Celem eksperymentu była ocena wpływu temperatury utwardzania na wybrane właściwości użytkowe wyrobów do łączeń konstrukcyjnych. Do badań wytypowano trzy kleje epoksydowe przeznaczone - w ramach naprawy konstrukcji betonowych - do przyklejania materiałów, takich jak np. maty z włókien węglowych, szklanych i aramidowych. Substraty, z których składają się poszczególne kleje, jak również przygotowane obiekty badawcze, kondycjonowano w warunkach laboratoryjnych oraz ekstremalnych temperaturach utwardzania, wytypowanych do projektu w oparciu o informacje znajdujących się w kartach technicznych wyrobów. Jako temperatury ekstremalne przyjęto maksymalną 35˚C i minimalną 10˚C wartość deklarowaną wspólną dla wytypowanych klejów. Przeprowadzono badania, których wyniki stanowią podstawowe kryterium oceny jakości połączeń klejowych, takie jak: wytrzymałość na ścinanie (przy różnych wartościach kąta nachylenia złącza), wytrzymałość na ściskanie i zginanie. Dodatkowo wykonano badanie przyczepności betonu starego do betonu starego, które pozwoliło określić, jaki wpływ ma temperatura utwardzania na połączenie kleju i betonu. Analiza uzyskanych wyników wykazała wpływ temperatury utwardzania wyrobów do łączeń konstrukcyjnych na ich wybrane właściwości użytkowe. Większy wpływ na obniżenie poziomu uzyskanych parametrów ma spadek temperatury utwardzania klejów do łączenia konstrukcyjnego do 10°C.
EN
The aim of the experiment was to evaluate the influence of the hardening temperature on selected performance properties of products for construction joints. Three epoxy adhesives were selected for the tests, intended - as part of the repair of concrete structures - for gluing materials such as carbon, glass and aramid fiber mats. The substrates, which make up the individual adhesives, as well as the prepared research objects, were conditioned in laboratory conditions and extreme hardening temperatures, selected for the project based on the information contained in the technical data sheets of the products. The maximum 35˚C and minimum 10˚C declared values shared by the selected adhesives were adopted as extreme temperatures. Tests were carried out, the results of which constitute the basic criterion for assessing the quality of adhesive joints, such as: shear strength (at different values of the angle of inclination of the joint), compressive and bending strength. In addition, the adhesion test of the old concrete to the old concrete was performed, which allowed to determine the influence of the hardening temperature on the bonding of the adhesive and concrete. The analysis of the obtained results showed the influence of the hardening temperature of products for construction joints on their selected performance properties. The decrease in the curing temperature of structural adhesives to 10°C has a greater impact on the reduction of the obtained parameters.
The purpose of this article is to investigate the effect of sandblasting surface treatment, before the bonding process, on the strength of the adhesive joints of the three types of aluminium alloy sheets. Three values of pressure were used during the sandblasting process, i.e. 0.41 MPa, 0.51 MPa and 0.56 MPa. After mechanical treatment, the samples of aluminium alloys sheets were degreased three times with acetone by immersion. The elements were bonded with single-lap joints using two components epoxy adhesive. After the curing process, the shear strength tests of the aluminium alloy adhesive joints were conducted, according to the DIN EN 1465 standard. The surface topography of all samples was measured, and the most important surface roughness parameter and its waviness were determined. Based on the experimental results, it was noticed that, among others, while using the same pressure value during sandblasting of different aluminium alloys, the roughness parameters Ra and Rz of the obtained surfaces differed depending on the type of alloy. It is also to notice that more than two times strength of the joints was obtained by those made of the aluminium alloy sheet, which was subjected to heat treatment.
