Prawo ochrony środowiska daje uprawnienie i równocześnie zobowiązuje do wydawania określonych decyzji sankcyjnych organy wykonawcze gmin, czyli wójtów, burmistrzów i prezydentów. Art. 363, który zawiera uprawnienie adresowane do wskazanych organów, pozwala nakazać osobie fizycznej, eksploatującej instalację w ramach zwykłego korzystania ze środowiska lub eksploatującej urządzenie, wykonanie w określonym czasie czynności, zmierzających do ograniczenia negatywnego oddziaływania takiej instalacji czy urządzenia na środowisko.
Jednym z instrumentów odpowiedzialności administracyjnej, przewidywanych przepisami działu III w tytule VI ustawy Prawo ochrony środowiska są sankcyjne decyzje zobowiązujące. Pod tym określeniem należy rozumieć sankcję w postaci dodatkowego obowiązku, nakładanego decyzją upoważnionego organu administracji. Nałożenie sankcji jest oczywiście konsekwencją negatywnej oceny, dotyczącej wykonania wcześniejszego obowiązku w zakresie ochrony środowiska (jego niewykonania bądź niewłaściwego wykonania). Tego rodzaju sankcje administracyjne przewidują art. 362, 363, 373 ust. 1 pkt 1 ustawy P.o.ś., podobny charakter ma instytucja prawna regulowana w art. 34 ustawy o odpadach z kwietnia 2001 r.
Zapisy Prawa ochrony środowiska przewidują możliwość zastosowania w wielu przypadkach środka nadzorczego w postaci decyzji, nakazującej wstrzymanie prowadzonej działalności. Są to decyzje o charakterze nadzorczym typu sankcyjnego, związane z odpowiedzialnością administracyjną, ponieważ ich wydanie musi być poprzedzone stwierdzeniem naruszenia przez dany podmiot któregoś z podstawowych obowiązków ochronnych. Obowiązki te mogą mieć charakter ogólny bądź skonkretyzowany (uzyskanie zezwoleń dotyczących prowadzenia wskazanych działań).
Wojewódzki inspektor ochrony środowiska wydaje decyzje o wstrzymaniu działalności o charakterze obligatoryjnym bądź fakultatywnym. Podział ten oznacza, że w określonych sytuacjach, przy stwierdzeniu okoliczności wskazanych w przepisie, inspektor ma obowiązek wydać decyzję wstrzymującą (decyzje obligatoryjne), w drugiej natomiast grupie sytuacji inspektor ma możliwość wyboru zachowania i decyzja o wstrzymaniu nie musi być wydana (decyzje fakultatywne).
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.