The article discusses the issues of deliberate design strategies aimed at reducing the effect of the urban heat island and improving the quality of air in the city, which have been implemented in recent years in Antwerp, Belgium. Literature studies and case studies (theory and practice analysis) supported by the in situ method, i.e. local visits in the field became our workshop method. The criterion for collecting data, systematization of issues and their synthesis depended on the interdisciplinary approach to the subject and the openness of ideas. The implementation of green areas in the form of wild ecosystems on composite roofs and terraces of housing complexes (e.g. Palazzo Verde in Antwerp, architect Stefano Boeri, implementation in 2018) and ecological education parks which are established in urban revitalized areas (e.g. Hobokense in Antwerp along with housing estates of the Polderstadt and Groen Zuid, architect Binst Architects, implementation in 2020), is part of actions aimed at increasing the quality porosity of the urban tissue and thus the biologically active area and effective rainwater retention. These new urban ecosystems, which are based on native species of plants and new ones coexisting with them in full synergy, are conducive to increasing local biodiversity, eco education of inhabitants and creating architecture as a form of art combined with biology. The location of housing eco-architecture along with urban crops areas on the border of new urban eco ecosystems and the possibility of breeding and grazing of small animals or organizing bees apiaries supports the trend for maintaining agricultural functions in cities and small gastronomy which is oriented to the promotion of local products. These strategies are part of the city pro-climate policy as effective grassroots actions aimed at obtaining the climate neutrality of our planet.
PL
W artykule poruszono problematykę celowych strategii projektowych wdrażanych w ostatnich latach w Belgii, w Antwerpii, mających służyć zmniejszeniu efektu miejskiej wyspy ciepła i poprawie jakości powietrza w mieście. Warsztatową metodą badawczą stały się studia literaturowe i studia przypadków (analiza teorii i praktyki) wsparte metodą in situ – wizjami lokalnymi w terenie. Kryterium zbierania danych, systematyzacji zagadnień oraz dokonywania ich syntezy uzależniono od interdyscyplinarnego ujęcia tematu i otwartości idei. Implementacja terenów zielonych w formie dzikich ekosystemów na zespolonych dachach i tarasach kompleksów mieszkaniowych (np. Palazzo Verde w Antwerpii, arch. Stefano Boeri) oraz parków edukacji ekologicznej powstających na miejskich terenach rewitalizowanych (np. Hobokense w Antwerpii i powiązane z nim osiedla mieszkaniowe Polderstadt i Groen Zuid, arch. Binst Architects) wpisują się w działania zmierzające do zwiększenia jakościowej porowatości tkanki miejskiej, a tym samym powierzchni biologicznie czynnej i skutecznej retencji wody deszczowej. Te nowe ekosystemy miejskie oparte na gatunkach rodzimych roślin i nowych współegzystujących z nimi w pełnej synergii sprzyjają zwiększeniu lokalnej bioróżnorodności, ekoedukacji mieszkańców i kreowaniu architektury jako formy sztuki połączonej z biologią. Sytuowanie na styku z nowymi ekosystemami miejskimi ekoarchitektury mieszkaniowej z terenami upraw miejskich oraz możliwością hodowli i wypasu małych zwierząt lub organizacją pasiek dla pszczół wspiera zachowanie funkcji rolniczych w miastach i małej gastronomii, nastawionej na promocję lokalnych produktów, wytwarzanych na miejscu. Strategie te wpisują się w politykę proklimatyczną miasta jako skuteczne, oddolne działania zmierzające do uzyskania efektu globalnego – neutralności klimatycznej naszej planety.
Samkhya philosophy is one of the oldest philosophies in the Indian philosophical system. This philosophy is independent in origin and mainly known for its evolution theory. Samkhya philosophy has accepted the two ultimate and independent realities, Nature and pure Consciousness. This paper is an attempt to comprehend the notion of deep ecology from the Samkhya’s evolution theory perspective. In this paper, firstly, we have elucidated the Samkhya philosophy of suffering and the solution to the problem. In the second part of the article, we have argued that how Samkhya’s philosophical notion of Nature demonstrates our embeddedness in Nature. Therefore, the idea of deep ecology is always there in one or another form in Samkhya philosophy. It has also connections to the idea of sustainable development
PL
Filozofia Sankhja jest jedną z najstarszych filozofii indyjskiego systemu filozoficznego. Ma niezależne pochodzenie i znana jest głównie z teorii ewolucji. Filozofia sankhji zaakceptowała dwie ostateczne i niezależne rzeczywistości: Naturę i czystą Świadomość. Niniejszy artykuł jest próbą zrozumienia pojęcia głębokiej ekologii z perspektywy teorii ewolucji Sankhji. Po pierwsze, wyjaśniamy filozofię cierpienia Sankhji i pokazujemy rozwiązanie problemu. W drugiej części artykułu dowodzimy, że filozoficzne pojęcie Natury stosowane przez Sankhję ukazuje nasze zakorzenienie w Naturze. Dlatego idea głębokiej ekologii jest zawsze obecna w tej czy innej formie w filozofii sankhji. Ma ona także powiązania z ideą rozwoju zrównoważonego.