3
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The paper presents the results of experimental research aimed at determining the possibilities of strengthening structural adhesive joints. Techniques to improve the strength of adhesive joints was to make holes in the front part of the adherends in order to make the joint locally more flexible in the area of stress concentration at the joint edges. The tests were carried out for the lap joints of EN AW-2024-T3 aluminum alloy sheets, which were bonded with Loctite EA3430 epoxy adhesive. Static tests were carried out on the basis of the tensile/shear test. It has been shown that the applied structural modifications allow for an increase in the strength of the joint, in the best variant, an increase in strength of 14.5% was obtained. In addition, it has been shown that making holes in the adherends allows to reduce the spread of strength results.
The paper presents a comparative analysis of the strength properties of single-lap assembly joints. Single-lap joints are commonly used in various structures because of their strength properties. Three types of joints, widely used in modern structures, were prepared and tested: adhesive, rivet, and hybrid adhesive-rivet joints. The experiments were carried out using aluminum alloy EN AW-2024, a structural material used in aviation. In the adhesive joints, the substrates were joined using a two-component epoxy adhesive composed of Epidian 53 epoxy resin and polymide curing agent (PAC) – Epidian 53/PAC/100:80. The rivet joints were formed using steel-aluminum blind rivets. The rivets were arranged in four different configurations. One of the very important structural factors considered when designing single-lap assembly joints is overlap length. In the present study, two overlap lengths were tested: 12 mm and 20 mm. The assembly joints were subjected to strength tests. Tensile-shear strength was determined. The results were analyzed statistically.
Celem pracy było określenie wpływu wybranych sposobów przygotowania powierzchni na wytrzymałość połączeń klejowych blach stalowych ocynkowanych metodą zanurzeniową, wykonanych za pomocą kleju epoksydowego Epidian 53/Z-1/100:10. Przygotowanie powierzchni łączonych elementów zostało zrealizowano, w następujących wariantach: wariant A, obejmujący obróbkę mechaniczną papierami ściernymi o różnej gradacji bez odtłuszczania oraz wariant B składający się z obróbki mechanicznej i odtłuszczania rozcieńczalnikiem ekstrakcyjnym powierzchni próbek blach przeznaczonych do klejenia. Ocenę wpływu przygotowania powierzchni dokonano na podstawie badań wytrzymałościowych jednozakładowych połączeń klejowych na maszynie wytrzymałościowej Zwick/Roell 150, zgodnie z normą DIN EN 1465. W badaniach przeprowadzono także pomiary wybranych parametrów chropowatości powierzchni w celu oceny struktury geometrycznej po obróbce mechanicznej papierami ściernymi o różnej gradacji. Na podstawie wyników badań zauważono, że zastosowanie podczas przygotowywania powierzchni do klejenia odtłuszczacza, jakim był rozcieńczalnik ekstrakcyjny, wpłynęło korzystnie na wzrost wytrzymałości na ścinanie połączeń klejowych, w porównaniu do wytrzymałości połączeń, w których zastosowano jedynie obróbkę mechaniczną.
EN
The purpose of the article was to determine the influence of selected surface preparation methods on the adhesive joints strength of hot-dip zinc coated steel sheets, prepared by Epidian 53/Z-1/100:10 epoxy adhesive. The surface treatment of the adherends has been carried out in the following variants: Variant A, comprising mechanical treatment with abrasive papers of various gradation without degreasing, and Variant B consisting of mechanical treatment and degreasing with extractor diluents of the surface of the adherends samples. The assessment of the impact of surface preparation was made on the basis of strength tests of single-lap adhesive joints on the Zwick/Roell 150 testing machine, according to DIN EN 1465 standard. The tests also included measurements of selected surface roughness parameters to evaluate the geometrical structure after machining with abrasive papers of various gradations. Based on the results of the research, it was noticed that the use of a degreaser during the preparation of the degreaser surface, which was an axtractor diluents, had a positive effect on the shear strength of the adhesive joints compared to the joints strength in which only mechanical treatment was applied.
