Karbamazepina została zaadsorbowana na stałych nanocząstkach lipidowych w celu przygotowania skutecznej formulacji leku do leczenia padaczki. Mieszaninę karbamazepiny oraz monostearynianu glicerolu, Tweenu 60 i Poloxameru poddano sonifikacji w celu przygotowania preparatu karbamazepiny.
EN
Carbamazepine was adsorbed on solid lipid nanoparticles to prep. an efficient drug formulation for epilepsy treatment. A mixt. of carbamazepine-glycerol monostearate, Tween 60 and Poloxamer was sonificated for prepn. of the carbamazepine formulation.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Three independent reversed phase high-performance liquid chromatography (HPLC) procedures with diode array detection (DAD) for the analysis of carbamazepine (CBZ), topiramate (TPM), and valproic acid (VPA) have been developed in order to determine drug penetration of the blood—brain barrier. Determination of CBZ was performed on C18 column with mobile phases containing methanol (55%, v/v), acetate buffer at pH 3.5 (20%, v/v), double distilled water (25%, v/v), and 0.025 M L−1 diethylamine (DEA). The mobile phase containing acetonitrile and water (8:2, v/v) or acetonitrile and phosphate—citrate buffer at pH 2.6 (1:1), respectively, for analysis of VPA and TPM was applied. Quantification of carbamazepine was performed at 285 nm without extraction procedure before the analysis. Determination of topiramate and valproic acid was performed using precolumn derivatization with 9-fluorenylmethyl chloroformate (FMOC-Cl). FMOC-Cl is a suitable agent, which reacts with both primary and secondary amines and also with acidic groups. Topiramate was determined at 263 nm and valproic acid at 300 nm. The proposed procedures are simple, not time-consuming, and suitable for the determination of investigated compounds in mouse brain homogenates.
W artykule przedstawiono szeroki zakres zagadnień dotyczących mikrozanieczyszczeń w środowisku naturalnym i antropogenicznym. Do omówionych zagadnień należą: źródła i występowanie mikrozanieczyszczeń w środowisku (w wodzie, glebie i powietrzu), ich los w środowisku, ekotoksyczność, sposoby ograniczania powstawania mikrozanieczyszczeń, szlaki przemian i produkty transformacji w środowisku, problematyka oczyszczania ścieków zawierających mikrozanieczyszczenia, prace badawcze dotyczące omawianej problematyki i przegląd wybranych rozwiązań w skali technicznej. Usuwanie mikrozanieczyszczeń stanowi aktualnie wiodący problem inżynierii środowiska. Wiedza o występowaniu tych zanieczyszczeń w środowisku jest już dość bogata, rozpoznano też częściowo jakie są ich losy w obiektach gospodarki wodnej i odpadami, także znaczny postęp nastąpił w zakresie znajomości efektywności technologii możliwych do zastosowania dla ich eliminacji ze środowiska. Rozwój technologii oczyszczania ścieków, a w mniejszym stopniu gospodarki odpadami, doprowadził już do usunięcia lub zmniejszenia zagrożenia spowodowanego znacznymi ilościami zanieczyszczeń, jednak aktualnie najbardziej palącym zagadnieniem jest występowanie mikrozanieczyszczeń, których działanie na środowisko przyrodnicze i człowieka nie można jeszcze oszacować. Ze względu na fakt, że występujące w środowisku mikrozanieczyszczenia antropogeniczne są bardzo zróżnicowane pod względem struktury chemicznej, a co się z tym wiąże – charakteryzują się innymi właściwościami fizyko-chemicznymi i w inny sposób działają na organizmy żywe obecne w środowisku, nie można wyróżnić jednego szlaku transformacji tych zanieczyszczeń. Mikrozanieczyszczenia antropogeniczne najczęściej nie są całkowicie rozkładane biologicznie, a ich transformacja związana jest ze zjawiskiem kometabolizmu oraz współdziałaniu określonych konsorcjów mikroorganizmów. Poszukiwaniu nowych, bardziej skutecznych, metod usuwania mikrozanieczyszczeń z środowiska powinna zawsze towarzyszyć ewaluacja toksyczności powstałych produktów. Produkty transformacji niektórych zanieczyszczeń były bardziej toksyczne w stosunku do organizmów wskaźnikowych niż substancje macierzyste. Głównym źródłem mikrozanieczyszczeń przedostających się do środowiska wodnego w krajach rozwiniętych (w przypadku terenów skanalizowanych) są komunalne oczyszczalnie ścieków. Z tego względu w artykule szczegółowo omówiono problematykę usuwania mikrozanieczyszczeń ze ścieków komunalnych w układach oczyszczania i doczyszczania ścieków. W artykule przedstawiono wyniki dotyczące usuwania wybranych mikrozanieczyszczeń (benzotriazol, mekoprop, diklofenak, sulfametoksazol i karbamazpina) w 11 rodzajach układów oczyszczania ścieków opartych zarówno na procesach biologicznych (oczyszczalnie hydrofitowe, stawy stabilizacyjne i układy z osadem czynnym), jak i fizyko-chemicznych (koagulacja, sorpcja na węglu aktywnym, zaawansowane procesy utleniania, fotoliza i ozonoliza) oraz różniących się zapotrzebowaniem powierzchni (co wynika z jednostkowej szybkości procesu) i konsumpcją energii (te dwa czynniki uznano za podstawę podziału na procesy intensywne i ekstensywne). Przedstawione w artykule zagadnienia stanowią podstawę do kreowania projektów badawczych, pozwalających przybliżyć moment w którym oczyszczalnie ścieków posiadać będą (czwarty) stopień, który zapewni likwidację zagrożeń wynikających z obecności w oczyszczonych ściekach substancji priorytetowych nawet w bardzo niskim stężeniu (co powodować może odległe w czasie skutki).
