W artykule zaprezentowano wyniki badań doświadczalnych nadproży wykonanych ze zbrojonych powierzchniowo bloczków komórkowych jako alternatywy dla stosowanych nadproży systemowych. Jako zbrojenie zastosowano siatki z włókien szklanych mocowane do spodu i powierzchni bocznej nadproża. Analizie poddano cztery sposoby zbrojenia siatkami kompozytowymi, dla których wzrost nośności odniesiono do próbki niezbrojonej.
EN
The article presents the results of experimental studies on aerated autoclaved concrete lintels as an alternative to the usual lintels. In this case, composite meshes attached to the bottom and to the side of the lintel were used as a reinforcement. We analyzed four types of reinforcement using composite meshes for which the high load capacity was compared with a non-reinforced sample.
4
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Brittle fracture of the reinforced composite element has been a matter of considerable concern to engineers for many years. It is now generally accepted that the mode of failure is the centerpiece of the problem. The publication presents the experimental and numerical procedure used to determine the state of the stress in the photoelastic model of reinforced beams. The fracture process of fiber reinforced composite materials is very complicated, and the fracture strength is affected by matrix cracking, fiber breakage and interfacial debonding between matrix and fibers. The criterion used to calculate the maximum load was derived based on two processes only: matrix cracking and deformation of the reinforcement. The theoretical ultimate bending moment was calculated using the strain energy release rate Gc, and the stress intensity factors corresponding to the crack propagation of the matrix and the elastic-plastic deformation or the yield limit the reinforcement.
PL
Kruche pękanie elementów kompozytowych jest istotnym problemem analizowanym przez konstruktorów od wielu lat i analiza sposobu zniszczenia zajmuje centralna pozycję przy rozwiązywaniu tego problemu. W pracy przedstawiono przykłady i porównano wyniki badań eksperymentalnych i obliczeń numerycznych elastooptycznych modeli belek zbrojonych. Procesy pękania elementów kompozytowych zbrojonych prętami, lub pasmami są dosyć złożone, zniszczenie może być spowodowane pękaniem matrycy, utratą nośności zbrojenia, delaminacją zbrojenia lub inaczej mówiąc utratą przyczepności zbrojenia i matrycy (spowodowaną tzw. pękaniem międzyfazowym). W pracy niniejszej przedstawiono kolejne fazy zniszczenia belek kompozytowych z żywic syntetycznych zbrojonych prętami, lub pasmami w strefie rozciąganej, narażonej na pękanie oraz określono wielkości współczynnika uwalniania energii sprężystej w złożonym sposobie zniszczenia elementu. Przedstawiono także uproszczoną metodę określania nośności belek zbrojonych na podstawie parametrów mechaniki pękania matrycy oraz nośności zbrojenia. Wprowadzając do obliczeń założenia mechaniki pękania można wyznaczyć graniczne wartości obciążeń w funkcji współczynników intensywności naprężenia i współczynnika uwalniania energii sprężystej oraz odkształceń zbrojenia (sprężystych lub plastycznych). Zastosowana metoda umożliwia jakościową ocenę propagacji pęknięć w poszczególnych fazach zniszczenia elementu.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.