W artykule przedstawiono zagadnienia związane z określeniem wytrzymałości klejów epoksydowych w stanie utwardzonym oraz wytrzymałości połączeń klejowych blach stalowych przygotowanych z użyciem badanych klejów epoksydowych. Do wykonania próbek klejów w stanie utwardzonym wykorzystano trzy rodzaje żywic epoksydowych: Epidian 5, Epidian 53 oraz Epidian 57. Poszczególne żywice mieszane były z utwardzaczem PAC w stosunku 100:100 oraz 100:80, tworząc 6 wariantów kompozycji klejowych. Kleje te zastosowano także do łączenia próbek wykonanych z blachy stalowej C45, tworząc jednozakładkowe połączenia klejowe. Oba rodzaje próbek poddano badaniom wytrzymałościowym: próbki klejów - badaniom wytrzymałości na ściskanie (DIN EN 196-1), a próbki połączeń klejowych - badaniom wytrzymałości na ścinanie (DIN EN 1465). Na podstawie uzyskanych wyników badań wytrzymałościowych stwierdzono, że największym odkształceniem charakteryzowały się próbki kleju Epidian 57/PAC/100:100, a najmniejszym - kleju Epidian 5/PAC/100:100. Najwyższą wytrzymałość uzyskano dla połączeń klejowych, wykonanych z użyciem kleju Epidian 57/PAC/100:80. Najsłabsze wyniki uzyskano w przypadku połączeń klejowych wykonanych z użyciem kleju Epidian 5/PAC/100:80.
EN
The article presents the issues related to the determination of the strength of adhesives in cured state and the bonded joints strength of stainless steel sheets which were made using the preparing the epoxy adhesives. Three types of epoxy resin: Epidian 5, Epidian 53 and Epidian 57 were used to preparing the samples of adhesives in cured state. The epoxy resins were mixed with PAC hardener. The quantitative ratio of resin to hardener was: 100:80 and 100:100. The epoxy adhesives were used to making the single-lap bonded joints of C45 stainless steel sheets. Both types of samples were subjected to strength tests: samples of adhesives - the compressive strength tests (DIN EN 196-1) and the samples of the bonded joints - the shear strength tests (DIN EN 1465). On the basis of the results of strength tests can be stated that the greatest deformation occurred for samples of Epidian 57/PAC/100:100 adhesive, and the smallest for the Epidian 5/PAC/100:100 adhesive. The highest strength was obtained for the bonded joints of C45 stainless steel sheets made with Epidian 57/PAC/100:80 and the smallest for adhesive joints made with the adhesive Epidian 5/PAC/100: 80.
Celem przeprowadzonych badań doświadczalnych było określenie wpływu czasu życia kompozycji klejowych na wytrzymałość połączeń klejowych. Badania eksperymentalne polegały na określeniu wytrzymałości połączeń klejowych, utworzonych za pomocą dwóch rodzajów klejów, po zastosowaniu 5 różnych czasów życia przygotowanych klejów epoksydowych dwuskładnikowych. Kleje te składały się z dwóch rodzajów żywic epoksydowych Epidian 57 i Epidian 53 oraz utwardzacza Z-1, przygotowanych w określonych, takich samych proporcjach wagowych: Epidian 57/Z-1/100:10 i Epidian 53/Z-1/100:10, wynikających ze stosunku stechiometrycznego żywicy i utwardzacza. Badaniom wytrzymałościowym poddano połączenia klejowe jednozakładkowe próbek polietylenu PE HD 500. Badania wytrzymałości na ścinanie przeprowadzono zgodnie z normą DIN EN 1465. Na ich podstawie stwierdzono, że rodzaj kleju, w połączeniu z różnym czasem jego życia, po którym nastąpiło aplikowanie tego kleju na powierzchnie łączone, wpływa na wytrzymałość połączeń klejowych polietylenu.