EN
The article presents a broad range of issues concerning micropollutants in the natural and anthropogenic environment. The issues discussed are: the source and occurrence of micropollutants in the environment (water, soil and air), their environmental fate, ecotoxicity, measures to reduce the produced amount of micropollutants, transformation pathways and transformation products in the environment, treatment of wastewater containg micropollutants, research projects dedicated to the discussed issues and a review of selected solutions on an industrial scale. Removal of micropollutants is currently a pressing problem of environmental engineering. Knowledge of the presence of these pollutants in the environment is already quite advanced, with partial understandingof their fate in waste and wastewater treatment processes. Also, significant progress has been made in the understanding of the applicability of various treatment methods and their effectiveness in the removal of micropollutants from waste streams. Development of wastewater treatment technology, and to a lesser extent, waste management, has already led to elimination or reduction of the risk posed by the significant amounts of pollution, but currently the most pressing issue is the presence of micropollutants whose effect on natural environment and humanrequires further studies. There is no single transformation pathway of micropollutants, due to the fact that they are diverse in terms of chemical structure, subsequently have various physico-chemical properties, and affect the organisms present in the environment in various manner. Anthropogenic micropollutants usually are not completely degraded biologically, and their transformation is associated with the phenomenon of co-metabolism and cooperation of certain consortia of microorganisms. The search for new, more effective, methods for removing micropollutants from the environment should always be accompanied by evaluation of the toxicity of the resulting products. Transformation products of certain micropollutants were more toxic to indicator organisms than the parent compounds. The main source of micropollutants entering the water environment in developed countries (in the case of sewered areas) are municipal wastewater treatment plants. For this reason, the article discussed in detail the issue of the removal of micropollutants from municipal wastewaterin the secondary and tertiary (post-treatment)treatment steps. The article presents the results for the abatement of selected micropollutants (benzotriazole, mecoprop, diclofenac, sulfamethoxazole and karbamazpina) in 11 types of wastewater treatment based on both biological processes (constructed wetlands, stabilization ponds and activated sludge systems) and physicochemical methods (coagulation, sorption on activated carbon, advanced oxidation, photolysis and ozonolysis), and the area requirements (due to the process rate) and the energy consumption (the two factors are the basis for the distinction between the intensive and extensive technologies). The issues presented in the article the basis for new research projects, allowing accelerating the moment in which the waste water treatment plants, will have a quaternary treatment step, which will significantly reduce of the risks of the presence of priority substances in the treated wastewatereven at very low concentrations (which may cause long-time effects).
Wysokociśnieniowe procesy membranowe, do których zalicza się nanofiltrację i odwróconą osmozę, pozwalają na oczyszczenie strumieni wodnych z szerokiej gamy mikrozanieczyszczeń organicznych. Mogą znaleźć również zastosowanie w doczyszczaniu wód pod kątem eliminacji związków farmaceutycznych. W pracy przedstawiono porównanie stopnia retencji wybranych farmaceutyków z grupy niesteroidowych leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych, tj. ibuprofenu i diklofenaku oraz leków psychotropowych - karbamazepina, obecnych w różnych matrycach wodnych w procesie nanofiltracji. Oczyszczaniu poddano roztwory sporządzone na bazie wody zdejonizowanej oraz modelowy i rzeczywisty odpływ po biologicznym oczyszczaniu ścieków. Proces nanofiltracji prowadzono w układzie filtracji krzyżowej przy zastosowaniu rurowego modułu membranowego wyposażonego w poliamidową membranę AFC80 firmy PCI Membrane System Inc. Określono, że wraz z czasem filtracji membranowej wzrasta stopień retencji badanych związków farmaceutycznych niezależnie od składu oczyszczanej matrycy wodnej. Ponadto stwierdzono, że obecność w roztworze związków nieorganicznych oraz wysokocząsteczkowych substancji organicznych wpływa korzystnie na proces membranowej separacji mikrozanieczyszczeń.
