The paper is focused on the preparation and characterization of calcium sulfate gypsum-based materials modified with hydroxyapatite of natural origin. To search for new bioactive materials, calcium sulfate gypsum Stodent III Arti was mixed with hydroxyapatite obtained in the three-step preparation process including hydrolysis, pre-calcination, and calcination of bones. Such-obtained material was characterized by X-ray diffractometry and Fouriertransform infrared spectroscopy. Additionally, the microstructure and chemical composition of the prepared composite materials were investigated with a scanning electron microscope equipped with an energy dispersive spectrometer detector. Moreover, the influence of the hydroxyapatite content in the materials on their in vitro degradation in storage solutions including artificial saliva, Ringer’s solution, and simulated body fluid was examined. A comparison of the degradation of gypsum composites demonstrated that in vitro stability is dependent on hydroxyapatite content. The samples' weight changes indicate hydroxyapatite addition results in increased degradation of prepared composite materials. Moreover, the imaging of the samples confirmed the formation of finely-crystalline apatite precipitate on the surface of the materials during immersion in incubation fluids.
PL
W pracy przedstawiono charakterystykę materiałów na bazie gipsu modyfikowanych hydroksyapatytem pochodzenia naturalnego. Hydroksyapatyt uzyskano w trzyetapowym procesie obejmującym hydrolizę, prekalcynację i kalcynację kości. Otrzymane materiały scharakteryzowano metodą dyfraktometrii rentgenowskiej i spektroskopii w podczerwieni z transformatą Fouriera. Dodatkowo zbadano mikrostrukturę i skład chemiczny wytworzonych materiałów kompozytowych za pomocą skaningowego mikroskopu elektronowego wyposażonego w rentgenowski spektrometr z dyspersją energii. Ponadto zbadano wpływ zawartości hydroksyapatytu w materiałach na ich degradację in vitro w płynach symulujących środowisko organizmu, takich jak sztuczna ślina, roztwór Ringera i symulowany płyn ustrojowy SBF. Porównanie degradacji kompozytów wykazało, że stabilność in vitro jest zależna od zawartości hydroksyapatytu. Analiza zmiany masy próbek w czasie inkubacji wskazała, że dodatek hydroksyapatytu powoduje zwiększoną degradację przygotowanych materiałów kompozytowych. Ponadto obrazowanie próbek potwierdziło powstawanie drobnokrystalicznego apatytu na powierzchni materiałów podczas inkubacji w płynach symulujących środowisko organizmu.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.