EN
The aim of this experimental research was to determine the effect of pot life adhesive compositions on the strength of the bonded joints. Experimental test consisted of determining the strength of adhesive bonded joints formed from the two adhesives, after application of 5 different lifetimes of two-component epoxy adhesives. These adhesives are composed of two types of epoxy resins: Epidian 57 and Epidian 53 and the curing agent Z-1, prepared as the same proportions by weight: Epidian 57/Z-1/100:10 and Epidian 53/Z-1/100:10, resulting from the stoichiometric ratio of resin and hardener. The single-lap bonded joints of PE HD 500 polyethylene were tested. The shear strength tests were carried out in accordance with DIN EN 1465. On the basis of results it was found that the type of adhesive in combination with various the pot life affects the strength of the polyethylene bonded joints.
W artykule zaprezentowano wyniki badań właściwości mechanicznych wybranych klejów epoksydowych. W trakcie badań wykorzystano 6 kompozycji klejowych przygotowanych z 3 rodzajów żywic epoksydowych: Epidian 5, Epidian 53 oraz Epidian 57, które mieszano z utwardzaczem PAC w stosunku 100:100 oraz 100:80. Podczas realizacji badań przygotowano 2 zestawy próbek: próbki klejów w stanie utwardzonym oraz próbki jednozakładkowych połączeń klejowych blachy C45 wykonanych za pomocą wymienionych klejów. Analizując wyniki badań wytrzymałości połączeń klejowych i grubości warstwy kleju zauważono pewną zależność – im spoina ma mniejszą grubość, tym wytrzymałość połączenia jest większa. Jednozakładkowe połączenia klejowe przygotowane za pomocą kleju Epidian 57/PAC/100:80 uzyskały największą wytrzymałość (14,9 MPa), przy najmniejszej wartości grubości spoiny klejowej (0,2 mm). W przypadku zastosowania kleju Epidian 5/PAC/100:80 uzyskano najmniejszą wytrzymałość statyczną (6,69 MPa).
EN
The article presents the results of tests of mechanical properties of selected epoxy adhesives. The study used 6 types of adhesive compositions prepared from three types of epoxy resins Epidian 5, Epidian 53 and Epidian 57, which were mixed with the hardener PAC 100: 100 and 100: 80. During the implementation of research two sets of samples were prepared: samples of adhesives in hardened state and single lap adhesive joints of steel sheet C45 made by using these epoxy adhesives. By studying the results of strength tests of adhesive joints and adhesive layer thickness, was observed a dependence – when the weld has a smaller thickness, the strength of the connection is greater. One single-lap adhesive joints prepared with Epidian 57 / PAC / 100: 80 have the highest strength (14.9 MPa), with the smallest adhesive thickness (0.2 mm). When using Epidian 5 / PAC / 100: 80, the lowest static strength (6.69 MPa) was obtained.
9
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
W analizie modelowej MES jednym z istotnych elementów jest dokładne określenie stałych materiałowych takich jak moduł Younga czy współczynnik Poissona. Z reguły określa się je w standardowych próbach na próbkach „wiosełkowych” lub przyjmuje na podstawie dostępnej literatury. W przypadku połączeń klejowych sprawa jest bardziej skomplikowana. Klej w stanie płynnym, w kontakcie z powierzchnią metalu, podlega silnemu oddziaływaniu pola sił fizysorpcyjnych i chemisorpcyjnych na granicy faz. W efekcie w bezpośredniej strefie granicznej następuje specyficzne porządkowanie struktury co skutkuje zmianą właściwości tej strefy w stanie utwardzonym. Grubość tej strefy zależy od wielu czynników, najczęściej zmiana tych właściwości przejawia się wzrostem sztywności utwardzonego kleju w tej strefie. Zjawisko to znane jest jako „pozorny” moduł Younga. W sytuacji, gdy grubość warstwy kleju jest mała, a tak z reguły jest w przypadku połączeń metali, zjawisko to może w istotny sposób zwiększać niepewność otrzymanych wyników symulacji. W pracy przedstawiono badania porównawcze polegające na wyznaczeniu współczynnika sprężystości wzdłużnej kleju dla próbek „wiosełkowych” oraz kleju w spoinie klejowej dla próbek „przekładkowych”. Wyznaczono różnicę w wartości modułu Younga kleju epoksydowego oraz spoiny klejowej. Rozważano wpływ tej różnicy na stopień zgodności otrzymywanych wyników symulacji MES z wynikami badań niszczących.