EN
High-pressure membrane processes, including nanofiltration and reverse osmosis, allow for the removal of a wide range of organic micropollutants (including pharmaceutical compounds) from water streams. Those processes also may be an effective method for in-depth treatment of water containing pharmaceutical compounds. The paper presents a comparison of retention of selected pharmaceuticals from the group of non-steroidal and antiinflammatory drugs, i.e., ibuprofen and diclofenac and psychotropic drugs - carbamazepine, present in various aqueous matrices in the nanofiltration process. Deionized water based solutions as well as model and real wastewater effluents after biological treatment processes were subjected to the filtration process. The nanofiltration process was carried out in a cross-flow tubular membrane filtration system equipped with the AFC80 polyamide membrane from PCI Membrane System Inc. It has been found, that the retention of pharmaceutical compounds increased with the membrane filtration time, regardless of the composition of the treated aqueous matrix. Moreover, the presence of inorganic compounds and high-molecular organic substances had a positive effect on the membrane separation process of micropollutants.
This article is focused on the data concerning properties of carbamazepine, an antiepileptic drug commonly used in everyday medical practice but also frequently misused leading to many reported cases of intoxication. Due to high prevalence of this drug detailed data concerning its pharmacokinetics and prahmacodynamics can be found as well as metabolic paths that have been proven or have not been confirmed yet. For the purpose of toxicological analyses of samples collected postmortem it is also essential to know the possible transformations of an analyte due to microbial metabolism and postmortem changes of the sample matrix. In forensic cases of unavailable or unusable blood samples when advanced stage of decomposition processes in the found body occurs, alternative matrices are required. Presented review describes three types of such matrices: bones, bone marrow and grease in the context of their postmortem changes and suitability as the source of toxicological information.
High-pressure membrane processes, including nanofiltration and reverse osmosis, allow for the removal of a wide range of organic micropollutants (including pharmaceutical compounds) from water streams. Those processes also may be an effective method for in-depth treatment of water containing pharmaceutical compounds. The paper presents a comparison of retention of selected pharmaceuticals from the group of non-steroidal and anti-inflammatory drugs, ie ibuprofen and diclofenac and psychotropic drugs – carbamazepine, present in various aqueous matrices in the nanofiltration process. Deionized water based solutions as well as model and real wastewater effluents after biological treatment processes were subjected to the filtration process. The nanofiltration process was carried out in a cross-flow tubular membrane filtration system. Three polyamide membranes AFC30, AFC40 and AFC80 from PCI Membrane System Inc were used. It has been found, that the retention of pharmaceutical compounds increased with the membrane filtration time, regardless of the composition of the treated aqueous matrix. Moreover, the presence of inorganic compounds and high-molecular organic substances had a positive effect on the membrane separation process of micropollutants.
PL
Wysokociśnieniowe procesy membranowe, do których zaliczamy nanofiltrację i odwróconą osmozę, pozwalają na oczyszczenie strumieni wodnych z szerokiej gamy mikrozanieczyszczeń organicznych. Mogą znaleźć również zastosowanie w doczyszczaniu wód pod kątem eliminacji związków farmaceutycznych. W pracy przedstawiono porównanie stopnia retencji wybranych farmaceutyków z grupy niesteroidowych leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych, tj. ibuprofen i diklofenak oraz leków psychotropowych – karbamazepina, obecnych w różnych matrycach wodnych w procesie nanofiltracji. Oczyszczaniu poddano roztwory sporządzone na bazie wody zdejonizowanej oraz modelowy i rzeczywisty odpływ po biologicznym oczyszczaniu ścieków. Proces nanofiltracji prowadzono w układzie filtracji krzyżowej przy zastosowaniu rurowego modułu membranowego. Oceniono efektywność procesu przy wykorzystaniu trzech poliamidowych membrana, tj. AFC30, AFC40 i AFC80 firmy PCI Membrane System Inc. Określono, że wraz z czasem filtracji membranowej wzrasta stopień retencji badanych związków farmaceutycznych niezależnie od składu oczyszczanej matrycy wodnej. Ponadto stwierdzono, że obecność w roztworze związków nieorganicznych oraz wysokocząsteczkowych substancji organicznych wpływa korzystnie na proces membranowej separacji mikrozanieczyszczeń.