The article deals with the topic of ecological art, the thesis of which is the necessity to protect the planet from climate and ecological disaster. The question the author poses in the study is: why, despite the great significance of the problem and its place in public (at least Western) debate, eco-art seems to occupy a rather mediocre place? The difficulty of ecological art is, among others, that it must convince its recipients that the future fate of the world is, after all, their own, although the effects of the creeping ecological disaster which takes place in our time will be felt only by future generations. One of the important reasons for the disproportion between the importance of the issue, which is the threat of ecological disaster, the huge financial resources and political efforts undertaken to reduce the devastation, as well as the fairly marginal position of eco-art is a certain paradox (the author refers to it as Nietzschean paradox) - eco-art, on the one hand, shifts the focus from human subject matter to the environment, in which man is only one of the actors, on the other hand, like every type of art, it must remain human. For only the special position of homo sapiens can justify denying and inhibiting man’s aspirations in the name of their “leadership” and species chauvinism.
Obecny w twórczości Arne Næssa holistyczny obraz świata, ukazujący jego biologiczną różnorodność i niekwestionowaną wartość wszystkich żyjących bytów stał się podstawą nurtu filozofii środowiskowej znanej jako głęboka ekologia. Myśl filozoficzna Næssa po dziś dzień ma znaczący wpływ na sposób postrzegania świata, natury, człowieka i jego aktów twórczych. Przekonanie, że wszelkie życie jest ze sobą splecione na podobieństwo nordyckiego splotu znajduje swoje odzwierciedlenie także w sposobie kształtowania przez Norwegów form architektonicznych i struktur mieszkaniowych w otwartym krajobrazie. Na szczególną uwagę zasługują układy gniazdowe zabudowy farmerskiej rozpowszechnione głównie we wschodniej części kraju. Są one odzwierciedleniem jednego z najważniejszych archetypów – koła z zaakcentowanym centrum, symbolizującego według Carla Gustava Junga obraz pełni – Jaźni, której wszystkie elementy składowe pozostają ze sobą w ścisłej współzależności, równowadze i harmonii. Widoczna w idei gniazdowej formy ludzkiego siedliska myśl filozoficzna, dotykająca nurtu głębokiej ekologii, ukazuje architektoniczną twórczość człowieka w całkiem nowym świetle. Nie należy przy tym postrzegać postawy wobec natury jako romantycznej, nie jest bowiem całkiem pozbawiona utylitaryzmu. Jest to raczej postawa respektująca jej prawa, uznająca, że przyroda ma wewnętrzną wartość, nie tylko instrumentalną. W celu harmonijnego współżycia z nią należy rozpocząć pracę od podstaw: wyeliminować źródła zanieczyszczeń, ograniczyć nadmierną konsumpcję, promować życie w oparciu o proste środki, albowiem o jakości życia nie świadczy jego standard, tylko to, jak doświadcza się siebie i otaczający świat. W małych norweskich społecznościach, zamieszkujących gniazdowe struktury, wprowadzane są zatem rozwiązania ekologiczne, polegające na planowaniu i wykorzystywaniu ziemi, produkcji i konsumpcji miejscowych, zielonych produktów, edukacji ekologicznej i ekologicznym rolnictwie.
EN
A holistic picture of the world showing its biological diversity and unquestionable value of all life forms, i.e. the picture that is present in the creative activity of Arne Næss became a foundation for an environmental philosophy concept known as deep ecology. Næss philosophy has a si gnificant impact on the way of perceiving the world, nature, man and his acts of creation. A belief that life in all its forms is mutually intertwined similarly to a Nordic weave is also reflected in the way of shaping architectural forms and residential structures by Norwegians in the open landscape. Particular attention should be focused on nest systems of farm developments which are especially popular in the eastern part of the country. They reflect one of the most important archetypes, i.e. a circle with an accentuated centre that – according to Carl Gustav Jung – symbolises the image of fullness – of Self with all its components being strictly interdependent and balanced with one another in mutual harmony. In the idea of the nest form human settlement, we can notice that a philosophical thought, which refers to the trend of deep ecology, presents architectural creative activity of man in a completely different light. The attitude towards nature cannot be perceived as romantic in this context because it is not entirely deprived of uti litaria nism. It is rather an approach that respects nature’s laws and recognises that nature has an internal value which is not only instrumental. In order to harmoniously coexist with nature, it is necessary to start from scratch: to eliminate sources of pollution, to limit excessive consumption, to promote life based on simple means because the quality of life is not proved by its standard but by the way we experience the surrounding world and ourselves. Thus, in small Norwegian communities residing in nest developments ecological solutions are introduced consisting in planning and exploiting the land, production and consumption of local green products, ecological education and ecological agriculture.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.