cement and wall, and reduced structural integrity. The article presents studies on the development of preflush fluid composition, which effectively dissolves and removes contaminants generated during drilling with invert emulsion drilling mud. Designed preflush fluid should be characterized by a high efficiency of filter cake, be compatible with drilling mud and cement slurry and prevent the formation of oil-in-water emulsion. The use of newly developed preflush fluid before cementing should also lead to increased adhesion of cement slurry to the wall and allow for better annular space filling.
W artykule przedstawiono wyniki badań nad doborem stężenia nanokrzemionki hydrofobowej oraz innych składników do płuczki wiertniczej, zapewniających uzyskanie stabilnych parametrów reologicznych i niskiej filtracji w warunkach otworopodobnych. Opisano badania nad określeniem wpływu dodatku nanokrzemionki i mikrokrzemionki oraz środków powierzchniowo czynnych na parametry reologiczne, filtrację API i HPHT oraz właściwości inhibitacyjne opracowanych płuczek wiertniczych. W dalszej części artykułu przedstawiono wyniki badań przyczepności kamienia cementowego do skał, na powierzchni których utworzyły się osady z badanych płuczek, oraz skuteczności usuwania tych osadów przez ciecz przemywającą. Na podstawie przeprowadzonych badań zaproponowano składy płuczek zawierających nanokrzemionkę hydrofobową dyspergowaną w poliglikolu w połączeniu ze środkami powierzchniowo czynnymi oraz mikrokrzemionke.
EN
The article presents results of research on the choice of hydrophobic silica nanoparticles and other components concentration in the drilling fluid, that ensures stable rheological parameters and low water loss in borehole conditions. Studies to determine the effect of nanosilica, microsilica and surfactants additions on rheological parameters, inhibition properties, API and HPHT filtration of prepared drilling fluids were described. The following section presents the results of adhesion tests of cement stone to rocks, on which sediment from the scrubbers was formed, and the efficiency of removing these sediments from the washing liquid. Based on the laboratory study, a drilling fluid composition containing a hydrophobic nanosilica dispersed in a polyglycol in combination with surfactants and microsilica was proposed.
7
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
W artykule przedstawiono badania, których celem było sprawdzenie możliwości wykorzystania enzymów do usuwania uszkodzenia strefy przyodwiertowej spowodowanego przez składniki płuczki wiertniczej używanej przy dowiercaniu. Przedstawiono charakterystykę enzymów o potencjalnym zastosowaniu do usuwania osadów filtracyjnych oraz zaprezentowano przykładowe badania laboratoryjne nad wykorzystaniem enzymów do usuwania „placka filtracyjnego” utworzonego przez płuczkę beziłową z blokatorami.
EN
The article presents research aimed at the possibility of using enzymes to remove the damage to the borehole zone caused by components of the drill-in fluid. The characterization of enzymes of potential use to remove sediment filter, as well as presenting examples of laboratory tests on the use of enzymes to remove the “filter cake” formed by the non-bentonite drilling mud is presented.
The article describes issue of a mud for hydrogeological wells and a method of removing sediment accumulated on the well filter and in the near-well zone after borehole drilling. Developed fluid formula is based on both primary criterion of selecting the best technological parameters of the mud and restrictive ecological standards. Because of the contact between the mud and the underground water (which is the main source of potable water), a need to select appropriate components such as biodegradable polymers (Guar-Gum, XC) and other organic compounds that are not causing harmful environmental effects has arisen. Furthermore, developed formula allows for relatively easy removal of mud remains from the well filter and near-well zone, inereasing well efficiency. The paper includes research findings of sediment acidizing by the procedure called "soft acidizing". Any information about practical application of this procedure can hardly be found in specialized literature. Therefore, concentrations and variations of the acetic, hydrochloric and citric acids were subject of research and analysis.
W referacie przedstawiono wyniki badań laboratoryjnych nad określeniem zdolności enzymów i utleniaczy do rozkładu polimerów stosowanych w składach płuczek wiertniczych, na podstawie pomiarów parametrów reologicznych zawiesin koloidalnych polimerów i płuczek wiertniczych. Badania te prowadzono przy różnym pH i zasoleniu (NaCI) i dotyczyły one wpływu wybranych środków (utleniaczy i enzymów) na parametry reologiczne płuczek wiertniczych. Do badań użyto płuczek wiertniczych o składach stosowanych przez serwisy płuczkowe na przedgórzu Karpat oraz na Niżu Polskim. Wybrane do badań płuczki zawierały w swoim składzie zarówno koloidy ochronne typu skrobiowego, jak i celulozowego, co pozwoliło na dobór odpowiednich środków (utleniaczy i enzymów) w zależności od typu użytego w składzie płuczki zestawu polimerów. Badania z udziałem płuczek wykonywano głównie w warunkach symulujących warunki otworowe, tj. w obecności zwiercin i skażeń chemicznych oraz w podwyższonej temperaturze. Uzyskano pozytywne wyniki odnośnie możliwości upłynniania płuczki bezpośrednio przed cementowaniem, a również możliwości zastosowania utleniaczy i enzymów w składach cieczy przemywających do usuwania osadów filtracyjnych.