7
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
This paper is part of a series of publications discussing the prevalence of pharmaceuticals in the aquatic environment and the effectiveness of their removal and degradation during wastewater treatment processes. The paper discusses the problem of the presence of carbamazepine and other anti-epileptic drugs. The authors reviewed the basic characteristic parameters of these compounds, and based on the analysed literature data, the problem of anti-epileptic drugs, mainly carbamazepine, in the aquatic environment. Carbamazepine appears to be exceptionally persistent at municipal wastewater treatment plants as has been confirmed by current studies on its elimination and degradation, as well as reports on its presence in surface water, groundwater and even drinking water. The latest studies demonstrated highly effective removal of carbamazepine during oxidation processes. The application of these methods in real life situations should enable the effective protection of the aquatic environment.
PL
Artykuł jest częścią serii publikacji obejmujących zagadnienia występowania farmaceutyków w środowisku wodnym oraz skuteczności ich eliminacji i degradacji w procesach oczyszczania ścieków i uzdatniania wody. Praca przedstawia zagadnienia dotyczące karbamazepiny i innych leków przeciwpadaczkowych. Podano podstawowe parametry charakterystyczne dla opisywanych związków i w oparciu o dane literaturowe przybliżono problem, jakim jest występowanie leków przeciwpadaczkowych, a zwłaszcza karbamazepiny w środowisku wodnym. Karbamazepina okazuje się być farmaceutykiem wyjątkowo trwałym w warunkach oczyszczania ścieków miejskich, co potwierdzają dotychczasowe wyniki badań nad jej eliminacją i degradacją, a także doniesienia o obecności tego związku w wodach powierzchniowych, podziemnych, a nawet wodzie przeznaczonej do spożycia. Najnowsze badania wykorzystujące procesy utleniania wykazują bardzo wysoką skuteczność w eliminacji karbamazepiny, co stanowi dobry prognostyk w odniesieniu do ochrony środowiska wodnego.
8
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Advanced oxidation processes are one of the most effective methods in the treatment of aqueous streams contaminated with hardly-biodegradable organic micropollutants including pharmaceutical substances which are classified as biologically active compounds. The study assessed the impact of the presence of oxygen on the efficiency of photocatalytic oxidation of the psychotropic drug – carbamazepine. The oxygen was supplied to the reaction medium as a mixture of gases present in atmospheric air by means of an aeration pump or in pure form using an oxygen concentrator. The HPLC analysis preceded by solid-phase extraction was used to evaluate the effectiveness of the process. It was demonstrated that the presence of oxygen was an essential factor for the proper conduction of photochemical processes. With the increase of the oxygen concentration the increase in the removal rate of tested psychotropic drug was observed. In addition, the study evaluated the possibility of generation of toxic by-products of the oxidation and reduction of carbamazepine using Microtox® biotest. It was found, that the presence of dissolved oxygen intensified the formation of toxic by-products during the carbamazepine decomposition, which result in higher toxicity of the treated aqueous matrix.
PL
Zaawansowane procesy utleniania należą do jednych z najskuteczniejszych metod oczyszczania strumieni wodnych z trudnobiodegradowanych mikrozanieczyszczeń organicznych, w tym również substancji farmaceutycznych zaliczanych do związków aktywnych biologicznie. W pracy oceniono wpływ obecności tlenu na efektywność fotokatalitycznego utleniania leku psychotropowego – karbamazepiny. Tlen doprowadzano do środowiska reakcji jako mieszaninę gazów za pomocą pompki napowietrzającej lub formie czystej przy użyciu koncentratora tlenu. Do badania skuteczności procesu zastosowano analizę HPLC poprzedzoną ekstrakcją do fazy stałej. Wykazano, że obecność tlenu jest niezbędnym czynnikiem pozwalającym na prawidłowy przebieg procesów fotochemicznych. Wraz ze wzrostem stężenia tlenu obserwowano wzrost stopnia usunięcia leku psychotropowego. Dodatkowo w ramach pracy oceniono możliwość generowania toksycznych ubocznych produktów utleniania i redukcji karbamazepiny przy użyciu biotestu Microtox®. Stwierdzono, że obecność tlenu rozpuszczonego intensyfikuje powstawanie toksycznych produktów ubocznych w trakcie rozkładu karbamazepiny, skutkujących wzrostem toksyczności oczyszczanej matrycy wodnej.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.