EN
In FEM analysis one of crucial elements is to accurately determine material constants like Young’s modulus or Poisson’s ratio. In general these constants are identified in standard tests on dumbbell-shaped samples or assumed based on available literature. In case of adhesive joints issue is much more complicated. Adhesive in its uncured state, in contact with surface of the metal, is subjected to impact of physisorption and chemisorption forces at the phase boundary. In the effect of this in the direct boundary zone occurs specific structure ordering, which results in modification of properties of this area in cured state. Thickness of this zone is dependent on various factors, predominantly change of these properties results in increased glue rigidity. This phenomenon is known as “apparent” Young’s modulus. In case, where thickness of glue layer is small, as it is typically for adhesive metal joints, this phenomenon might significantly increase uncertainty of the results of the FEM simulation. Comparative studies were shown involving the determination of the elastic modulus of adhesive of the dumbbell samples and an adhesive joint in the interleaved samples. The difference in the value of Young’s modulus of adhesive epoxy material and adhesive joint was determined. The impact of this difference on the degree of compliance of FEM simulation in comparison with results of destructive testing was considered.
Omówiono badania krótkiego wspornika wzmocnionego konstrukcją stalową, mocowaną do słupa za pomocą kleju i śrub. Wzmocnienie było wykonywane, gdy element pozostawał obciążony. Do momentu przerwania badania, spowodowanego wyczerpaniem możliwości stanowiska badawczego, uzyskano wzmocnienie o ponad 150% w stosunku do modelu świadka.
EN
The results of experimental investigation of the corbel strengthened by the steel accessory fasten by epoxy – adhesive rods to the column are presented in the paper. Strengthening was made when the load was applied. More than 150% increase in load carrying capacity was obtained comparing with non – strengthened model, until the test was stopped, because of ultimate strength of test setup.
11
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The paper describes the measurements of temperature growth in different types of the epoxy adhesive bonding external strengthening. A total of six types of models were tested: CFRP sheet and strip, two SRP tapes adhered to the concrete sample, CFRP strip and SRP tape on a timber sample. Changes in temperature were investigated during the summer in the southern Poland. The maximum measured temperatures for all models exceeded regarded as safe temperature limit of 45°C. The highest recorded adhesive temperature refers to a sample of CFRP strengthened timber and exceeded 70°C. For the structure such a high temperature may result in almost complete loss of adhesion and thus the efficiency of strengthening. Test results may be a warning against the use of FRP external strengthening exposed to direct sunlight without any protection.
PL
W artykule opisano pomiary wzrostu temperatury w różnych rodzajach klejów epoksydowych połączeń wzmocnień zewnętrznych. Przebadano łącznie sześć rodzajów modeli: matę i taśmę CFRP, dwie taśmy SRP przyklejone do próbki betonu, taśmę CFRP i taśmę SRP na próbce drewna. Zmiany temperatury były badane w okresie letnim w południowej Polsce. Maksymalne zmierzone temperatury dla wszystkich modeli przekroczyły uznawaną za bezpieczną granicę temperatury 45°C. Najwyższa zanotowana temperatura kleju dotyczy próbki drewnianej wzmocnionej CFRP i przekroczyła 70°C. Tak wysoka temperatura w konstrukcji może spowodować prawie całkowitą utratę przyczepności, a tym samym efektywności wzmocnienia. Wyniki badań mogą być ostrzeżeniem przed stosowaniem zewnętrznego wzmocnienia FRP poddanego bezpośredniemu działaniu nasłonecznienia bez żadnej ochrony.
