Do odnawiania zawilgoconych i zasolonych murów stosowane są tynki renowacyjne. Jedną z istotnych właściwości odróżniających je od tradycyjnych tynków cementowych i cementowo-wapiennych jest porowatość. Mimo że tynki renowacyjne stosowane są już od kilkudziesięciu lat i w wielu przypadkach korzyści wynikające z ich używania są oczywiste, to pojawiły się również głosy krytyczne. Dotyczyły one przede wszystkim pojawiania się rys przy wysychaniu, odspajania zarówno bezpośrednio po nałożeniu, jak i w trakcie użytkowania. Jedną z przyczyn tego zjawiska może być nadmierny skurcz tynków renowacyjnych przy wysychaniu [1]. W artykule przedstawiono wyniki badań wpływu pochodnych celulozy, polimerów syntetycznych, domieszek napowietrzających i lekkich kruszyw na skurcz tynków renowacyjnych. Najmniejszy skurcz uzyskano przy zastosowaniu pochodnych celulozy na bazie hydroksyetylometylocelulozy (HEMC), hydroksypropylometylocelulozy (HPMC) oraz polimeru syntetycznego na bazie terpolimeru poli(octan winylu-co-wersenian winylu-co-akrylan) (VA/VeoVa/AC). Wpływ na zmniejszeniu skurczu wywierały także domieszki napowietrzające oraz dodatek lekkich kruszyw. Przez odpowiedni dobór tych składników można znacznie poprawić właściwości użytkowe tynków renowacyjnych.
EN
The renovation plasters are used to cure the damped and salted walls. One of crucial properties which differentiates renovation plasters from traditional lime, or cement-lime plasters, is their porosity. Despite the fact that renovation plasters have been used for several dozen years and in many cases, the benefits of their application are obvious, there are also critical opinions. In a lot of cases, they concern the cracks which appear while drying, and loosening right after the application as well as during the use. One of the causes of this phenomenon is the excessive contraction of renovation plasters while drying [1]. The paper presents the test results of the impact of cellulose admixtures, synthetic polymers, aeration admixtures and light aggregates on the contraction of renovation plasters. The lowest contraction was achieved with the use of cellulose derivates based on hydroxyethyl methyl cellulose (HEMC), hydroxy propyl methyl cellulose (HPMC), and synthetic polymer based on terpolymer poly (vinyl acetate-co-vinyl ester of versenic acid-co-acrylate) (VA/VeoVa/AC). The aeration admixtures and the addition of lightweight aggregates also had an influence on the reduction of the contraction. The smallest shrinkage was obtained using cellulose derivatives based on hydroxyethyl methylcellulose (HEMC), hydroxypropylmethylcellulose (HPMC) and a synthetic polymer based on terpolymer poly (vinyl acetate-co-vinyl ester of versenic acid-co-acrylate) (VA/VeoVa/AC). The aeration admixture and the addition of light aggregates also had an effect on shrinkage reduction. The proper selection of renovation plasters allows for significant improvement in the utility properties of renovation plasters.
The influence of cellulose ether on the consistency, water retention (WRV parameter) and setting and hardening process of cement mortar is discussed in this article. The composition of researched mortars differed in the type of dispensed polymer admixture because of its viscosity and quantity. The research confirmed that cellulose ether has strong influence on the properties of cement mortar in the plastic state. The proper selection of the admixture (its viscosity and quantity) may have a decisive influence on the properties of the final product, therefore a basic and comprehensive examination of the material is so important.
3
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Cellulose ethers are polymers frequently introduced into mortar formulations in order to improve water retention capacity and workability of the freshly-mixed materials. Physico-chemical parameters of these admixtures (molecular weight, granulometry, substitution degrees, etc) seem to have a strong influence on mortar water retention capacity. In this paper, the influence of cellulose ether molecular weight on mortar water retention and its consistency was studied. Moreover, a new method was used to evaluate mortar consistency, named Consistor Baronnie method. This method was confirmed with rheological measurements.
PL
Etery celulozy to polimery często wprowadzane do składu zapraw, aby poprawić zdolność do zatrzymania wody i podatność na obróbkę świeżo zmieszanych materiałów. Parametry fizykochemiczne tych dodatków (masa cząsteczkowa, granulometria, stopnie podstawienia etc.) wydają się mieć mocny wpływ na zdolność do zatrzymania wody przez zaprawę. W artykule zbadano wpływ eteru celulozy na zdolność do zatrzymania wody przez zaprawę i jej konsystencję. Ponadto, wykorzystano nową metodę określenia konsystencji zaprawy, a mianowicie metodę Consistor Baronnie. Metodę tę potwierdzono pomiarami reologicznymi.
4
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Nowadays modified formulated dry-mix mortars have become inseparable part of the modern building technologies and practice. Currently development in the construction materials industry concerns the use of additives and polymeric binders in order to improve technical properties of mortars, mainly cement-based ones. It is not possible to meet today's technical demands for modern cementitious adhesives and grouts for tiles without using redispersible emulsion powders and cellulose ethers as additives. This paper gives an introduction into the application of redispersible emulsion powders and cellulose ethers in ceramic tiles adhesives and grouts as well as requirements and test methods for ceramic tiles adhesives and grouts specified in Poland. In the paper requirements for ceramic tiles adhesives and grouts specified in the Polish National Standards PN-EN 12004 and PN-EN 13888 have been presented.
PL
Przedstawiono podstawowe informacje dotyczące zastosowania redyspergowalnych żywic proszkowych i eterów celulozy w zaprawach klejących i zaprawach do spoinowania płytek ceramicznych. Podstawę redyspergowalnych żywic proszkowych najczęściej stanowią homo- i kopolimery octanu winylu. Ogólne wytyczne odnoszące się do rodzajów badań, kontroli technicznej, klasyfikacji oraz oznakowania omawianych zapraw zawierają Polskie Normy PN-EN 12004 (zaprawy klejące) i PN-EN 13888 (zaprawy do spoinowania) (tabele 1 i 2). Omówiono wpływ redyspergowalnych żywic proszkowych oraz eterów celulozy jako modyfikatorów na podstawowe właściwości użytkowe zapraw. Podkreślono przy tym korzystne działanie redyspergowalnych żywic proszkowych na zawarte w zaprawach napełniacze mineralne (przede wszystkim cement). Wyszczególniono osiem Polskich Norm (w tym jedną podzieloną na pięć części), które ujmują metody badań podstawowych cech obydwu typów zapraw.
5
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW