Zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 1) ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (DzU z 2018 r., poz. 1614) usunięcie drzewa lub krzewu z terenu nieruchomości lub jej części może nastąpić po uzyskaniu zezwolenia wydanego na wniosek posiadacza nieruchomości – za zgodą właściciela tej nieruchomości. Równocześnie organy administracji, odpowiedzialne za wydawanie decyzji w zakresie wprowadzania nasadzeń zastępczych, zobowiązane są do tego, aby kierować się interesem społecznym, a także przesłankami płynącymi z ogólnych zasad prawa ochrony środowiska. Czy tak jest w praktyce? Niestety nie zawsze.
Jak wiadomo, nasadzenia kompensacyjne w miejsce usuwanych drzew lub krzewów, których obowiązek może być nałożony na podstawie art. 83 ust. 3, art. 84 ust. 4 lub art. 86 ust. 1 pkt 10 Ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (DzU z 2009 r. nr 151, poz. 1220, z późn. zm.), są jednym z bardziej złożonych tematów w zakresie ochrony zieleni na terenie miast i wsi.
Zarówno problematyka miejsca wykonania nasadzeń kompensacyjnych, jak i określenie zakresu swobody organu administracji wydającego zezwolenia może w praktyce skutkować wieloma komplikacjami przy ustalaniu szczegółowych kwestii, dotyczących nasadzeń kompensacyjnych.
Nasadzenia zastępcze mogą być wykonane na terenie innej gminy, ale pod warunkiem, że również będzie to gmina, na której planowane są inne nasadzenia kompensacyjne. Wątpliwości rozwiewamy poniżej.
Możliwość nakazywania wykonania nasadzeń kompensacyjnych w zezwoleniach na usunięcie drzew lub krzewów może znajdować zastosowanie w bardzo wielu przypadkach.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.