W artykule została przedstawiona autorska propozycja (z elementami koncepcji) tego, jak powinien być zorganizowany system kierowania zabezpieczeniem logistycznym wojsk w tylnej strefie działań, a także propozycje rozwiązań organizacyjno-funkcjonalnych, które mogą ewentualnie umożliwić optymalizację tego systemu w przyszłości.
EN
The author suggests how a system for managing combat service support in the rear area of operations should be organised, and also how organisational-functional solutions can improve this system in the future.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Z dniem 1 stycznia 2014 r. weszła w życie ustawa z dnia 21 czerwca 2013 r. o zmianie ustawy o urzędzie Ministra Obrony Narodowej oraz niektórych innych ustaw, która wprowadziła dość radykalne zmiany w „pokojowym” (obowiązującym poza czasem wojny) systemie kierowania, a w szczególności dowodzenia Siłami Zbrojnymi Rzeczypospolitej Polskiej. Od tej daty w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej na najwyższym szczeblu dowodzenia nie obowiązuje, przynajmniej w czasie pokoju, zasada jednoosobowego dowodzenia, czego nie wyartykułowano w uzasadnieniu projektu wspomnianej ustawy. Wyklucza ją ustawowe usytuowanie na tym szczeblu hierarchii organizacyjnej trzech najwyższych dowódców, właściwych rzeczowo w określonych sferach, niepozostających wobec siebie w hierarchicznej podległości służbowej. Nie pozwala na zmianę tego stanu przyznanie Szefowi Sztabu Generalnego Wojska Polskiego określonych bardzo ogólnikowo i wywiedzionych dopiero w drodze interpretacji zapisu ustawowego kompetencji nadzorczych względem Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych i Dowódcy Operacyjnego Rodzajów Sił Zbrojnych. Żadnego z tych dowódców regulacje ustawowe nie uprawniają do dowodzenia pozostałymi. Nie można przyjąć, by powszechnie artykułowana i aprobowana zasada cywilnej kontroli nad armią oznaczała przypisanie cywilnemu ministrowi kompetencji dowodzenia, a nie kierowania, armią. Można natomiast stwierdzić, że zasada jednoosobowego dowodzenia została zachowana w obszarach przyporządkowanych odpowiednio: Szefowi Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Dowódcy Generalnemu Rodzajów Sił Zbrojnych, Dowódcy Operacyjnemu Rodzajów Sił Zbrojnych, gdy chodzi o dowodzenie każdego z nich w swoim obszarze.
EN
The article tries to bring an answer to the question, who commands the Armed Forces of the Republic of Poland in time of peace? Since 1st January, 2014 in the Polish Armed Forces at the highest level of command does not apply, at least in peacetime, the principle of single command. At the highest level of the organizational hierarchy are three commanders who are not opposed to each other in a hierarchical subordination. In time of peace the Polish President exercises over the Armed Forces through the Minister of National Defense. The Minister of National Defense directs authority over: the General Commander, the Operational Commander and the Chief of Staff of the Polish Armed Forces. The paper attempts to answer the question: what is legal and organizational relationship between these three commanders.
Artykuł prezentuje osiągnięcia przedsiębiorstw polskiego przemysłu radioelektronicznego, które stanowią trzon nowopowstającej spółki Bumar Elektronika. Wybory tych przedsiębiorstw wykorzystywane są w narodowym i sojuszniczym (NATO) systemie obrony i nadzoru przestrzeni powierzanej. Systemy uzbrojenia i sprzętu wojskowego opracowane w prezentowanej grupie wykorzystywane są we wszystkich rodzajach sił zbrojnych. Artykuł prezentuje w ujęciu przeglądowym rozwój polskiej myśli technicznej w zakresie radiolokacji i systemów wspomagania dowodzenia.
EN
The paper describes achievements of Polish radio electronics and radar industry i.e. Przemysłowy Instytut Telekomunikacji S.A., The Scientific-Industrial Centre of Professional Electronics RADWAR S.A. and Przedsiębiostwo Produkcyjne Podzespołów Elektronicznych "DOLAM" S.A. Their products are equipment of Polish Army and other professional services. The paper is general review of polish radar and Command and Control Systems past and present day.
Dokonano przeglądu dostępnych oraz rozwijających się technik bezprzewodowych z punktu widzenia ich wykorzystania we współczesnych systemach dowodzenia i kierowania. Scharakteryzowano środowisko, w którym są prowadzone współczesne operacje militarne oraz wynikające stąd wymagania wobec infrastruktury telekomunikacyjnej systemu dowodzenia i kierowania środkami walki. Omówiono aktualne wykorzystanie technik bezprzewodowych w systemach militarnych oraz uwarunkowania użycia wybranych rozwiązań stosowanych z powodzeniem w systemach komercyjnych. Podkreślono rolę innowacyjnych koncepcji i technik w zaspokajaniu bieżących i przyszłych potrzeb operacyjnych.
EN
The paper considers the applicability of wireless technologies to the needs of command and control (C2) systems. It gives a brief description of the operational environment of the modern military missions and identifies the basic requirements on communication infrastructure of the C2 system. The paper describes existing technologies that are used in the military environment and considers emerging wireless technologies evolving in the commercial world that are in scope of military interest. It also depicts the influence of disruptive concepts and technologies in fulfilling the current and future operational needs.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.