EN
The paper presents the results of laboratory tests to determine the ability of enzymes and oxidants to degrade the polymers used in the composition of drilling fluids from measurements of the rheological parameters of colloidal suspensions of polymers and drilling fluids. These studies were carried out at different pH and salinity (NaCI), they relate to impact of oxidants and enzymes on rheological parameters of drilling fluids. Muds used in the study are applied by the drill sites in the foothills of the Carpathians and the Polish Lowlands. Muds selected for study included in its composition, both protective colloids such as starch and cellulose which allowed the selection of oxidants and enzymes, depending on the type of polymers used in the composition of a mud. Studies of drilling muds was performed under borehole conditions, i.e. presence of cuttings and chemical contamination and high temperatures. Positive results were achieved regarding the possibility of thinning of mud just before cementation, and the possibility of using oxidants and enzymes in the composition of the washing fluids to remove filter cake.
W artykule został przedstawiony mechanizm tworzenia się osadu filtracyjnego. Opisano metody chemiczne stosowane do jego usuwania. Przedstawiono enzym służący do usuwania skrobi z osadu filtracyjnego. Przedstawiono również środki powierzchniowo-czynne służące do zwiększania lepkości płynów przemywających (enzymów). Określono skład płynu przemywającego: woda, inhibitor minerałów ilastych, enzym, środki powierzchniowo-czynne. Przedstawiono własności reologiczne uzyskanych płynów przemywających dla różnych szybkości ścinania i różnych koncentracji enzymów. Sprawdzono skuteczność płynów przemywających do usuwania osadu filtracyjnego.
EN
The filter cake is generated during drilling lateral well. In this paper is described mechanism of filter cake generating and chemical methods which are used to remove it. Author presented also enzyme which is used to degrade starch in filter cake and surfactants which provide enhancing viscosity of cleaning fluids. Based on these studies composition of cleaning fluid was determined: water, clay control, enzyme, surfactants. Rheology of cleaning fluids for different shear rates and different enzyme concentrations are presented. Removing filter cake efficiency for tested cleaning fluids were also checked.
The procedure for moisture content determination for filter cakes dewatered by air blowing was proposed and verified in the paper. The dewatering model presented assumes that the filter cake consists of a bundle of tortuous capillaries of different diameters, side channels and dead zones. The relationship between surface tension and saturation of filter cakes were presented. The method was verified using calcium carbonate powders with mean diameters of 67 mm and 17 mm. The experiments were carried out in the laboratory vacuum filter. The dewatering process supported by surfactants resulted in decreasing the final saturation of filter cakes.
W pracy zaprezentowano metodę wyznaczania wytrzymałości osadów filtracyjnych częściowo odwodnionych przez przedmuchiwanie powietrzem. Osady takie powstają m.in. w wyniku filtracji plackowej realizowanej na próżniowych filtrach bębnowych. Metoda pozwala wyznaczyć wytrzymałość osadów filtracyjnych o nasyceniu cieczą w granicach od 20 do 80% tj. w obszarze kapilarnym. Metoda została przetestowana na osadach filtracyjnych złożonych z cząsteczek węglanu wapnia o przeciętnej średnicy 43 urn. Zaprezentowane wyniki uzyskano na podstawie testów bezpośredniego ścinania oraz z eksperymentów odwadniania osadów przez przedmuchiwanie powietrzem.
EN
In the paper the procedure for strength determination of partially dewatered filter cakes was proposed and verified. Filter cakes considered were dewatered in vacuum filters by airflow through the filter cake. The method is apphcable for filter cakes with saturation in the range from 20% to 80%, i.e. in the capillary region. Verification was carried out in filter cakes consisted of carbon carbonate partieles with the mean diameter equal to 43 urn. The results were obtained on the basis of direct shear tests and the determination of a capillary curve.
W artykule przedstawiono rozwiązany numerycznie model przebiegu procesu, który polega na następujących po sobie etapach filtracji i kompresji osadu pofiltracyjnego. Zaprezentowano zestaw równań opisujących to zjawisko oraz, oparty o testy filtracyjne, sposób określania wartości poszczególnych parametrów charakteryzujących zawiesinę. Wielkości te pozwalają na przeprowadzenie matematycznej symulacji rozdziału zawiesin dla dowolnych parametrów procesowych.
EN
The numerically solved model of the process comprising filtration and filter cake compression periods is shown in the paper. The equations describing this phenomenon and the method for determination of the filtration parameters, based on test filtration are presented. These parameters enable one to carry out a proper computer simulation of suspension separation at any process conditions.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.