The aim of this study was a comparative analysis of static shear strength of single-lap adhesive joints of 316L steel adherends, measured prior to and after mechanical treatment with a P320 grit coated abrasive tool. The study was of comparative nature and focused on adhesive joints subjected to thermal cycling. The tests were carried out on joints bonded with Epidian 5 and Epidian 6 epoxy adhesives hardened with Z1 and PAC curing agents. The static shear strength tests results of single-lap adhesive joints were analysed with regard to different surface treatment variants. The scope of tests covered a relatively short fatigue cycle, i.e. 200 cycles in the range of temperatures between -40o C and +60o C. This paper includes the surface free energy and selected surface roughness parameters of substrates and images showing the surface of adherends before and after mechanical treatment with P320 grit coated abrasive tool.
The following paper presents a comparative analysis of two epoxy-based adhesives: Hysol 9466 and Hysol 3421, prior to and after thermal shock testing. The tests focused on determining Young’s modulus. Epoxy-based materials are among the most widespread adhesive materials used as universal structural adhesives. The prepared epoxy samples (Hysol 9466 and Hysol 3421) were subjected to thermal shock cycling tests, according to a specified programme, in a thermal shock testing chamber, at a temperature range –40 °C to +60 °C and in the number of 200 cycles. Conclusions from the tests are presented at the final stage of the paper.
14
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Swoiste właściwości żywic epoksydowych umożliwiają zaliczenie tych polimerów do grupy najlepszych materiałów klejowych. O wyższości klejów epoksydowych decyduje m.in. ich doskonała przyczepność do łączonych powierzchni oraz bardzo dobra odporność chemiczna. Ich stosowanie jest ułatwione poprzez możliwość prowadzenia procesu utwardzania z zastosowaniem jedynie nacisku zapewniającego dokładne przyleganie powierzchni łączonych. Złącze epoksydowe może niekiedy zastąpić takie sposoby łączenia, jak nitowanie lub spawanie. Fakt ten jest szczególnie ważny w tych zastosowaniach, gdzie wymagana jest duża gładkość powierzchni. Istotna jest także możliwość łączenia ze sobą rożnych materiałów np. metali, szkła, ceramiki, betonu, tworzyw sztucznych oraz gumy. Modyfikowane kleje epoksydowe o zwiększonej elastyczności stanowią doskonałe rozwiązanie w przypadku różnic we współczynnikach rozszerzalności materiałów łączonych i utwardzonej żywicy. W pracy opisano przeprowadzone badania żywicy epoksydowej Epidian 5 oraz kompozycji tej samej żywicy częściowo zastąpionej przez glikolizat odpadowego poli(tereftalanu etylenu) (PET). Porównano wybrane właściwości otrzymanych kompozycji, pod kątem możliwości ich aplikacji jako głównego składnika klejów budowlanych. Wykazano, że zaproponowana kompozycja epoksydowa odznacza się korzystnymi właściwościami mechanicznymi, a jednocześnie zastosowany modyfikator pełni rolę substancji poprawiającej elastyczność spoiny klejowej. Dodatkowo, modyfikator obniża koszty produkcji klejów, które postrzegane są za stosunkowo drogie. Wykorzystanie materiałów pochodzących z recyklingu (odpadowy PET) jako modyfikatorów klejów epoksydowych stwarza możliwości udoskonalenia cech technicznych tych materiałów, dając jednocześnie znaczące korzyści środowiskowe.
EN
The unique properties of epoxy resins allow rating these polymers among the best gluing materials. Their superiority results, among other things, from their perfect adhesion to surfaces to be glued and their good chemical resistance. Their use is made easier by the possibility of carrying out the curing process only by applying pressure ensuring tight fitting of the glued surfaces. An epoxy joint can sometimes replace such joining methods as riveting or welding. This seems to be particularly important where great surface smoothness is required. The possibility of joining together different materials, e.g. metals, glass, ceramics, concrete, plastics and rubber is also essential. Modified epoxy adhesives of increased elasticity are a perfect solution in the case of expansion coefficient differences of joined materials and cured resin. The paper describes the research on Epidian 5 epoxy resin and a compound of the same resin partially replaced by the glycolisate of waste poly(ethylene terephthalate)(PET). Chosen properties of the compounds obtained were compared with a view to their application as the main component of adhesives used in building industry. It was demonstrated that the recommended epoxy compound shows good mechanical properties and at the same time the modifier that was applied works as a substance upgrading the elasticity of the adhesive joint. Additionally, the modifier reduces the production cost of the adhesives which are thought to be relatively expensive. The use of materials from recycling (waste PET) as epoxy adhesive modifiers creates a chance to improve the technical properties of adhesives and is at the same time beneficial to the environment.
15
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Crack propagation behavior was studied for aluminium/aluminum adhesive joints bonded with two epoxy adhesives: pure and reinforced with clay nanoparticles. The focus was also on the novel use of the constant displacement rate test to study adhesion/adhesives efficiency. The epoxy systems studied were: Epidian E6 produced from bisphenol A and epichlorohydrin, ("Organika -Sarzyna" Poland); pure or strengthened with montmorillonit nanoparticles (MMT). Crack growth rate was estimated for two displacement rates. The nanoparticle reinforced epoxy showed advantage over pure epoxy adhesive (Figs. 4,5). This effect was more pronounced at low deflection rates. The constant displacement rate test was found promising to study microstructural effects in adhesive joints.
16
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Badano kompozycje i kleje epoksydowe (jako żywicy użyto Epidianu 6, produkt Zakładów Chemicznych Organika-Sarzyna w Nowej Sarzynie) utwardzane produktem aminoglikolizy poli(tereftalanu etylenu) trietanoloaminą (PET/TEA). Jako nanonapełniacze stosowano: Organobentonit, produkt Zakładów Górniczo-Metalowych Zębiec S.A w Starachowicach, oraz Nanofil 5, produkt firmy Süd-Chemie. Nanonapełniacze dyspergowano przy użyciu sondy ultradźwiękowej UP 200S firmy Hielscher GmbH, Niemcy przez 20, 35, 50 i 65 minut. Do kompozytów wprowadzano 5 części wagowych nanonapełniaczy i 28,8 g środka sieciującego E6/PET/TEA 4 oraz utwardzacz PET/TEA w trzech udziałach wagowych 28,8 g (E6/PET/TEA 4), 19,2 g (E6/PET/TEA 6) oraz 14,4 g (E6/PET/TEA 8) na 100 g żywicy. Badano przebieg procesu sieciowania oraz określano właściwości wytrzymałości na ścinanie opisywanych materiałów epoksydowych w temperaturze pokojowej oraz po upływie miesiąca i 3 miesięcy.
EN
The epoxy compositions and composites hardened with the product of chemical degradation of poly(ethylene terephthalate) with triethanolamine have been investigated. Epoxy resin used was Epidian 6 (product of Chemical Works "Organika Sarzyna" in Nowa Sarzyna) and as nanofillers were applied Organobentonite, product of ZG-M "Zebiec" S.A., Starachowice and Nanofil 5, product of Süd-Chemie. The nanofillers were introduced to the compositions in amounts 5 g per 100 g of the epoxy resin. The hardeners were applied in three weight ratios: 28.8 g (E6/PET/TEA 4), 19.2 g (E6/PET/TEA 6) and 14.4 g (E6/PET/TEA 8) per 100 g of the resin. The times of dispergation of nanofillers were 20, 35, 50 and 65 minutes. Crosslinking process and shear strength of the adhesives have been investigated at room temperature after one and three months. The addition of 5% and different times of dispergation does not influence crosslinking process significantly. The epoxy composites with nanofillers have been considerably bigger shear strength than unfilled systems. Introduction of the Organobentonite and Nanofil 5 and longest time of dispergation unexpended does not improve these properties on insufficient dispersion of the nanofillers.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.